[Στίγμα] Χαμογελάστε

Γενικώς δεν είμαι πολύ της ανάγνωσης σε ό,τι αφορά εγκυκλίους υπουργών και υπουργείων. Τις βρίσκω εντελώς… δασύτριχες ως κείμενα, και επιπλέον θεωρώ ότι μοιάζουν σαν τα «ψιλά» γράμματα των συμβολαίων με τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας ή εκείνα των πιστωτικών καρτών. Τα «μάτια» μου τα άνοιξε φίλος δικηγόρος, αρμόδιος επί του εργατικού δικαίου, ο οποίος μου επέστησε την προσοχή επί εγκυκλίων του υφυπουργού Κοινωνικής Ασφάλισης Πετρόπουλου – αγνώστου στο ευρύ κοινό, αλλά αντιθέτως πολύ γνωστού στον μικρό εκείνο «χρυσοφόρο» κύκλο (κανονικό κοίτασμα) των εργατολόγων, εργατοϋπερασπιστών και εργατοδικηγόρων γενικώς.

Αντιγράφω λοιπόν από τις δύο εγκυκλίους τού εν λόγω κυβερνητικού στελέχους και παρουσιάζω πολύ συνοπτικά τα ακόλουθα παραδείγματα, με την απαραίτητη υποσημείωση ότι αυτές εξεδόθησαν δέκα μόλις ημέρες πριν «αποχωρήσει» το 2015, και με τις οποίες δινόταν ώς το τέλος του χρόνου, δηλαδή ώς τις 31/12/15, η δυνατότητα να εξαγοραστούν έως και 3 χρόνια πλασματικής ασφάλισης από τους ενδιαφερομένους:

1. Ανδρας, ασφαλισμένος στο ταμείο ΤΣΕΑΠΓΣΟ, σύζυγος από το 1985 γυναίκας με αναπηρία 82%, ο οποίος συμπληρώνει την 13/8/2015 το 55ο έτος της ηλικίας του και 24 έτη ασφάλισης και δεν έχει θεμελιώσει δικαίωμα κ.λπ. κ.λπ.

2. Μητέρα παιδιού με αναπηρία 67% (που πληροί τις προϋποθέσεις του άρθ. 37 του ν. 3996/2011), ασφαλισμένη στο ΤΑΠ-ΔΕΗ, η οποία το 2015 είναι 60 ετών και συμπληρώνει 25 έτη ασφάλισης τον Δεκέμβριο του 2015 και δεν έχει θεμελιώσει δικαίωμα κ.λπ. κ.λπ.

3. Αδελφή ατόμου με αναπηρία, ασφαλισμένη στην ΤτΕ, που συμπληρώνει το 2015 20 έτη ασφάλισης και το 54ο έτος της ηλικίας της, η οποία θα μπορούσε σύμφωνα με το προγενέστερο του ν. 4336/2015 νομοθετικό πλαίσιο να συνταξιοδοτηθεί ως αδελφή αναπήρου με τη συμπλήρωση 25 ετών ασφάλισης ανεξάρτητα από την ηλικία της κ.λπ. κ.λπ.

Γιατί το κάνω, γιατί αντιγράφω αυτά τα παραδείγματα δηλαδή; Πρώτον, διότι αυτά είναι και τα μόνα που υπάρχουν στις εγκυκλίους του κυρίου υπουργού. Δεύτερον, διότι είναι πανομοιότυπα και στις δύο εγκυκλίους – το μόνο που αλλάζει από τη μία στην άλλη είναι τα Ταμεία των (υποτιθέμενων;) ασφαλισμένων. Και τρίτον, επειδή, με ξέρετε, είμαι περίεργος!

Αν και η περιέργεια τη σκότωσε τη γάτα, εκ των πραγμάτων θα επιχειρήσω να «δικαιολογηθώ» για αυτή: διότι πόσοι άνδρες ασφαλισμένοι στο τέως ταμείο ΤΣΕΑΠΓΣΟ (που δεν ξέρω και τι σημαίνει δηλαδή, αλλά ποσώς με ενδιαφέρει) μπορεί να είναι παντρεμένοι το 1985, να είναι σήμερα 55 ετών και πέντε μηνών, και να έχουν μόνο 24 χρόνια ασφάλισης ώστε ο γαλαντόμος κύριος υπουργός να τους δίνει τη δυνατότητα να εξαγοράσουν τρία ακόμη και να τα κάνουν 27 για να βγουν και αυτοί στη σύνταξη;

Κολλητός, ειδήμων περί αυτά, στον οποίο απευθύνθηκα με τις εγκυκλίους Πετρόπουλου ανά χείρας, απεφάνθη έπειτα από ώριμη σκέψη πως «μάλλον με φωτογραφίες, μου κάνουν», αλλά εγώ δεν τα πιστεύω αυτά. Πολλώ δε μάλλον αποφεύγω επιμελώς και με σαφήνεια να τα συνδέσω με την πρότερη επαγγελματική δραστηριότητα του κυρίου υπουργού…

Απλώς θα αναμείνω μιαν εξήγηση, επειδή άλλος σοβαρός… «μύστης» των θεμάτων αυτών, μου επισήμανε ότι πλην των πολύ, μα πολύ, «συγκεκριμένων» παραδειγμάτων, το «αδιανόητο» για ένα τέτοιο θέμα (εξασφάλιση πλασματικού χρόνου ασφάλισης) είναι να δίνεται προθεσμία μόλις δέκα ημερών, εκ των οποίων λόγω εορτών Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς οι μισές αργίες, σε ορισμένους να  επωφεληθούν της υπουργικής γενναιοδωρίας!

Επιπροσθέτως, ο ίδιος «μύστης» με συμβούλευσε να ζητήσω από τον κ. (υφ)υπουργό πληροφορίες για το πόσοι ασφαλισμένοι επωφελήθηκαν από αυτές τις εγκυκλίους, αν είχαν υπάρξει προσφυγές, ενστάσεις κ.λπ. στα αρμόδια όργανα από ασφαλισμένους (πάντοτε επί του συγκεκριμένου θέματος), από ποια Ταμεία κ.λπ.  

Και φυσικά ποια συγκεκριμένα γραφεία εργατολόγων, εργατοϋπερασπιστών και εργατοδικηγόρων είχαν αναλάβει αυτές τις υποθέσεις, τις οποίες θεράπευσε με τις δύο εγκυκλίους (τις οποίες και διαθέτω – ενημερώνω, για να μην έχουμε πάλι τίποτε αμφισβητήσεις τύπου Σπίρτζη).

Ψίχουλα

Εχει μπλέξει άσχημα το θέμα με την ισχνή χρηματοδότηση των κομμάτων, συνήγαγα από σύντομο διάλογο με τον Πρόεδρο Νίκο (Βούτση) της Βουλής. Οπως μου εξήγησε, το «λάθος» που έγινε στον προϋπολογισμό του 2016 καταδικάζει τα κόμματα στην  εξαθλίωση. Περιορίζει την επιχορήγηση σε περίπου 6 εκατομμύρια ευρώ για όλο τον χρόνο, που δεν φτάνουν ούτε για «ζήτω» με τις ανάγκες που έχουν, και κυρίως με τις υποχρεώσεις, ορισμένων εξ αυτών, έναντι των τραπεζών.

– Αν δεν γίνει κάτι άμεσα, φοβάμαι ότι Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ θα κατεβάσουν ρολά, μου είπε ο Πρόεδρος Νίκος, και τον πιστεύω.

Το 60% της επιχορήγησης που παίρνουν τα δύο αυτά κόμματα δίνεται αυτομάτως στις τράπεζες για την αποπληρωμή των δανείων τους. Εκ των πραγμάτων υποχρεούνται να λειτουργήσουν με το 40%.

Θα επιδείξει γενναιοφροσύνη η κυβέρνηση και θα πάρει πρωτοβουλία να επιχορηγήσει τα δύο κόμματα από άλλους πόρους; Δύσκολο μου φαίνεται – σιγά μην την πάρουν και τα κλάματα…

Θυμίζω επ’ ευκαιρία και το πώς συνέβη όλο αυτό: είχε πυρετό, λέει, ο αρμόδιος υπουργός Χουλιαράκης την ημέρα που συνέτασσε τον προϋπολογισμό και έκανε το λάθος: αντί να γράψει 15 εκατομμύρια στο σχετικό κονδύλι για την επιχορήγηση των κομμάτων, έγραψε… πέντε!

Τόσο απλά. Μετά που του πέρασε ο πυρετός, σου λέει,  τι να το αλλάζω τώρα, άσ’ το καλύτερα. Και έμεινε! Μιλάμε για τόση (και τέτοια) σοβαρότητα αυτή η κυβέρνηση…

Οχι κι έτσι…

Δεν είπε κανείς ότι οι κινητοποιήσεις είναι πάντοτε politically correct. Αντιθέτως, στη διάρκειά τους, έχουμε δει τέρατα και σημεία – τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω δηλαδή. Αλλά αυτό που έγινε στη Θεσσαλονίκη με την «κηδεία» (χτυπάω ξύλο) του Τσίπρα από δήθεν αγωνιστές αγρότες, ξεπερνάει κάθε όριο ανεκτικότητας.

Υποβαθμίζει τον αγώνα των αγροτών και αναδεικνύει τα πιο χαμηλά ένστικτα των ανθρώπων.

Θα μου πεις, οι συριζαίοι «αγανακτισμένοι» είναι οι πρώτοι διδάξαντες – ξεχνάει κανείς τι έκαναν τη διετία 2010-11; Συμφωνώ απολύτως, αλλά όχι έτσι, και όχι με αυτόν τον τρόπο. Ενα αίσχος ήταν αυτό που έκαναν με την «κηδεία» του Τσίπρα και όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούν οι ηγέτες της αγροτικής κινητοποίησης, και τους απομονώσουν όλους αυτούς, τόσο το καλύτερο για τον αγώνα τους…

Βουτιές στο παρελθόν
Η πρώτη σύγκρουση ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και στον Κυριάκο Μητσοτάκη έδωσε ένα μικρό δείγμα για το τι θα ακολουθήσει στη συνέχεια, στον πιο κρίσιμο ίσως χρόνο από την ημέρα που η Ελλάδα μπήκε σε αυτή την ατελείωτη τραγωδία της κρίσης και των Μνημονίων.   
Δυστυχώς, αντί για προτάσεις για το πώς η χώρα θα μπορέσει να βγει από την κρίση και να αποκτήσει πλέον ένα σταθερό σύστημα διακυβέρνησης και μια οικονομία που να βαδίζει στον δρόμο της ανάπτυξης, ο διάλογος των δύο πολιτικών αρχηγών, του Πρωθυπουργού και του αρχηγού της αντιπολίτευσης, εξελίχθηκε σε βαθιές βουτιές στο παρελθόν. Και σε αλληλοκατηγορίες που θύμισαν έντονα καβγάδες παιδιών σε σχολικές αυλές ή αλάνες.
Υπάρχει ένα σοβαρό, κατά τη γνώμη μου, ελαφρυντικό για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ηταν η πρώτη του αναμέτρηση με τον Πρωθυπουργό από τη θέση του αρχηγού της αντιπολίτευσης και όπως είναι λογικό εμφάνισε μειονεκτήματα. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα τα ξεπεράσει με τον καιρό. Εκπαίδευση χρειάζεται, και προφανώς θα την αναζητήσει.
Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Ο Μητσοτάκης εξελέγη με την εντολή να πάρει τη Νέα Δημοκρατία από εκεί που την άφησε ο ουσιαστικός προκάτοχός του Αντώνης Σαμαράς και να τη μετεξελίξει σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό, κεντροδεξιό κόμμα. Αν επιμένει στην τακτική «αυτά λέγατε» και «αυτά κάνατε», και «γιατί λέτε εκείνο και σκέφτεστε το άλλο», είναι σίγουρο ότι πολύ γρήγορα θα εξανεμιστούν οι ελπίδες των οπαδών του. 
Η χώρα χρειάζεται μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Και αυτό δεν οικοδομείται με βουτιές σε θολά νερά. Για παράδειγμα, μικρή ή καθόλου σημασία έχει να οδηγηθεί, με πρωτοβουλία της ΝΔ, στη Δικαιοσύνη ο Βαρουφάκης για το τι έκανε ή δεν έκανε το καλοκαίρι του ‘15. Σημασία έχει να καταδικαστεί πολιτικά στη συνείδηση των πολιτών όχι μόνο ο Βαρουφάκης, αλλά και εκείνος που τον κάλυπτε να κάνει όσα έκανε ή δεν έκανε. Δηλαδή ο Τσίπρας. Με απειλές όμως για εξεταστικές, δίκες κ.λπ. μόνο το αντίθετο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται. Και δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι να τελειώσει αυτή η περιπέτεια. Οσο πιο σύντομα γίνεται…