Την εβδομάδα που μας πέρασε είχαμε ομοβροντία αποκαλύψεων από ευρωπαίους αξιωματούχους. Για το παρασκήνιο της εξάμηνης διαπραγμάτευσης που οδήγησε στο τρίτο Μνημόνιο. Από τον Γιούνκερ, τον Μοσκοβισί, τον Σόιμπλε. Τα περισσότερα τα γνωρίζαμε ήδη. Κάποια άλλα τα επιβεβαιώσαμε.
Οι δικοί μας έφτασαν στις Βρυξέλλες με νωπές τις δάφνες της πρώτης εκλογικής επικράτησης της Αριστεράς. Θεωρώντας ότι με τον αέρα της αλλαγής θα κινήσουν και τις τεκτονικές πλάκες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Και θα αλλάξουν την ευρωπαϊκή δημοσιονομική πολιτική.
Φαίνεται ότι δεν προκάλεσαν και μεγάλη εντύπωση. Οι εταίροι μας είχαν προεξοφλήσει την εκλογική τους επικράτηση. Και γιατί διαβάζουν δημοσκοπήσεις, και γιατί είχαν διαπιστώσει τη μεταρρυθμιστική κόπωση της δικής μας κυβέρνησης. Αλλά, όπως αποκαλύπτει ο Σόιμπλε, τους είχαν προειδοποιήσει προεκλογικά. Μη δίνετε υποσχέσεις που δεν μπορείτε να τηρήσετε. Οι δικοί μας έπραξαν το ακριβώς αντίθετο. Κι έτσι ο Σόιμπλε τους περίμενε με μία μόνο απορία. Να δει πώς ο Τσίπρας θα βγει από την παγίδα που έστησε στον εαυτό του.
Στο τέλος της διαδρομής και παρά τις θεατρικές παραστάσεις του Βαρουφάκη, οι εταίροι μας έδωσαν στη νέα κυβέρνηση δύο επιλογές. Η μια ήταν δανεισμός αλλά με όρους και πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Η άλλη ήταν το Grexit. Αλλωστε, όπως με δόση χαιρεκακίας υπενθυμίζει ο Σόιμπλε, υπήρχαν πολλοί και από την ελληνική πλευρά που το υποστήριζαν.
Η συνέχεια είναι γνωστή. Οι δικοί μας κωλυσιεργούσαν θεωρώντας ότι οι έξω θα υποχωρούσαν. Η οικονομία κατέρρεε και η θέση μας χειροτέρευε. Και όταν έπεσε στο τραπέζι το τελικό σχέδιο για μια συμφωνία, ο Τσίπρας τούς μπέρδεψε όλους. Εφερε τη συμφωνία σε δημοψήφισμα παίρνοντας θέση εναντίον της. Κατήγαγε θρίαμβο και μετά παραδόθηκε άνευ όρων. Μετατρέποντας το Οχι σε Ναι και υπογράφοντας μια άλλη  συμφωνία, τόσο σκληρή που είναι πρακτικά σχεδόν ανεφάρμοστη. Και πήγε γρήγορα σε εκλογές. Πριν ο κόσμος καταλάβει τι του έρχεται. Και τώρα φαντάζομαι ο Σόιμπλε θα έχει μείνει πάλι με την απορία. Να δει πώς ο Τσίπρας θα βγει από τη δεύτερη παγίδα που έστησε στον εαυτό του. Γιατί τώρα θα πρέπει να εφαρμόσει σκληρά μέτρα. Οδηγώντας τον λαό στην απόγνωση και στην εξαθλίωση. Και αν κρίνουμε από τις πρώτες αντιδράσεις, έρχεται πολιτική βαρυχειμωνιά.
Και όλοι, τελικά, έχουν μείνει με μια πιο θεμελιώδη απορία. Τι είχε στο μυαλό του τον Ιανουάριο εκβιάζοντας εκλογές; Τι ήταν όλη αυτή η διαδρομή; Απόρροια ρομαντισμού, άγνοιας, ανικανότητας ή εξουσιολαγνίας; Μικρή σημασία έχει. Ο,τι και να ήταν, συνετρίβη στα βράχια του ευρωπαϊκού ορθολογισμού και της πραγματικότητας. Και τώρα κινδυνεύει μετά τα ωσαννά να ακούσει το άρον άρον σταύρωσον αυτόν.
Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος είναι καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου και πρώην υπουργός της ΝΔ
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από