[Στίγμα] Θλίψη

Θλίψη

Θρηνώ. Θρηνώ, διαμαρτύρομαι και θέλω να φωνάξω, στεντορεία τη φωνή, για τη χθεσινοαπογευματινή απόφαση της προέδρου Φώφης να διαγράψει από το ΠΑΣΟΚ αυτήν τη μεγάλη μορφή του πολιτικού μας προσωπικού, Γρηγοράκο. Τον σπουδαίο πολιτικό άνδρα, που έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του στον χώρο της λεγόμενης δημοκρατικής παράταξης και τώρα μένει άστεγος πολιτικά, homeless που λέμε και στην Ηπειρο, μέχρι φυσικά να του τείνει φιλεύσπλαχνη χείρα βοηθείας κάποιος – ο πρόεδρος Κυριάκος, ο πρόεδρος Σταύρος, ο αρχηγός Λεβέντης, κάποιος. Δεν έχει σημασία. Ακόμη και η «ψυχικάρα» Καμμένος, που δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό να μαζεύει κάτι τέτοιους.

Διότι καλή είναι η ιδεολογία, αλλά δεν σου δίνει να φας. Η βουλευτική έδρα σού δίνει, και τα πράγματα στη Λακωνία, τώρα ειδικά, με τον Κυριάκο αρχηγό της ΝουΔού, διαγράφονται δύσκολα, πολύ δύσκολα εντός ΠΑΣΟΚ…

Επανέρχομαι στα της διαγραφής τού και «φωτογράφου» Γρηγοράκου (αξέχαστες θα μείνουν οι… νομοθετικές πρωτοβουλίες του) για να πω μόνον αυτό: η δημοκρατική παράταξη είναι από χθες… φτωχότερη! Σε ιδέες, σε αγωνιστές, σε πρωτοπόρους αγώνες – τι δεν καταλαβαίνετε ρε γαμώτο;

Κρύο πιάτο

Βέβαια, όπως διάφοροι καλοθελητές έσπευσαν να με ενημερώσουν – αν και εγώ δεν τα δέχομαι αυτά – άμα τη ανακοινώσει της διαγραφής Γρηγοράκου (μια και ουσιαστικά την είχα προαναγγείλει από χθες, όπως οι προσεκτικοί αναγνώστες μου ενθυμούνται), δεν υπάρχει τίποτε το αγωνιστικό πίσω από τη διαγραφή του παλικαριού (λέμε τώρα…).

Μου ανέφεραν λοιπόν ότι προ τριμήνου σχεδόν παίχτηκε στο εσωτερικό της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ και στους διαδρόμους της Βουλής ένα μικρό δράμα, από αυτά τα μικρά μικρά δράματα που μένουν κλεισμένα μέσα σε τέσσερις τοίχους και κανείς δεν τα μαθαίνει.

Ιδού σε τι συνίσταται το δράμα αυτό, όπως καταλεπτώς μου περιέγραψαν οι «καλοί» άνθρωποι που προανέφερα:

n Ο Γρηγοράκος, λέει, περίμενε ότι θα γινόταν και πάλι αντιπρόεδρος της Βουλής, που αναδείχθηκε από τις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου. Αλλά η πρόεδρος Φώφη είχε διαφορετική άποψη: σου λέει, σιγά να μην κάνω πρόεδρο τον Γρηγοράκο, που είναι his master voice (με σήμα το σκυλάκι) του Βενιζέλου. Θα κάνω αντιπρόεδρο τον Κρεμαστινό, ο οποίος με στήριξε κιόλας. Τούτου δοθέντος, ο Γρηγοράκος, που τον λένε Λεωνίδα στο μικρό, «απασφάλισε» εντελώς, και ως… ήπιος αλλά και… μετριοπαθής άνθρωπος που είναι άρχισε να «πιάνει» στο στόμα του την πρόεδρο Φώφη, τον Κρεμαστινό και όποιον άλλον πασόκο έβρισκε μπροστά του. Μέχρι που ήρθε η εκλογή Κυριάκου και είδε το θέμα ως ΤΗΝ ευκαιρία να πάρει το αίμα του πίσω. Εξού και όσα άρχισε να λέει από την περασμένη Δευτέρα και μετά.

Τόσο απλά…

Αξιέπαινο!

Στο μεταξύ, επιθυμώ να προβώ σε καταγγελία του αρχηγού Σταύρου (Θεοδωράκη, μην παρεξηγηθώ…), ο οποίος κατηγόρησε χθες τον Πρωθυπουργό Αλέξη ότι διόρισε «έναν ακόμη Τσίπρα» στο κράτος. Ο αρχηγός Σταύρος αναφερόταν στη νύφη από πρώτο ξάδελφο του Πρωθυπουργού, μια κυρία ονόματι Αθανασία Ψαρουδάκη, η οποία διορίστηκε στο γραφείο του «κολλητού» του συστήματος Μαξίμου, υπουργού Σπίρτζη.

Τον καταγγέλλω, λοιπόν, διότι στη φούρια του να καταγγείλει με τη σειρά του τον Πρωθυπουργό δεν πρόσεξε ότι ο διορισμός αυτός δεν ήταν ένα απλό ρουσφέτι. Δεν ήταν μια εξυπηρέτηση του υπουργού Σπίρτζη στον κύριο και Θεό του Πρωθυπουργό. Δεν ήταν καν μια πράξη νεποτισμού, ο ξάδελφος Τσίπρας διορίζει τη γυναίκα του ξαδέλφου του Γιώργου Τσίπρα στο κράτος για να μη μείνει κανείς από το σόι χωρίς να σιτίζεται από τον δημόσιο κορβανά, στον οποίο όλοι εμείς, εξ υποχρεώσεως, συνεισφέρουμε.

Ο διορισμός της ξαδέλφης, κύριε Σταύρο, αν θες να ξέρεις, ήταν μια πράξη ανθρωπισμού. Ηταν μια πράξη υπέρτατης αλληλεγγύης. Ο Πρωθυπουργός Τσίπρας συμπεριφέρθηκε στη νύφη του ως καλός Σαμαρείτης. Ως μια μητέρα Τερέζα του καιρού μας. Και πρέπει να επαινεθεί γι’ αυτό. Οχι να καταγγελθεί.

Διότι αν συνέβαινε οτιδήποτε άλλο, κάτι ας πούμε από τα προηγούμενα που ανέφερα, θα ήταν ένα από τα τόσα ρουσφέτια της συμπαθητικής παρέας που κυβερνάει, και όχι όπως έγινε, με τις διατάξεις του Νόμου 4320/2015 «περί εκτάκτων μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης»!!!

Επιμύθιο (χωρίς αστεία πια): οι άνθρωποι δεν ντρέπονται καθόλου ή, όπως λέμε και στην Ηπειρο, «δεν έχουν τσίπ(ρ)α»!

Κακά μαντάτα

Αντιθέτως, θα θεωρήσω απολύτως λογική κίνηση την προχθεσινή πρωτοβουλία του υπουργού κυρίου Νίκου Παππά να συγκαλέσει σε σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου το ΔΣ του συνδέσμου των εταιρειών δημοσκοπήσεων και ουσιαστικά να τους επιστήσει την προσοχή για το πώς διαχειρίζονται τα αποτελέσματα των ερευνών τους. Ετσι ώστε να μην πανικοβάλλουν (ή έστω επηρεάζουν) τους πολίτες.

Νομίζω ότι η συνάντηση έγινε την κατάλληλη στιγμή. Ηταν to the point, όπως λέμε – θα την ξαναθυμηθώ – και στην Ηπειρο. Διότι από Δευτέρα αρχίζουν να «τρέχουν» δημοσκοπήσεις για να μετρήσουν τον πρόεδρο Κυριάκο, και φυσικά την κυβέρνηση.

Μη δούμε τίποτε 10 μονάδες μπροστά τη Νουδού, παιδιά, δεν θέλω…

Γνωστός δημοσκόπος με τον οποίο συνομίλησα επί του συγκεκριμένου χθες, μου είπε ότι αυτός δεν καταλαβαίνει τη σκοπιμότητα αυτής της συνάντησης, και μάλιστα στο Μέγαρο Μαξίμου. Προειδοποίησε όμως ότι «αν δω δημοσκοπήσεις οι οποίες δεν θα λένε την αλήθεια, θα γίνει χαμός»!

– Τουτέστιν;

– Να, ότι προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ ξέρουμε όλοι ότι πλέον ΔΕΝ προηγείται…

Πάλι (προ)άγγελος κακών ειδήσεων γίνομαι…

Προς την τελειότητα

Στις καλές ειδήσεις της ημέρας, εκ των πραγμάτων, οφείλω να συγκαταλέξω την παρέμβαση της κυβερνητικής εκπροσώπου, εξ Αρτης ορμωμένης, κυρίας Γεροβασίλη, στην ΕΡΤ – ένα αληθινό θαύμα δημοσιογραφικής δεοντολογίας, αντικειμενικής πληροφόρησης και πραγματικά ορθού λόγου.

Η παρέμβαση αυτή έδειξε σε όλους εμάς τους δημοσιογράφους ότι αυτό το υπέροχο επάγγελμα έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά του να διανύσει για να φτάσει στην τελειότητα, καθώς διανοίγονται νέες προοπτικές με την «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση.

Με αυτά τα δεδομένα, οφείλω να κακίσω τη συνάδελφό μου της ΕΡΤ η οποία αποτόλμησε να υποβάλει ερώτηση στην κυρία εκπρόσωπο της κυβέρνησης, ενώ το σωστό θα ήταν να της έλεγε «πείτε μας, κυρία εκπρόσωπε, τι ακριβώς θέλετε να σας ρωτήσουμε για να μην μπαίνετε στον κόπο να μας διορθώνετε».

Αντί γι’ αυτό επέμενε βλακωδώς, με αποτέλεσμα να οδηγήσει την κυρία εκπρόσωπο στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, πράγμα το οποίο είχε άγνωστες σε εμένα επιπτώσεις στο υπόλοιπο της ημέρας της.

Α ρε, Πολωνία που σας χρειάζεται εκεί πάνω στην ΕΡΤ. Πολωνία και Ουγγαρία μαζί!..

Χαπάκια για το… Χάρβαρντ

Δέχθηκα τηλεφώνημα πρώην υπουργού (δεν θα προσδιορίσω την περίοδο της θητείας του για να μην τον καρφώσω) ο οποίος ήταν εν εξάλλω καταστάσει. Συγκεκριμένα, με τη στα όρια του μηδέν βαθμολόγηση της περσινής διαπραγμάτευσης Τσίπρα από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.

– Δεν θα περάσουν οι εκβιασμοί του Χάρβαρντ, μου είπε, δεν θα περάσουν. Να το καταλάβετε όλοι.

Αντί απαντήσεως, με το πιο ήρεμο ύφος που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω εκείνη τη στιγμή συνέστησα… χάπια! Zanax, Valium, τέτοια.