[Αγιογραφίες] Κουκλοθέατρο

Ο Κώστας Μπακογιάννης μίλησε – και ευχαριστεί αλλά δεν θα πάρει. Εχει κλειστό συμβόλαιο με τους ψηφοφόρους του. Ο Κώστας (Αχιλλέως) Καραμανλής μίλησε – και βρίσκει πως η διαδικασία δεν είναι ενός κάποιου επιπέδου. Θα προτιμούσε «λίγους και σοβαρούς» υποψηφίους. Ο Απόστολος Τζιτζικώστας είχε μιλήσει από νωρίς αλλά δεν θα ήθελε να κατατάσσεται στη χορεία των γόνων. Το τζάκι που τον ανέδειξε δεν ήταν μεγάλο τζάκι. Ηταν μαγκαλάκι.

Αν έχει κάτι φανεί από τον ίλιγγο της διαδοχής στη Νέα Δημοκρατία είναι το εύρος και το περιεχόμενο των στελεχικών δεξαμενών του κόμματος. Η πληθώρα των υποψηφίων – ή μάλλον των επίδοξων υποψηφίων – εκλαμβάνεται ακόμη και από τους ίδιους τους εμπλεκομένους όχι ως απόδειξη αφθονίας αλλά ως σύμπτωμα ένδειας.

Οι παλιοί είναι πολύ παλιοί για τη δουλειά. Και οι νέοι είναι πολύ νέοι. Υπάρχουν βέβαια και οι ενδιάμεσοι, που δεν είναι ακόμη παλιοί ούτε είναι πια νέοι. Σε αυτή την κατηγορία ταξινομείται η Ολγα Κεφαλογιάννη, που δεν έχει κινηθεί επισήμως αλλά λένε ότι το μετράει. Ή, τέλος πάντων, κάποιοι έχουν βαλθεί να το μετράνε για λογαριασμό της.

Θα ήταν μια υποψηφιότητα απολύτως συμβατή με τις συνθήκες της εσωκομματικής αναμέτρησης. Δεν χρειάζεται φαντασία για να προβλέψει κανείς πώς η Κεφαλογιάννη θα τοποθετούσε τον εαυτό της έναντι του ανταγωνισμού.

Πρώτα πρώτα μπορεί να επικαλεστεί ότι δεν είναι εξωκοινοβουλευτική – γεγονός που έχει φτάσει να θεωρείται προσόν σε αυτήν την κούρσα. Μετά μπορεί να επιστρατεύσει ως επιχείρημα την κυβερνητική πείρα που απέκτησε ως προκάτοχος της Ελενας Κουντουρά στο υπουργείο Τουρισμού. Μπορεί ακόμη να επικαλεστεί και τη διεθνή της εμπειρία όπως – για να το θυμηθούμε, μέρες που ‘ναι – τις επαφές της με τον αμερικανό πρόεδρο το 2014. Τότε, που κατά τη διήγησή της, είχε πει στον Ομπάμα «I am the minister of tourism», για να αποσπάσει την πλανηταρχική δήλωση «you are very beautiful».

Θα ήταν πάντως μια υποψηφιότητα που θα έθετε σε δοκιμασία και το επιχείρημα του συρμού ότι «η ΝΔ δεν ψάχνει αντι-Τσίπρα» – ότι έχει δηλαδή βαθύτερα διακυβεύματα να εκφράσει από το πρόσωπο στη βιτρίνα. Η βιτρινάτη υποψηφιότητα μιας «αντι-Τσίπρα» θα αντιμετώπιζε ομοιοπαθητικώς αυτό το ρηχό κλισέ. Η τηλεοπτική επιφάνεια ως αντίβαρο στη σοβαροφάνεια. Το καθώς φαίνεται ως αντίδοτο στο καθωσπρέπει.

Κακά τα ψέματα. Ούτε ή Κεφαλογιάννη ούτε κανείς δεν μπορεί να σταθεί στη σκηνή χωρίς χρίσμα. Η σκηνή μένει ανοιχτή μόνο επειδή αυτός που έχει πάρει το χρίσμα αμφιταλαντεύεται. Η παράσταση θυμίζει κουκλοθέατρο. Οι αληθινοί δράστες βρίσκονται εκτός σκηνής. Ενεργοί αλλά απονομιμοποιημένοι.