[Αγιογραφίες] Γκουρμέ

Ωραίο το ντελικατέσεν. Αλλά δεν είναι για χόρταση. Αυτός περίπου είναι ο κοινός τόπος της παλιάς πολιτικής αγοράς για το κόμμα του Σταύρου Θεοδωράκη. Αυτό που ο ίδιος προβάλλει ως ατού εκλαμβάνεται από τους άλλους ως αδυναμία: Οτι Το Ποτάμι ήταν εξ αρχής γκουρμέ – επιλογή πολυτελείας για βελούδινους πολιτικούς ουρανίσκους.

Η ανάλυση αυτή προέρχεται από εκείνους που ήταν πάντα καχύποπτοι απέναντι στο Ποτάμι και που τώρα, μετά την ανάδειξη της νέας ηγεσίας της ΝΔ, ποντάρουν μάλλον στις αντοχές του ΠΑΣΟΚ, παρά του Ποταμιού. Το σκεπτικό τους είναι ότι το παλιό σουπερμάρκετ διατηρεί ακόμη μια μάζα πιστών – αταλάντευτων πρωτοπασόκων – όχι αρκετών για να το αναζωογονήσουν, αλλά αρκετών για να μην το αφήσουν να πεθάνει. Στον αντίποδα το κόμμα του Θεοδωράκη έχει τη γοητεία του νεωτερικού, αλλά δεν έχει ρίζες, ούτε ιδεολογικές, ούτε βεβαίως πελατειακές.

Ο ίδιος ο Θεοδωράκης μοιάζει να έχει επίγνωση του υγιούς ελλείμματος. Μοιάζει να έχει αναγνωρίσει ότι, αφού το κόμμα του δεν έχει αξία κειμηλίου, πρέπει να αποκτήσει αξία εργαλείου. Να είναι δηλαδή χρήσιμο ως δυνητικός κυβερνητικός εταίρος.

Αν εννοεί κάποτε να κυβερνήσει, ο Μητσοτάκης χρειάζεται εταίρο. Αν καταφέρει να θέσει σε κίνηση το εκκρεμές του δικομματισμού – που θα του φέρει δυσαρεστημένους ψηφοφόρους απευθείας από τον ΣΥΡΙΖΑ – δεν θα είχε κανένα λόγο να θέλει να εξαφανίσει Το Ποτάμι. Κάθε άλλο. Θα είχε κάθε λόγο να το έχει δίπλα του στην επόμενη Βουλή. Γι’ αυτό και -παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα στη μικροπολιτική πιάτσα – θα ήταν έκπληξη αν ο Κυριάκος επεδίωκε να τσιμπολογήσει στελέχη από τον Θεοδωράκη.

Το ερώτημα είναι πώς θα διαλέξει να συμπεριφερθεί ο ίδιος ο Θεοδωράκης απέναντι στην αμφίπλευρη μαγνητική έλξη, δεξιά του από τη ΝΔ και αριστερά του από το ΠΑΣΟΚ. Αν κρίνει κανείς από την επιμονή του στην αυτονομία του κομματικού του εγχειρήματος, ο Θεοδωράκης θα απαντήσει στο προσκλητήριο της Φώφης με δικό του προσκλητήριο, επιδιώκοντας η όποια σύγκλιση να γίνει πάνω σε δική του πλατφόρμα. Δεν θα το κάνει μόνο για λόγους πολιτικού γοήτρου. Αλλά και γιατί έτσι εξισορροπεί τις αντίρροπες τάσεις στο εσωτερικό του κόμματός του, όπου κάποιοι αλληθωρίζουν ήδη προς τον Κυριάκο, ενώ άλλοι εξακολουθούν να φαντάζονται Το Ποτάμι ως συνιστώσα της Κεντροαριστεράς.

Ούτως ή άλλως, το στοίχημα του Ποταμιού δεν θα κριθεί μόνο από τις κλίσεις και τις φιλοδοξίες των λίγων κοινοβουλευτικών του στελεχών. Θα κριθεί και από την εκλογική υπεραξία που μπορεί να του προσθέσει μια πιθανή αλλαγή του εκλογικού νόμου. Δεν έχει ακόμη σχηματιστεί το γήπεδο όπου θα παιχτεί το παιχνίδι.