[Στίγμα] Σαν παράσταση

Χαίρετε και καλώς σάς βρήκα… όπως σας άφησα, πράγμα το οποίο επιβεβαιώνει κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο πως «όλα τριγύρω αλλάζουνε κι (αν εξαιρέσεις του Κυριάκου) όλα τα ίδια μένουν»!

Ετη πολλά εύχομαι ολοψύχως για όλους, φίλους και «φίλους», και μια καλή χρονιά να έχουμε, διότι… έξι χρόνια (της κρίσης) αρκετά, ας μην γίνουν επτά, ε;

Απ’ ό,τι πληροφορήθηκα οι περισσότεροι καλά περάσατε, του Πρωθυπουργού μη εξαιρουμένου – συμπέσαμε κάτι ημέρες στην ίδια οροσειρά, αυτή των Τζουμέρκων (εγώ στην αρχή τους, εκείνος στο τέλος τους), αλλά τίποτε περισσότερο αυτού. Πάντα σε (ικανή) απόσταση ασφαλείας!

Επίσης, άμα τη επιστροφή μας στην Αθήνα, δεν έτυχε να  συμπέσουμε και σε  θέατρο – εγώ προτίμησα το εξαιρετικό «Για όνομα…» στο θέατρο Αλίκη με πρωταγωνιστές τους φίλους μου Χρ. Χατζηπαναγιώτη και Β. Σταυροπούλου, εκείνος το ‘ριξε στη βαριά κουλτούρα: πήγε «Φάουστ» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά μετά της κυρίας Μπέττυς και φιλικού ζευγαριού.

Αυτή τη φορά δεν βρέθηκαν (οι όπως πάντα «όλως τυχαίως» παρούσες) κάμερες και φωτογράφοι να απαθανατίσουν τις ιστορικές στιγμές της νέας επαφής του προέδρου Αλέξη με τον πολιτισμό, πράγμα που το θεωρώ μεγάλη κατάκτηση (για τον πολιτισμό). Αλλά η παράσταση έδωσε την ευκαιρία στον πρόεδρο Αλέξη να αποδείξει ότι παρά τα όσα λέγονται (φυσικά από βδελυρούς αντιπάλους της πρώτη φορά Αριστεράς) διακατέχεται από  αυτογνωσία, ρεαλισμό και πλήρη αίσθηση της πραγματικότητας. Διότι επισκεπτόμενος, μετά το τέλος της παράστασης τα παρασκήνια, ως είθισται άλλωστε, για να συγχαρεί τους συντελεστές της (τους ηθοποιούς Ν. Κουρή και Αργ. Πανταζάρα και τη σκηνοθέτιδα Κατ. Ευαγγελάτου) είπε εις επήκοον όλων: «Τελικά, σ’ αυτήν τη χώρα γίνονται και σοβαρά πράγματα»!

Προσυπογράφω ανεπιφύλακτα – έχω δει και εγώ σπουδαίες παραστάσεις φέτος!..

Της κωμωδίας «τα (αριστερά) παιδιά στην εξουσία» συμπεριλαμβανομένης.

Χαιρετίσματα

Ξάνθη, εξ όσων γνωρίζω δεν πήγε ο πρόεδρος Αλέξης. Αρα αποκλείω μετά βεβαιότητος να άκουσε live τα «Χαιρετίσματα στην εξουσία» του αγαπημένου Βασίλη Παπακωνσταντίνου – τα οποία μας κόστισαν το διόλου ευκαταφρόνητο (σε καιρούς κρίσης)  ποσό των 16.500 ευρώ, καταβεβλημένο δε στη Βουλγαρία.

Ούτε εγώ είχα τη χαρά να δω την ως συνήθως φρεσκοβαμμένη εβένινη κόμη του αειθαλούς καλλιτέχνη να ανεμίζει στη σκηνή. Είχα όμως την έμπνευση να αναζητήσω την τύχη αυτής της εξαιρετικής υπόθεσης, επικοινωνώντας με τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών (και σώγαμπρο Τζουμέρκων) Τρύφωνα Αλεξιάδη.

– Σκοπεύω να στείλω το θέμα στις υπηρεσίες προς έρευνα, με ενημέρωσε. Αλλά για να πω την αλήθεια, δεν νομίζω ότι θα βγάλουμε κάτι.

Μπροστά στη διαφαινόμενη υπουργική απαισιοδοξία με δυσκολία διατύπωσα ορισμένα ερωτήματα περί την υπόθεση αλλά, όπως αντελήφθην, ουδόλως αυτή είχε σχέση με την παγκοίνως γνωστή αριστεροσύνη του δημοφιλούς βάρδου. Η Βουλγαρία είναι πλέον Ευρωπαϊκή Ενωση, ο καλλιτέχνης μπορεί να πληρώνεται και εκεί σε ζέοντα ευρώπουλα, άρα…

Αντιθέτως, έτερον μέλος της κυβέρνησης, ο εκ Ξάνθης ορμώμενος Παναγιώτης Σγουρίδης, πασόκος το πάλαι, έστρεψε το ενδιαφέρον μου προς άλλη κατεύθυνση: ο πάρεδρος του Δήμου Ξάνθης που ενέκρινε την καταβολή του ποσού στη Βουλγαρία εξέτασε το ενδεχόμενο η καταβολή του ποσού να αντίκειται στις διατάξεις περί capital controls;

Ενημερώνοντας απλώς ότι ο δήμαρχος Ξάνθης ονομάζεται… Δημαρχόπουλος και δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ, έχω την αίσθηση ότι εντός της ημέρας θα έχουμε παρέμβαση για το θέμα και του υπουργείου των Εσωτερικών, για τα σχετικά «χαιρετίσματα»…

Τζίρο, τζίρο όλοι

Πάντως σκεπτόμενος αργότερα το συγκεκριμένο  θέμα, και την κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού να διαπιστωθεί αν υπάρχει απάτη, φοροδιαφυγή και δεν ξέρω τι άλλο, και σε ποιο επίπεδο, δεν μπορώ να μη στρέψω την προσοχή του φιλοθεάμονος κοινού στην υπόθεση του σκανδάλου (διότι περί σκανδάλου πρόκειται) των 24 στοιχηματικών διαδικτυακών εταιρειών, που λυμαίνονται το πάθος του Ελληνα με τον τζόγο!

Οι εταιρείες αυτές, μου δήλωσε ο υπουργός Τρύφων (Αλεξιάδης), κατέβαλαν φόρο για το προηγούμενο έτος κάπου 2.000 (δύο χιλιάδες ευρώ!!!) η καθεμία κατά μέσον όρο, όταν ο εκτιμώμενος  συνολικός τζίρος τους ήταν κοντά στα 4 δισ.!!

Ρώτησα, έμαθα (πώς γίνεται αυτό…).

Μου είπαν λοιπόν ότι οι εταιρείες αυτές κατάφεραν από ένα μικρό παραθυράκι του νόμου του 2011 που διέπει τη λειτουργία τους να ξεφύγουν από κάθε  έλεγχο: συγκεκριμένα λειτουργούν με προσωρινές άδειες, ενώ ο νόμος του 2011 έλεγε ότι από 1/1/2012 θα προκηρυχθεί  διαγωνισμός για την παροχή οριστικών αδειών. Δεν έγινε ποτέ αυτός ο διαγωνισμός. Ούτε επί κυβερνήσεως Σαμαρά, ούτε επί κυβερνήσεως Τσίπρα.

Οι εταιρείες λειτουργούν με μηχανήματα εγκατεστημένα στο εξωτερικό (Μάλτα, Βουλγαρία, Ρουμανία, Κύπρο κ.α.), με ΑΦΜ στις συγκεκριμένες χώρες, νέμονται τον τζόγο στην Ελλάδα και οι μέτοχοι μοιράζονται  τρομερά κέρδη, εις υγείαν των κορόιδων που μένουν  εδώ και πληρώνουν κανονικά φόρους.

Μια πηγή μου μάλιστα μου ανέφερε χαρακτηριστικά ότι οι δύο μεγαλομέτοχοι μιας τέτοιας εταιρείας (εννοείται ότι μου ανέφερε και τα ονόματα…) μοιράστηκαν πέρυσι από 52 εκατ. ευρώ!!!

Επανέρχομαι στο πολιτικό σκέλος της υπόθεσης: ΟΚ, η (ξε)πουλημένη στα συμφέροντα (κατά την ορολογία της πρώτη φορά Αριστεράς) κυβέρνηση Σαμαρά δεν προκήρυξε διαγωνισμό για τις άδειες αυτών των εταιρειών. Η ηθική, τίμια, αγνή (ως Παρθένος) κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από τι εμποδίζεται για να προκηρύξει αυτόν τον (γαμω)διαγωνισμό;

Οχι άλλη γαργάρα

Καταλαμβάνομαι από ιερή οργή διότι, σύμφωνα με τον νόμο του 2011, εταιρεία που θα λάβει οριστική άδεια λειτουργίας υποχρεούται να καταβάλει στο Δημόσιο εν είδει ενοικίου το 30% του τζίρου της. Τουτέστιν, αν ο τζίρος  του συνόλου των 24 εταιρειών διαδικτυακού στοιχήματος ανέρχεται στα 4 δισ., μιλάμε για 1,2 δισ. έσοδα στον κρατικό κορβανά ετησίως!

Και δεν χρειάζεται να αγγίξει κανείς τις συντάξεις των δύσμοιρων συνταξιούχων.

Συγγνώμη κιόλας, θα συνεχίσει για πολύ ακόμη η πρώτη φορά Αριστερά να κάνει γαργάρα το όλο θέμα;

Ιδωμεν…

Φυσικά δεν πρόκειται να ολοκληρώσω χωρίς Κυριάκο. Αντιθέτως, θα επαναλάβω αυτό που είχα τονίσει την επομένη  του πρώτου γύρου, ο αναλυτής: ότι ο πραγματικός νικητής εκείνων των εκλογών (και των προχθεσινών, όπως προέκυψε από το αποτέλεσμα) ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, διότι κατάφερε κάτι μοναδικό: να διαβεβαιώσει τους ψηφοφόρους της ΝουΔού ότι αν και λέγεται Μητσοτάκης… δεν είναι! Οτι δεν κουβαλάει τίποτε από όσα είναι συνυφασμένο το επίθετο του πατέρα του, αλλά είναι κάτι διαφορετικό.

Τώρα μένει να αποδειχθεί ότι είναι όντως και πως δικαίως τον εμπιστεύθηκαν οι οπαδοί. Και επίσης ότι θα δικαιώσει όλους εκείνους που τον πίστεψαν όταν έλεγε ότι «με εμένα αρχηγό ο Τσίπρας δεν θα περάσει καλά»…

Στο χέρι του είναι.

Ολη την γκαρνταρόμπα

Το αν θα περάσει καλά ο Τσίπρας θα φανεί στην πορεία. Πρέπει όμως να επισημάνω πως (σοβαρός) κίνδυνος υπάρχει και για την ελάσσονα αντιπολίτευση: ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι κινδυνεύουν από τον Κυριάκο με το δεύτερο πολύ περισσότερο. Από τι κινδυνεύουν; Από την αντιτσιπρική τακτική που – λογικά – θα ακολουθήσει, και η οποία εκ των πραγμάτων θα συσπειρώσει στη ΝουΔου ψηφοφόρους και από άλλα κόμματα. Γι’ αυτό μου έκανε κάτι σε κραυγή αγωνίας η χθεσινή δήλωση του αρχηγού Σταύρου (Θεοδωράκη) ενώπιον πολυμελούς συσκέψεως στελεχών ότι «μας κλέβουν τα ρούχα»!

Λογικά, αν δεν προσέξουν θα συμπληρώσω, ο Κυριάκος θα τους πάρει και τα σώβρακα!..