[Εναλλακτικά] Μπλοκάκια

Και αίφνης την Πέμπτη το μεσημέρι στην Αθήνα διαδήλωσε ένα πλήθος που τουλάχιστον αισθητικά δεν έμοιαζε με τα συνήθη κομμάτια του λαού που διακόπτουν την κυκλοφορία για να φωνάξουν. Κορμός ήταν οι δικηγόροι αλλά και οι μηχανικοί ή, ακόμη περισσότερο, οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Οι τελευταίοι, τμήμα της εργασίας που συμπιέζεται απόλυτα πια, αποτελούν ίσως τον δείκτη ενός ιστού που καταρρέει.

Από τη δική τους αγοραστική δύναμη κρίνεται εν μέρει η ανάσα για χιλιάδες άλλους κλάδους. Αυτοί ψωνίζουν ακόμη πουκάμισα με τον συμβατικό τρόπο, πάνε γήπεδο, αγοράζουν Τύπο, τρώνε σε εστιατόριο, πάνε θέατρο ή σινεμά. Εντάξει, όχι μόνο αυτοί. Ακόμη κι αν και οι ίδιοι έχουν αλλάξει σύσταση ταξική.

Οι λεγόμενοι μπλοκάκηδες εξάλλου – από το μπλοκ παροχής υπηρεσιών – δεν είναι απλώς και μόνο ελεύθεροι επαγγελματίες με τη στενή έννοια του όρου. Δεκάδες επαγγέλματα εξαρτημένης σχέσης εργασίας είναι καταχωρισμένα ως μπλοκάκια. Δεν είναι πολύ πίσω οι μέρες που ακόμη και οι οδοκαθαριστές δήμων έκοβαν δελτίο παροχής υπηρεσιών. Πλήρωναν ΦΠΑ, ΤΕΒΕ (σημερινό ΟΑΕΕ), λογίζονταν και λογίζονται ως ελεύθεροι επαγγελματίες. Το νέο προλεταριάτο έχει συχνά επίσης νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Υψηλή ειδίκευση, πολλά πτυχία. Σχεδόν καμία συνδικαλιστική διαμεσολάβηση.

Την Πέμπτη το μεσημέρι, άλλοτε ευγενή επαγγέλματα όπως οι δικηγόροι και μπόλικα μπλοκάκια διαδήλωσαν κατά του νέου Ασφαλιστικού. Εξεγέρθηκε μέρος της επιστημονικής κοινότητας κατά της κυβέρνησης ή είδαμε απλώς έναν σπασμό των παλιών συντεχνιών κατά ενός αναγκαίου σχεδίου εξορθολογισμού; Η απάντηση δεν ήταν εύκολη. Και είχε ενδιαφέρον ότι ρωτώντας την κάθε πλευρά, έπαιρνες ανάποδη απάντηση από αυτή που θα σου έδινε έναν χρόνο πριν.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ, για παράδειγμα, είδαμε να παρελαύνουν συντεχνίες. Μικρή σημασία έχει πως οι ίδιοι ήταν που έλεγαν μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014 ότι μιλάμε για την αιμορραγούσα νέα προλεταριακή φρουρά που συμπιέζεται μεταξύ επισφάλειας και μετανάστευσης. Για την αξιωματική αντιπολίτευση, πάλι, οι άλλοτε «συντεχνίες» (για τις οποίες δεν μερίμνησε ιδιαίτερα και όσο κρατούσε το τιμόνι της χώρας) ήταν την Πέμπτη οι σπαρασσόμενοι κλάδοι από τη νέα μεταρρύθμιση. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Ευάλωτοι κλάδοι, αρκετά προστατευμένοι για χρόνια (με τους δικούς τους αγώνες), τώρα βγήκαν στη σέντρα της επισφάλειας. Η μοναχική τους πορεία για δεκαετίες, ο μη συντονισμός με άλλα κομμάτια του κόσμου της εργασίας ήταν η αιτία να τους δουν πολλοί με καχυποψία. Από την άλλη, η ταξική σάρωση που θέλουν η τρόικα (κουαρτέτο) και οι Γερμανοί, κοινώς μια εξίσωση προς τα κάτω, θα αποτελέσει το κύκνειο άσμα ενός κατακτημένου τρόπου ζωής. Το οριστικό τέλος της Μεταπολίτευσης θα γραφτεί πάνω στα μπλοκάκια.