[Αγιογραφίες] Αβυσσος

Ηταν, λένε, απαραίτητο. Το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να περιχαρακωθεί. Να ορίσει ξανά την περιοχή του απέναντι στον επίδοξο καταπατητή. Γι’ αυτό και η Φώφη Γεννηματά, πριν καλά καλά ολοκληρωθεί η καταμέτρηση στη ΝΔ, έσπευσε να χαιρετίσει την «άβυσσο» που τη χωρίζει από τον «νεοφιλελεύθερο» Μητσοτάκη.

Το γεγονός ότι η αντίδραση ήταν τόσο πρώιμη και τόσο ηχηρή μαρτυρά μάλλον αναστάτωση παρά αυτοπεποίθηση. Το ΠΑΣΟΚ είχε βολευτεί στο περιβάλλον μιας ασφαλούς αντιπολίτευσης. Οσο δεν χρειαζόταν να διχαστεί από το δίλημμα μιας πιθανής εισόδου στην κυβέρνηση, όσο η ανυπαρξία της ΝΔ τού εξασφάλιζε αντιπολιτευτικό εκτόπισμα δυσανάλογο της κοινοβουλευτικής του δύναμης, το ΠΑΣΟΚ μπορούσε να απορροφά θεραπευτικά τον πολιτικό χρόνο επωάζοντας σενάρια ανασυγκρότησης της Κεντροαριστεράς.

Ο παράγων Μητσοτάκης φαίνεται ότι ενεργοποίησε τα πιο σκληρά αντι-ΣΥΡΙΖΑ στοιχεία μέσα στην πράσινη Κοινοβουλευτική Ομάδα. Κάποιοι αναθάρρησαν βλέποντας τη δυνατότητα δημιουργίας ενός μετώπου που θα πίεζε μέχρι ανατροπής της κυβέρνησης – στόχος που δεν φαίνεται να είναι στην κορυφή των προτεραιοτήτων της Χαριλάου Τρικούπη. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θέλει να κάνει αντιπολίτευση. Οχι να προκαλέσει πάλι άρον άρον πολιτικό αδιέξοδο και εκλογές.

Η αγωνία για τη ροπή ορισμένων πασόκων προς ένα τέτοιο αντικυβερνητικό μέτωπο προκάλεσε και την υπεραντίδραση στις δηλώσεις ενός βουλευτή επαρχίας που είπε – και ως συνήθως ξείπε – ότι βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης θα μπορούσαν να συμπορευτούν με τον Μητσοτάκη.

Δικαιολογείται τελικά τόση νευρικότητα; Στο ΠΑΣΟΚ οι περισσότεροι δεν νιώθουν ανασφάλεια. Εκτιμούν ότι η εκλογική τους βάση συγκροτείται από ψηφοφόρους που δεν θα ψήφιζαν Δεξιά και ιδίως έναν υποψήφιο αρχηγό με το φορτισμένο επώνυμο του Κυριάκου. Με το ίδιο επιχείρημα, βλέπουν ως βιώσιμη την τακτική του ενδιάμεσου σταθμού, σύμφωνα με την οποία το κόμμα τους θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν ταμιευτήρας απογοητευμένων συριζαίων, που είναι πολύ αντιδεξιοί για να κινηθούν απευθείας προς τη ΝΔ.

Η επιτυχία ενός τέτοιου διμέτωπου προϋποθέτει ότι το ΠΑΣΟΚ θα κρατήσει ίσες αποστάσεις από ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Ισορροπία που σήμερα δεν απειλείται επειδή τάχα υπάρχουν στελέχη που θα αλληθώριζαν προς τη ΝΔ. Αλλά επειδή υπάρχει το ενδεχόμενο να αναγκαστεί ο Τσίπρας να καλύψει την απόσταση που κρατάει τώρα από τη Συμπαράταξη. Αν το δέλεαρ ήταν ισχυρό – βλέπε αλλαγή του εκλογικού νόμου προς το αναλογικότερο – η μία όψη του διμέτωπου θα κινδύνευε να λιώσει. Είναι μια σύγκλιση που θα απειλούσε να απελευθερώσει φυγόκεντρες τάσεις από τα δεξιά του ΠΑΣΟΚ.

Ως παλιό «μαγαζί» με ρίζες, το κόμμα της Γεννηματά μπορεί πάντως να ελπίζει πως μια πιθανή διεύρυνση της Δεξιάς δεν θα γίνει εις βάρος του. Πως δεν θα επαναληφθεί ό,τι συνέβη όταν η Αριστερά κατάφερε να μπαζώσει την άβυσσο.