Καθώς όλο και περισσότερες διαφημίσεις και διαφημιζόμενοι στρέφονται στο Διαδίκτυο, έχουν αρχίσει να δημιουργούνται αντίστοιχα προβλήματα, όπως δηλαδή στα παραδοσιακά μέσα με την ανεπιθύμητη προβολή διαφημιστικών μηνυμάτων. Ετσι, δεν είναι τυχαίο ότι έχουν αναπτυχθεί λογισμικά προγράμματα που μπλοκάρουν τα διαφημιστικά μηνύματα στους περιηγητές (browsers). Η εξουδετέρωση του εν λόγω λογισμικού αποτελεί ένα από τα πιο καυτά θέματα στον χώρο της διαφήμισης σήμερα σε διεθνές επίπεδο. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, οι «αναστολείς διαφημίσεων» (ad blockers) χρησιμοποιούνται σήμερα κατά σχεδόν 40% στους διάφορους browsers, ιδίως στους χρήστες ηλικίας 25-44 ετών.
Από ό,τι φαίνεται οι ad blockers έχουν αποτελέσματα. Κι έτσι ένα νέο πρόβλημα έχει προκύψει, ότι δηλαδή, όχι μόνον οι διαφημίσεις θα περνούν απαρατήρητες, αλλά και ότι τα μέλη του κοινού θα συνηθίσουν να στρέφονται σε ιστοσελίδες που δεν θα έχουν διαφημίσεις στο άμεσο μέλλον. Οσο κι αν ακούγεται απλό, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα σύνθετο πρόβλημα, διότι θα είναι πολύ δύσκολο πλέον οι χρήστες να αποδέχονται την εμφάνιση διαφημιστικών μηνυμάτων καθώς πλοηγούνται στο Διαδίκτυο. Απλά ρωτήστε την τηλεοπτική βιομηχανία έπειτα από αρκετά χρόνια της εμφάνισης του Netflix στις ΗΠΑ. Στην πράξη βρισκόμαστε στην απαρχή ενός νέου ιδιότυπου πολέμου που πλέον δεν θα αφορά τα διαφημιστικά μηνύματα στην τηλεόραση, αλλά στο Διαδίκτυο. Αλλά όπως και στην περίπτωση της τηλεοπτικής διαφήμισης, στην ουσία της οποιασδήποτε διαφήμισης σε οποιοδήποτε μέσο, η απάντηση φαίνεται να είναι αρκετά απλή: κι αυτή είναι το δημιουργικό μέρος της διαφήμισης. Η δημιουργία και η παραγωγή διαφημιστικών μηνυμάτων τα οποία οι άνθρωποι δεν θα ενοχλούνται να βλέπουν, κι έτσι δεν θα υπάρχει ανάγκη εφεύρεσης αντίστοιχου λογισμικού.
Αυτό που χρειάζεται είναι να βρεθούν λύσεις και μάλιστα σε διάφορα επίπεδα. Πρώτον, να αυξηθεί η δημιουργικότητα στις διαφημίσεις, έτσι ώστε οι καταναλωτές να αντιδρούν θετικά στην προβολή των μηνυμάτων. Αυτό μπορεί να φαίνεται κοινή λογική, αλλά πολλοί διαφημιζόμενοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι οι «σκληρές τακτικές», της μορφής να εμφανίζονται διαφημίσεις καθώς εισέρχεσαι σε μια σελίδα, είναι πιο αποτελεσματικές. Αλλά εάν οι καταναλωτές αναζητούν από μόνοι τους να κατεβάσουν λογισμικό αποκλεισμού διαφημίσεων για να αποφύγουν τις εν λόγω πρακτικές, πόσο αποτελεσματικές μπορεί αυτές να είναι στην πράξη;
Το δεύτερο βήμα για τους διαφημιστές θα μπορούσε να είναι η στροφή στην παραδοσιακή θέαση της διαφήμισης και στα επώνυμα προϊόντα. Οταν αυτό γίνει σωστά, τότε η ύπαρξη διαφημίσεων δεν θα είναι ενόχληση, αλλά ενδεχομένως να είναι κάτι διασκεδαστικό και ενδιαφέρον.
Η επίλυση του διλήμματος της διαφήμισης είναι ζωτικής σημασίας τόσο για τους ψηφιακούς εκδότες, όσο και για τα τηλεοπτικά δίκτυα. Η συσσώρευση πολλών διαφημιστικών μηνυμάτων μπορεί να επιφέρει κέρδη σε πρώτη φάση, αλλά μεσοπρόθεσμα διεγείρει την επιθυμία των καταναλωτών (χρηστών ή τηλεθεατών) για αποφυγή των διαφημιστικών μηνυμάτων. Κάποιοι στο εξωτερικό θεωρούν ότι έχει ξεκινήσει ένας νέος πόλεμος στο πεδίο της διαφήμισης. Ας σοβαρευτούμε. Ο αποκλεισμός διαφημίσεων δεν πρόκειται να σκοτώσει τη διαφήμιση. Το τηλεχειριστήριο δεν το έκανε. Το ψηφιακό βίντεο δεν το έκανε. Οι καταναλωτές θέλουν απλά καλή διαφήμιση. Το πρόβλημα είναι πάντα η κακή διαφήμιση.