[Στίγμα] Αδέσποτες σφαίρες

«Ο Θεός συγχωρεί, η Ζωή ποτέ»! Θα μπορούσε να είναι έως και τίτλος γουέστερν – σπαγκέτι από αυτά που γυρίζονταν στην Τσινετσιτά και γέμιζαν τα κυριακάτικα πρωινά μας αλλά, φευ, δεν είναι. Είναι η ίδια η πραγματικότητα, όπως τη γνωρίσαμε από το θυελλώδες πέρασμα της προέδρου «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω» Ζωής, διότι περί αυτής πρόκειται, από το τρίτο  στη σειρά πολιτειακό αξίωμα της χώρας, τη Βουλή.

Ενθυμείσθε ασφαλώς την απειλητική/καταγγελτική διάθεση με την οποία είχε αντιμετωπίσει την αλλαγή κλειδαριών στα γραφεία που είχε δεσμεύσει στη Βουλή για εκείνη την απίθανη Επιτροπή Αλήθειας για το Χρέος.

Ενημερώνω ότι δεν έμεινε στα λόγια. Εκανε πράξη την απειλή. Κατέθεσε μήνυση κατά παντός υπευθύνου και εις βάρος της αρμόδιας διευθύντριας της Βουλής για αδικήματα που καταλαμβάνουν περίπου τον… μισό Ποινικό Κώδικα!

Χθες η υπάλληλος της Βουλής κλήθηκε στην Εισαγγελία να απολογηθεί. Αλλά τι να πει η γυναίκα, αφού εντολές του προέδρου Νίκου (Βούτση) εκτελούσε;

Και η πρόεδρος Ζωή, ε; Κυρία. Αντί να τα βάλει με τον Βούτση, τον οποίο και να μηνύσει ας πούμε προσωπικά αν πιστεύει ότι της έθιξαν τα συμφέροντα με την κατάργηση των συγκεκριμένων γραφείων (σημειωτέον σε μια Βουλή που, λόγω των οκτώ κομμάτων, ασφυκτιά πλέον…), τα βάζει με τους υπαλλήλους. Κλασική περίπτωση «χτυπάω το σαμάρι, γιατί δεν μπορώ να χτυπήσω τον γάιδαρο»…

Ε, μην το παρακάνουμε…

Περιπατώντας χθες το πρωί στους άδειους διαδρόμους του Κοινοβουλίου, με έφεραν τα βήματά μου στο γνωστό καφενείο της Βουλής, όπου είδα κόσμο μαζεμένο – βουλευτές διαφόρων κομμάτων. Τρίτη πρωί, στη Βουλή, βουλευτής, πρέπει να του συμβαίνουν δύο – τρία πολύ συγκεκριμένα πράγματα, του είδους ή δεν κοιμήθηκε καλά ή πλακώθηκε με το έτερον ήμισυ ή έχει «επίσκεψη» στην (εντός της Βουλής) τράπεζα να πληρώσει κάνα λογαριασμό. Τίποτε όμως εξ όλων αυτών.

Οπως μου εξήγησε ένας γνωστός μου, είχαν Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, όπου αρμόδιος υπουργός θα έφερνε προς εισήγηση νομοσχέδιο, κύρωση σύμβασης, δεν κατάλαβα ακριβώς. Το θέμα είναι ότι οι άνθρωποι μαζεύτηκαν στην ώρα τους, στις 10, στην αίθουσα αλλά υπουργός πουθενά. Εμφανίστηκε και η πρόεδρος της Επιτροπής, η αγαπημένη και παλιά  «πελάτισσα» της στήλης βουλευτής Χαρά Καφαντάρη, περίμενε όσο περίμενε, έπειτα άφησε το σακάκι της στην καρέκλα και βγήκε από την αίθουσα.  

– Πού πάτε;, τη ρώτησαν οι βουλευτές.

– Να αναζητήσω τον υπουργό, απάντησε εκείνη.

Αλλά ο υπουργός άφαντος. Που-θε-νά!

– Μα ποιος ήταν ο κηρυχθείς σε… αφάνεια, υπουργός; ρώτησα τον συνομιλητή μου.

– Ο Σπίρτζης, εσύ φταις γι’ αυτό!

Ε, όχι να μου χρεωθεί και το στήσιμο Σπίρτζη στην Επιτροπή. Ε, όχι. Ελεος πια…

Λίγη ουσία παρακαλώ

Στο μεταξύ, χθες έριξα ακόμη μια ματιά στην παραληρηματική ανακοίνωση  του υπουργού υποδομών Σπίρτζη εναντίον μου, και εναντίον του προέδρου Σταύρου, απ’ αφορμή το δικό μου δημοσίευμα για τα έργα στον ΟΛΠ και σε δεύτερο χρόνο τη σχετική ερώτηση του Ποταμιού στη Βουλή.

Δεν θα σχολιάσω τίποτε από όσα λέει, και πολλά από αυτά τον χαρακτηρίζουν απολύτως. Θα σταθώ μόνο στην παραδοχή τού ότι ναι, πήρε τρία έργα, χαμηλού προϋπολογισμού, από τον ΟΛΠ.

Θέλει να μας πει ΠΩΣ πήρε αυτά τα έργα; Ποια ήταν, ας πούμε, η έκπτωση που έδωσε ως μειοδότης για να του ανατεθούν. Τα έργα που ανέλαβαν οι υπόλοιποι έξι και κατονομαζόμενοι στο πόρισμα – καταπέλτης  των Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης τα πήραν με εκπτώσεις της τάξεως του 2%. Εκείνος; Ποιες εκπτώσεις έδωσε για να πάρει τα χαμηλού προϋπολογισμού έργα;

Ας απαντήσει αντί να ξοδεύεται σε ύβρεις και απειλές για προσφυγή στη Δικαιοσύνη.

Παρεμπιπτόντως και σε σχέση με το προηγούμενο «σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω…».

Ο καιρός θα δείξει

Περιήλθαν σε γνώση μου πληροφορίες για τον χαμό που γίνεται κατ’ αυτάς στο υπουργείο των Οικονομικών για την κα(τα)λυψη των θέσεων γενικών διευθυντών του υπουργείου, καθώς και των δέκα βασικών Γενικών Διευθύνσεών του.

Δηλαδή τι έμαθα; Οτι δεκάδες ενδιαφερόμενοι διαγκωνίζονται («παίζουν γροθιές» κατά το κοινώς λεγόμενο) στους διαδρόμους του υπουργείου για το ποιος θα καταλάβει τις επίζηλες θέσεις. Είναι φυσικά «Οοοοολοι ΣΥΡΙΖΑ» και έχουν, φυσικά επίσης, «μπάρμπα στην Κορώνη», του είδους «εμένα είναι κολλητός μου ο Παππάς» ή «εμένα με στηρίζει ο Αλεξιάδης».

Διερεύνησα το θέμα στην πηγή. Μίλησα με τον υπουργό Αλεξιάδη – με τον υπουργό Παππά έχουμε μήνες, μπορεί και χρόνο να μιλήσουμε.

Μου εξήγησε πως για τους τέσσερις γενικούς διευθυντές του υπουργείου δεν υπάρχει περιθώριο κομματικής ή πολιτικής παρέμβασης: «Θα επιλεγούν από επιτροπή την οποία αποτελούν δύο γενικοί γραμματείς υπουργείων, του κυρίου Πιτσιλή συμπεριλαμβανομένου (Πιτσιλής είναι ο νέος γενικός γραμματέας Δημοσίων Εσόδων) και δύο πανεπιστημιακοί. Οι τοποθετήσεις θα γίνουν με βάση τη διαδικασία που καθιέρωσε η κύρια Σαββαΐδου, την οποία θεωρούμε καλή».

– Και οι υπόλοιποι δέκα επικεφαλής των υπηρεσιών;

– Αυτούς θα τους επιλέξει ο Πιτσιλής. Εμείς δεν θα παρέμβουμε καθόλου. Θέλουμε να έχει την ευχέρεια να επιλέξει τους συνεργάτες του, για να έχει και την ευθύνη των επιλογών του.

– Χωρίς «υποδείξεις» από σας;

– Χωρίς! Και να σας πω και κάτι; Εγώ γνωρίζω τους 7.500 από τους 9.000 εργαζομένους στις εφορίες και στο υπουργείο. Εναν να ευνοήσω θα ικανοποιηθεί αυτός ο ένας, αλλά 500 θα με μισήσουν.

– Μα ακούω για ονόματα υπουργών που προωθούν συγκεκριμένα πρόσωπα για συγκεκριμένες θέσεις…

– Προτείνω να κρατήσετε τις πληροφορίες σας και να τσεκάρετε την ακρίβειά τους, όταν γίνουν οι τοποθετήσεις.

Εννοείται πως θα το κάνω…

Ισορροπίες

Η ΝουΔού ανακοίνωσε το αυτονόητο: δύο εκπρόσωποί της, ο Γιώργος Κουμουτσάκος και ο Μ. Λαζαρίδης θα μεταβούν στην ΕΡΤ για να ζητήσουν εξηγήσεις για το άθλιο βίντεο που έπαιξε στα videowall του Tάε Kβον Ντο την Κυριακή και στοχοποιούσε δημοσιογράφους, και εκείνη το μετέδωσε υπηρετώντας το κομματικό της καθήκον.

Η ΕΣΗΕΑ, το συνδικαλιστικό μας σωματείο, τι σκέφτεται να κάνει επ’ αυτού; Θα εξαντλήσει την αντίδρασή της σε μια μάλλον τετριμμένη ανακοίνωση που εξέδωσε και η οποία μάλιστα προκάλεσε και την οξύτατη αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ;

Εδώ και τρία – τριάμισι χρόνια, από την ημέρα δηλαδή που ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε αξιωματική αντιπολίτευση, δημοσιογράφοι που δεν είναι αρεστοί στο σύστημα ΣΥΡΙΖΑ υφίστανται ανηλεείς, άθλιες και έξω από κάθε δεοντολογία επιθέσεις, και η ΕΣΗΕΑ στις περισσότερες των περιπτώσεων παρακολουθεί απαθής, εγκλωβισμένη στις ενδοπαραταξιακές ισορροπίες της.

Δεν θα ‘πρεπε, ας πούμε, με αφορμή το περιστατικό της Κυριακής να κηρύξει μια απεργία, έτσι για την τιμή των όπλων, στην ΕΡΤ; Να οδηγήσει στο Πειθαρχικό της μέλη της που στελεχώνουν τις διευθυντικές της θέσεις; Θα ‘πρεπε, αλλά… τα είπα προηγουμένως…