[Αγιογραφίες] Ροπαλιές

Υπάρχει τρόπος να τις τρως υπέρ σου; Αν πιστέψει κανείς τις παρασκηνιακές ακριτομυθίες από κυβερνητικής πλευράς, υπάρχει και δεν είναι καθόλου μαζοχιστικός. Είναι ο «επαγγελματικός» τρόπος του πολύπειρου ΠΑΜΕ να αυτοθυματοποιείται έναντι των ΜΑΤ. Να εκμαιεύει επεισόδια υψηλού προπαγανδιστικού φορτίου όπως το προχθεσινό με τους συνταξιούχους μπροστά στη Βουλή.

Δεν χρειάζεται πάντως και κανένα δόλιο σχέδιο για να φέρει αυτή την κυβέρνηση σε θέση απολογούμενου για ζητήματα δημόσιας τάξης. Πολύ πριν από τους συνδικαλιστές του ΚΚΕ, το είχαν καταφέρει με χαρακτηριστική ευκολία οι αγρότες της Κρήτης. Το είχε καταφέρει μέχρι και ένας καστανάς στη Θεσσαλονίκη, τον οποίο, περισσότερο και από τους αστυνομικούς, η ίδια η κυβέρνηση κατόρθωσε να αφηρωίσει, ευθυγραμμιζόμενη με την υπέρ του φιλολογία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο αντιπολιτευόμενος ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιούσε ως καθημερινό εργαλείο πολιτικής τη στρατηγική της έντασης. Γι’ αυτό και είναι τώρα ευάλωτος στο είδος της αντιπολίτευσης που εκμεταλλεύεται – όταν δεν προκαλεί – τη φαντασμαγορία της πεζοδρομιακής σύγκρουσης. Γι’ αυτό μέχρι και το ΠΑΣΟΚ μπορεί σήμερα να ξεπερνά σε επαναστατικό λυρισμό το ΚΚΕ, κατηγορώντας τον Τσίπρα ότι «στέλνει τα ΜΑΤ να δείρουν τους συνταξιούχους», ενώ την προηγουμένη «φιλιόταν με τους βιομηχάνους».

Ο κυβερνών ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ ευάλωτος σε αυτή τη συνθηματολογία. Το πρώτο του αντανακλαστικό είναι να κλωτσάει την ευθύνη χαμηλά, στα αστυνομικά όργανα. Ετσι και προχθές, το υπουργείο υποσχέθηκε ΕΔΕ, λέγοντας ότι δεν είχε δοθεί εντολή για χημικά και ροπαλιές.

Το πώς μπορεί να κλιμακωθεί αυτή η στάση είχε φανεί ήδη από την ευκολία με την οποία το Μαξίμου εκπαραθύρωσε τον προηγούμενο υπουργό Δημόσιας Τάξης, ο οποίος είχε και το πλεονέκτημα να μην ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ. Το ίδιο, τηρουμένων των αναλογιών, ισχύει και για τον Νίκο Τόσκα. Θα ήταν πολύ εύκολο στον επόμενο καστανά, στον επόμενο συνταξιούχο η κυβέρνηση να χειριστεί τη δυσανεξία της στην ατζέντα της Δημόσιας Τάξης ως πρόβλημα προσώπου. Κι αφού δεν μπορεί να απαλλαγεί από το χαρτοφυλάκιο, να απαλλαγεί από τον υπουργό, που είναι νεοπροσύλητος στον ΣΥΡΙΖΑ – και ανεπίδεκτος ταξινόμησης ως αριστερός.

Παρά τον ζήλο του, ο απόστρατος Τόσκας είναι καταδικασμένος να μοιάζει παράταιρος προς το DNA της κυβέρνησης. Προς το DNA που εκφράζει αισθαντικότατα ο υπουργός Εργασίας όταν καλεί τον κόσμο να «βγει στον δρόμο» για τις συντάξεις. Ο Κατρούγκαλος δείχνει να καθοδηγείται από την πεποίθηση ότι το Ασφαλιστικό καθεαυτό δεν έχει σημασία. Σημασία δεν έχει το έργο, αλλά η σκηνοθεσία. Να «γδέρνεις» τους ασφαλισμένους, χωρίς να τους δέρνεις.