[Εντός και εκτός] Είμαστε όλοι μεταρρυθμιστές

Κάθε μέρα είναι διαφορετική, κάθε μέρα φέρνει ένα νέο θαύμα. Και όμως. Το γλυκανάλατο τσιτάτο του Κοέλιο επιβεβαιώθηκε χθες το βράδυ. Ξαφνικά η αίθουσα της Ολομέλειας γέμισε μεταρρυθμιστές. Και δεν έχει ανοίξει καν το Τριώδιο.

Οταν ο Πάνος Καμμένος εγκαταλείπει τις γνωστές εξαλλοσύνες και αντί να καταθέτει στα πρακτικά αποδείξεις για τις συνήθεις θεωρίες συνωμοσίας, καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις, τότε συντελείται πράγματι ένα θαύμα.

Οταν ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να μιλήσει με αριθμούς παραβιάζοντας το μότο «πρώτα οι άνθρωποι, μετά οι αριθμοί» και προσπαθεί να πείσει ότι είναι μεταρρυθμιστής και ότι το Ασφαλιστικό θα το άλλαζε ακόμη κι αν δεν το απαιτούσε το τρίτο Μνημόνιο, τότε κάτι τρέχει.  

Βέβαια, στην πολιτική θαύματα δεν γίνονται. Ο Πρωθυπουργός έκανε ένα βήμα μπροστά και ένα βήμα πίσω. Το μεγαλύτερο μέρος της πρωτολογίας του θύμιζε επανάληψη της κομματικής φιέστας του Τάε Κβον Ντο. Στη δευτερολογία του, έριξε το ανάθεμα στις «νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες» του αντιπάλου επιχειρώντας να εμφανίσει την αντιπαράθεση ως ιδεολογικό πόλεμο.

Αυτή ήταν και η σημαντικότερη διαφορά σε σχέση με το παρελθόν. Ο Τσίπρας δεν στόχευσε γενικώς και αορίστως στην αντιπολίτευση. Φωτογράφισε τον εχθρό: τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το ίδιο και το Μέγαρο Μαξίμου που, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η συζήτηση, έσπευσε να «επεξηγήσει» με νον πέιπερ την πρωτολογία του προέδρου της ΝΔ ως απόδειξη ότι «συντάχθηκε κάτω από τις φτερούγες του ΔΝΤ».

Αν ο Τσίπρας επανέλαβε τις ευθύνες των κυβερνήσεων 40 ετών, ο Μητσοτάκης φρόντισε να υπενθυμίσει στον αντίπαλό του τον τρόπο που αντιπολιτεύθηκε υποσχόμενος στους πάντες τα πάντα. Μεταξύ των άλλων, στους συνταξιούχους τη 13η σύνταξη, παρότι ο Πρωθυπουργός μίλησε χθες για «λεηλατημένα» Ταμεία.

  

Ο Κυριάκος όρισε το δίλημμα («μεταρρύθμιση ή λαϊκισμός»), κήρυξε πόλεμο στο μεγάλο Δημόσιο και κατέδειξε με ποιους θέλει να πάει: νέα γενιά, ιδιωτικός τομέας, επιχειρήσεις. Κυρίως, όμως, ο Μητσοτάκης έκανε άνοιγμα προς το Κέντρο. Δεν είναι καθόλου τυχαία η αναφορά του στη μεταρρύθμιση Γιαννίτση και στη διαπίστωση που έκανε πρόσφατα ο πρώην υπουργός του Σημίτη ότι μια ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση στο Ασφαλιστικό χρειάζεται μια νέα κοινωνική συμφωνία. Αυτό όμως απαιτεί να αναγνωρίσουν όλοι τα λάθη τους. Και αυτό αφορά τους πάντες (και τη ΝΔ), υπονόησε ο αρχηγός της ΝΔ.

Πιεσμένοι ανάμεσα στους δύο «μεγάλους» οι μικρότεροι αναγκάστηκαν να πάρουν θέση. Η Φώφη Γεννηματά κήρυξε διμέτωπο κατά ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Θύμισε μεταρρυθμίσεις του ΠΑΣΟΚ, που δεν δικαιολογούν την άβυσσο που τη χωρίζει από τον Μητσοτάκη. Δεν τις είπε όμως με το όνομά τους. Η αναφορά σε «Νόμο 3863» αντί για «νόμο Λοβέρδου» έμοιαζε σχεδόν ενοχική. Ο Σταύρος Θεοδωράκης, αν και ο πλέον πιεσμένος από την ατζέντα Μητσοτάκη, έμοιαζε και ο πιο απελευθερωμένος.

Αν μη τι άλλο, η χθεσινή συζήτηση ανέδειξε την ανάδυση ενός νέου σκηνικού. Το Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο πέθανε με την έλευση του τρίτου Μνημονίου. Η Αριστερά δεν είναι πια και τόσο αριστερή και η Δεξιά κλείνει το μάτι προς το Κέντρο. Ο νέος διπολισμός είναι εδώ. Και όποιος δεν διαλέξει πλευρά σύντομα, κινδυνεύει να χαθεί στη μαύρη τρύπα της πόλωσης.