[Αμφίσημα] Πικραμύγδαλα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Απογοήτευση, θυμός, πίκρα. Απ’ όποιο μετερίζι κι αν βλέπει κανείς τη ζωή, η αλήθεια είναι πως το 2015 αφήνει στον ουρανίσκο τη γεύση του πικραμύγδαλου. Αυτού του μικρού καρπού που σε μεγάλες δόσεις προκαλεί τον θάνατο, λόγω του υδροκυανίου.
Ο χυλός αρνητικών συναισθημάτων είναι κινούμενη άμμος που απειλεί να μας καταπιεί. Χέρια σηκωμένα αναζητούν με απόγνωση ένα κλαρί ελπίδας.
Αφαιρώντας τις ταμπέλες από τα κύτταρα, όλα μοιάζουν ίδια. Η βία χτυπά ύπουλα στο γήπεδο, στο πεζοδρόμιο, στον Αγνωστο Στρατιώτη. Οι σπόροι της χειραγώγησης που έσπερναν για χρόνια οι μασκαρεμένοι αισυμνήτες αρχίζουν να καρπίζουν. Πάνω σε πράσινους αγωνιστικούς χώρους ή σε μαύρες σημαίες γινόμαστε αθύρματα ψαφαρών υποσχέσεων που κρύβουν σπόρκα σχέδια αλλοτρίωσης.
Το μεγαλύτερο στοίχημα των μασκαρεμένων αισυμνητών είναι να μας πείσουν πως ό,τι βιώνουμε, για ό,τι πονάμε, για ό,τι δακρύζουμε είναι το φυσιολογικό. Χάνεις; Είναι φυσιολογικό.
Πονάς; Είναι φυσιολογικό. Πνίγεσαι; Είναι φυσιολογικό.
Αυτή η τριβή αποτελεί την τελευταία μάχη του πολέμου. Ή το κάστρο θα πέσει ή ο εχθρός θα υποστεί οδυνηρή ήττα.
Οι Εφιάλτες έχουν χάσει το άλλοθί τους και είναι πλέον ορατοί. Μόνοι μας θα νικήσουμε, μόνοι μας θα ηττηθούμε. Για ό,τι κι αν συνέβη, για ό,τι κι αν συμβεί, υπεύθυνοι είμαστε μόνο εμείς.
Google news
