[Αντίλογος] Οχλοβοή

Συνήθως οι πολιτικοί σχηματισμοί ηττώνται σε ιδεολογικό, πολιτικό ή διαχειριστικό επίπεδο. Ή έστω από τη κόπωση της πολυετούς παραμονής τους στην εξουσία. Σπανίως πολιτικό κόμμα έχει επιφέρει τέτοιο πλήγμα στον εαυτό του. Εχει βάλει τέτοιο αυτογκόλ, όπως η ΝΔ προχθές.

Ενα ιστορικό κόμμα με μακρά διαδρομή και προσφορά στη χώρα κατόρθωσε να ευτελιστεί. Και να προσβάλει τους πολίτες. Να ευτελιστεί γιατί απεδείχθη ανάξιο να οργανώσει και να φέρει εις πέρας μια απλή διαδικασία. Να προσβάλει τους πολίτες γιατί αφού τους ταλαιπώρησε δύο μήνες με μια ανούσια διαδικασία πασαρέλας, τους ζήτησε να θυσιάσουν την Κυριακή τους για να πάνε να μην ψηφίσουν.

Οι ευθύνες είναι μεγάλες. Και αγγίζουν όλους. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο. Γιατί όταν το πλοίο πέσει στα βράχια, ευθύνες έχουν όλοι. Από τον καπετάνιο και τον ύπαρχο μέχρι τους ναύτες. Γιατί το να πάμε να τα φορτώσουμε όλα στον ύπαρχο μου μοιάζει λίγο άνανδρο. Οσο κι αν ο ύπαρχος είναι για κάποιους η πιο αντιπαθητική φιγούρα του πλοίου. Και προφανώς έχει και σημαντικό μερίδιο ευθύνης. Αλλά αυτό που περιμένουμε όλοι δεν είναι οι αλληλοκατηγορίες. Περιμένουμε, τουλάχιστον αυτή την ώρα, να βρουν τον τρόπο να ολοκληρώσουν τη διαδικασία γρήγορα και αδιάβλητα. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο. Γιατί φοβάμαι ότι ακούω την οχλοβοή να φουντώνει.

Η ΝΔ δεν είχε καμιά δουλειά να αλλάξει τη διαδικασία εκλογής αρχηγού το 2009. Για ένα δημοκρατικό κοινοβουλευτικό κόμμα το Συνέδριο είναι το σώμα εκλογής προέδρου. Ο εκπασοκισμός και η σκοπιμότητα μας οδήγησαν στην εκλογή από τη βάση. Αυτό οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. Η πολιτική λογική λέει ότι έπειτα από εκλογικές ήττες και παραίτηση προέδρου ακολουθεί Συνέδριο. Κι εκεί η καλύτερη πλατφόρμα θέσεων και προγράμματος κερδίζει. Και βγάζει αρχηγό. Είχα τονίσει την ανάγκη αυτή από αυτήν εδώ τη στήλη. Και μετά την ήττα του Ιανουαρίου, επί Σαμαρά, και μετά την ήττα του Σεπτεμβρίου επί Μεϊμαράκη.

Δεν έγινε. Ανοίξαμε τελικά τη διαδικασία εκλογής αρχηγού. Αφού την ανοίξαμε οφείλουμε να την ολοκληρώσουμε. Τάχιστα και με τρόπο αδιάβλητο. Για να αποκατασταθεί το κύρος της παράταξης και η αξιοπιστία της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γιατί όταν καθίστασαι περίγελος των φαιδρών έχεις θέμα.

  

Ο νέος πρόεδρος οφείλει άμεσα να συγκαλέσει Συνέδριο. Συνέδριο ουσίας. Για να κάνουμε μια νέα αρχή. Που θα δώσει στην κοινωνία ελπίδα και προοπτική. Απέναντι σε μια κυβέρνηση που καταρρέει. Υπό το βάρος των ανακολουθιών της και της ανεπάρκειάς της. Αλλιώς, όπως θα έλεγαν και οι πασόκοι, θα μπούμε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Και το χειρότερο: θα το έχουμε πετύχει μόνοι μας.

Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος είναι καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και πρώην υπουργός της ΝΔ