[Αμφίσημα] Il Piccolo

Αν με έναν μαγικό τρόπο το ελληνικό ποδόσφαιρο έπαιρνε τη μορφή τραγουδιού, τότε  θα ήταν σίγουρα ρεμπέτικο του Μεσοπολέμου.

Μόνιμα παρεξηγημένο, συχνά ταυτισμένο με τον υπόκοσμο και τις φούμες στα υπόγεια και στιγματισμένο από την «καλή κοινωνία».

Το υπέροχο αυτό άθλημα μοιάζει με ρακένδυτο μετανάστη σε πορεία στη βαρυχειμωνιά που αναζητά ένα καλύτερο μέλλον.

Πόσοι έχουν αναρωτηθεί τι κρύβει η αηδής εικόνα του αισχυλικού ήρωα;

Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ταυτισμένο με τους αλήτες, την εκτόνωση, τα άθλια γήπεδα και τον οπαδικό Τύπο, άθυρμα προσωπικών συμφερόντων και αντιπαλοτήτων.

Αν αφαιρέσεις τη λάσπη, το άθλημα θα λάμψει και θα αποδειχθεί θέαμα ισάξιο μιας σπουδαίας θεατρικής παράστασης.

Οπως ακριβώς το βλέπουν οι κάτοικοι της πρωτεύουσας της Λομβαρδίας, του Μιλάνου.

Οι πρωταγωνιστές των διάσημων ομάδων τους, της Μίλαν και της Ιντερ δεν ανταποκρίνονται φέτος στις προσδοκίες των ανθρώπων που αντιλαμβάνονται το ποδόσφαιρο ως θέαμα.

Γι’ αυτό κι αυτοί έστρεψαν την προσοχή τους σε μια άλλη σκηνή θεάματος, στο θέατρο Il Piccolo το οποίο έχει προπωλήσει 25.000 εισιτήρια για τις φετινές του παραστάσεις, ξεπερνώντας τα εισιτήρια διαρκείας τόσο της Μίλαν όσο και της Ιντερ.  Οι άνθρωποι που κάνουν ουρές στο Il Piccolo είναι οι ίδιοι που φορούν τα κασκόλ των ομάδων τους και εισέρχονται στο Σαν Σίρο. Γιατί τον ποδοσφαιριστή τον αντιμετωπίζουν ως υπηρέτη τέχνης και όχι ως αβδηρίτη χειραγωγημένων αγώνων.