[Αμφίσημα] Γενίτσαροι

Στην οθωμανική ιστορία αναφέρεται ως «αίσιο περιστατικό». Πρόκειται για τη σφαγή των γενιτσάρων από τον στρατό του Μαχμούτ Β’ και την τυπική κατάργηση  του σώματος τον Ιούνιο του 1826, πέντε αιώνες μετά τη δημιουργία του.

Ο όρος «γενίτσαρος» είναι συνώνυμος με το σύστημα του παιδομαζώματος χριστιανών υπηκόων που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στα τέλη του 14ου αιώνα. Στη διάρκεια της διαδρομής τους στον χρόνο μέχρι το «αίσιο περιστατικό» οι γενίτσαροι κατάφεραν να αποκτήσουν τεράστια δύναμη, πρώτα ως προσωπική φρουρά  του σουλτάνου και στη συνέχεια ως αντίπαλοί του, αντιτιθέμενοι σε κάθε προσπάθεια μεταρρύθμισης. Η διάλυσή τους εις τα εξ ων συνετέθησαν σημειώθηκε ουσιαστικά όταν δολοφόνησαν τον Σελίμ Γ’ στις αρχές του 19ου αιώνα για να καταλήξουν στο γνωστό τέλος.

Οταν το 2011 ο Γιάννης Μανιάτης πέρασε τις πόρτες του Ρέντη προερχόμενος από τον Πανιώνιο, λούστηκε με το φως που μετατρέπει έναν ταπεινό ποδοσφαιριστή σε αλαζόνα.

Η κολακεία του ερυθρόλευκου αισθήματος  έγινε αυτοσκοπός. Η ικανοποίηση που ένιωθαν οι επηρμένοι της εξέδρας από τις νίκες στις κοκορομαχίες εξατμίστηκε όπως οι φυσαλίδες της σαμπάνιας. Το θέαμα δεν ήταν πια ελκυστικό, κυρίως για τον νέο σουλτάνο που φέρει αέρα μεταρρυθμίσεων. Ο Μανιάτης ανήκε πια σε άλλη εποχή. Χθες ήταν Των υπό του Ηρώδου αναιρεθέντων 14.000 νηπίων. Με τον Μανιάτη έγιναν 14.001!