Η ιστορία που θα σας διηγηθώ δεν είναι ευρέως γνωστή, γι’ αυτό δώστε βάση. Η πρώτη φορά που έγινε συζήτηση για την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια ήταν το μακρινό – πλέον – 2009.
Την άνοιξη συγκεκριμένα, όταν και ο Νίκος Δένδιας, ως υπουργός Δικαιοσύνης, είχε συναντηθεί με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τον ενημέρωσε για τη σκέψη του. Και τότε, όπως και τώρα, ο Ιερώνυμος είχε εκφράσει τις αντιρρήσεις του, πάντα όμως με το γνωστό του ευγενικό ύφος, που καμία σχέση δεν έχει με τις άναρθρες μεσαιωνικές κραυγές άλλων ανώτατων ιεραρχών, με κατάρες(!) και εξάψαλμους…
Οπως μαθαίνω, το θέμα δεν μπλόκαρε στις εσωκομματικές συζητήσεις και στις αντιδράσεις των γαλάζιων στελεχών, αλλά στο γεγονός πως η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή είχε ήδη αρχίσει να κλυδωνίζεται εκείνες τις μέρες και η σκέψη μετατέθηκε για τις ελληνικές καλένδες.
Πάντως, αξίζει να σημειωθεί πως ο Δένδιας ήταν ένας από τους 19 νεοδημοκράτες που υπερψήφισε τη ρύθμιση του νυν υπουργού Νίκου Παρασκευόπουλου.
«Οι ομοφυλόφιλοι είναι δημιουργήματα του Θεού»
Η Εκκλησία όμως διαθέτει και πιο προοδευτικές φωνές. Μητροπολίτες που συνήθως κρατούν ψύχραιμη και μετριοπαθή στάση. Μία απ’ αυτές είναι ο μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος (Σαββάτος), επίκουρος καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, με γνωστικό αντικείμενο την Πατρολογία.
Ο 54χρονος Χρυσόστομος, ο οποίος σύντομα θα συμπληρώσει εννιά χρόνια στο τιμόνι της Μητρόπολης Μεσσηνίας, ανέφερε σε συνέντευξή του (στο www. tharrosnews.gr) την περασμένη εβδομάδα πως «οι ομοφυλόφιλοι, όπως όλοι οι άνθρωποι, είναι δημιουργήματα του Θεού και ισχύει και γι’ αυτούς ο αντίστοιχος σεβασμός και η τιμή, και όχι η βία και η απόρριψη».
Στην ίδια συνέντευξη ο Χρυσόστομος ανέφερε πως «δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι ο τρόπος με τον οποίο ο Χριστός αντιμετώπισε την αμαρτωλή γυναίκα της ευαγγελικής περικοπής χαρακτηρίστηκε από τον λόγο του, “ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω”. Αυτός ο κανόνας αποτελεί τη διοικούσα γραμμή για τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να συμπεριφερόμεθα προς κάθε άνθρωπο και συνάνθρωπο, ανεξάρτητα από την ετερότητα ή τη διαφορετικότητά του».
Και συμπλήρωσε: «Η Εκκλησία δεν απορρίπτει τα πρόσωπα, αλλά τα σέβεται στο πλαίσιο των ελεύθερων επιλογών και των δικαιωμάτων τους. Εκείνο που δεν μπορεί να αποδεχθεί η Εκκλησία είναι την κάθε μορφή συμφώνου η οποία αμαυρώνει τον μυστηριακό χαρακτήρα του γάμου και αλλοιώνει λειτουργικά τον θεσμό της οικογένειας».