[Στίγμα] Καλαμπούρι

Είπα και εγώ. Κέρδισε μια μεγάλη νίκη στις εκλογές, έβαλε τη Δεξιά στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας που θα ‘λεγε και ο αείμνηστος Ανδρέας (όχι όλη βέβαια, ένα κομμάτι της, ένα καραδεξιό κομμάτι της συγκεκριμένα, το χρησιμοποιεί για να κυβερνήσει), θα αλλάξει. Θα γίνει άλλος άνθρωπος. Καλύτερος. Αλλά… ευτυχώς. Παραμένει ο ίδιος. Ο γνωστός all time classic Τσίπρας. Ο άνθρωπος που με ευκολία μπορεί να κάνει το άσπρο μαύρο, να πει και το ψεματάκι με την ευκολία 15χρονου που άργησε να επιστρέψει σπίτι και τον κράζει η μάνα του, να διαστρέψει και την πραγματικότητα… να… να… Ο Τσίπρας που γνωρίσαμε δηλαδή, και περί τα 2 εκατομμύρια Ελληνες επέλεξαν να συνεχίσει να κυβερνάει τη χώρα.

Η ιστορία που θα διηγηθώ εν συνεχεία και την οποία παρακολούθησα εκ του σύνεγγυς (μη με ρωτήσετε πώς – μέσω των πηγών μου φυσικά…) είναι απολύτως ενδεικτική των όσων προανέφερα. Και είναι μια απάντηση για όσους θα σκεφθούν άσχημα για μένα – «μα τόσο δύσκολο σου είναι να χωνέψεις ότι πέτυχε μεγάλη νίκη στις εκλογές;». «Αυτοκρατορική» όπως λέει και ο αδελφός μου (σχεδόν αίμα μου…) Αλέξης Μητρόπουλος; «Και ψάχνεις να βρεις κάτι για να το ξεπεράσεις;».

Κυριακή βράδυ, τηλεφωνεί στο (κεντρο)αριστερό μου αγόρι Αλέξη η φίλη Φώφη (Γεννηματά) για να τον συγχαρεί, όπως επιβάλλει ο πολιτικός μας πολιτισμός (Χα!). Εκείνος την ευχαριστεί για το τηλεφώνημα και της ζητάει να τον βοηθήσει στην Ευρώπη με τους Σοσιαλιστές. «Θα χρειαστούμε τη βοήθειά σου για να μας στηρίξουν οι Σοσιαλιστές» της λέει. «Θα την έχεις» του απαντάει εκείνη. «Οπου μπορούμε, θα κάνουμε αυτό που κάναμε και στην προηγούμενη θητεία σου».

Λένε «γεια», κλείνουν και ύστερα από 2-3 ώρες αρχίζει να παίζει μπάλα ο Τσίπρας μόνος του. Για την ακρίβεια αρχίζει τα σουτάκια σε άδειο τέρμα. Δέχεται δημοσιογράφους στο γραφείο του στην Κουμουνδούρου και ούτε λίγο ούτε πολύ τους λέει ότι ζήτησε από τη Φώφη να μπει στην κυβέρνηση, προβλέποντας παράλληλα ότι το «155» της συνεργασίας με τον Καμμένο «θα αβγατίσει».

– Σας ζήτησε να μετάσχετε στην κυβέρνηση; ρώτησα τη Φώφη, την Κυριακή το βράδυ, λίγο μετά την επικοινωνία της με τον Τσίπρα.

– Οχι, ήταν ένα τυπικό τηλεφώνημα, η απάντηση.

Χθες και αφού είχε φουντώσει η σχετική σεναριολογία, με παρέμβαση δε και του γίγαντα Καμμένου που έθετε και… όρους τρομάρα του (να διώξει η Φώφη τον Βενιζέλο!) για να μετάσχει στην κυβέρνηση, ξαναμίλησα με τη Φώφη.

Την πέτυχα σπίτι της, κλινήρη με ίωση.

– Αλλα μου λέγατε το βράδυ των εκλογών, της παρατήρησα.

Ηταν σε έξαλλη κατάσταση.

– Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Αυτό που κάνει ο Τσίπρας είναι αδιανόητο και ανήθικο. Το διαψεύδω κατηγορηματικά.

– Μα το δήλωσε σχεδόν δημόσια…

– Δεν ξέρω τι έκανε. Γνωρίζω τι του είπα και τι μου απάντησε. Ολα είναι ψέματα. Μένω άναυδη με αυτό το πράγμα. Θα πω μόνο το εξής για να αντιληφθεί ο καθένας για τι είδους συμπεριφορά από μέρους του, μιλάμε. Οταν επικοινώνησα εγώ μαζί του είχε ήδη ανακοινωθεί ο σχηματισμός κυβέρνησης με τον Καμμένο. Πώς θα μπορούσα να μπω σε συζήτηση μαζί του για ένα τέτοιο θέμα;

Κλείσαμε, αφού μου επανέλαβε την πλήρη απογοήτευσή της για τον Τσίπρα, διανθισμένη με διάφορα του είδους «δεν το περίμενα…» και τέτοια. Εξέταζε σοβαρά το ενδεχόμενο να τηλεφωνήσει στον Τσίπρα για να διαμαρτυρηθεί, αλλά το μετάνιωσε. Προτίμησε να εκδώσει σκληρή ανακοίνωση διάψευσης το γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ.

Στα αξιοσημείωτα αυτού του σίριαλ, η παρέμβαση Λαλιώτη: τηλεφώνησε στον Νίκο «συνομιλώ μόνο με τον Θεό» Παππά και του ζήτησε «να το κόψουν αυτό το καλαμπούρι»…

Μπλέξιμο

Επειδή όμως εμένα όλα αυτά μου δημιούργησαν μία αίσθηση ότι δεν μπορεί να υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά (το έχω διδαχθεί αυτό από τη γιαγιά μου την Αρετούλα), τηλεφώνησα στον έτερο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Θανάση Θεοχαρόπουλο, πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ.

Ο Θεοχαρόπουλος τηλεφώνησε επίσης στον πρόεδρο Αλέξη να τον συγχαρεί για τη μεγάλη του νίκη. Οπότε σκέφθηκα εγώ, με το σε ανάποδες πάντα στροφές μυαλό μου, δεν είναι καθόλου περίεργο να πρότεινε στον Θεοχαρόπουλο συμμετοχή στην κυβέρνηση, ο άλλος να το άφησε ανοιχτό και ο Αλέξης, που παραμένει ένα αθώο, μα τόσο αθώο, παιδί, να σκέφθηκε ότι αφού το συζητάει αυτός, μέσα είναι και η Φώφη.

Μίλησα φυσικά με Θεοχαρόπουλο για το μέγα, λέμε τώρα, ζήτημα.

– Εμείς θα μπορούσαμε να μετάσχουμε σε μια κυβέρνηση με προοδευτικό πρόσημο, μου είπε το παλικάρι, αλλά ο Τσίπρας επέλεξε να σχηματίσει κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ. Μια κυβέρνηση που δεν είναι ούτε σε δημοκρατική ούτε σε προοδευτική κατεύθυνση. Αρα δεν υπήρχε, αλλά ούτε και υπάρχει περιθώριο για καμία συνεργασία. Και πρέπει να πω ότι με τη Φώφη είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος…

Σαφής, θα σημειώσω. Και θα προσθέσω ότι η ΔΗΜΑΡ, πλην Θεοχαρόπουλου, εξέλεξε έναν ακόμη βουλευτή, τον Θεόδωρο Παπαθεοδώρου στην Αχαΐα. Υπό την προϋπόθεση ότι η πρόεδρος Φώφη που ήταν υποψήφια και σε αυτήν την περιφέρεια θα επιλέξει να είναι βουλευτής της Β’ Αθήνας, όπου επίσης ηγήθηκε του συνδυασμού. Εδώ μπερδεύει λίγο το πράγμα οφείλω να επισημάνω και πιθανόν να έχουμε σοβαρότερα θέματα στη συνέχεια, διότι αν επιλέξει τη Β’ Αθήνας αφήνει εκτός Βουλής τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, τρίτο σε σειρά κατάταξης. Γόρδιος δεσμός…

Ευσεβείς πόθοι

Θα αφήσω επί του παρόντος την πρόεδρο Φώφη να αποφασίσει με την απαιτούμενη νηφαλιότητα επί του θέματος «από τον Χρυσοχοΐδη και τον Παπαθεοδώρου ποιον να διαλέξω» και θα φωτίσω μια παράπλευρη πτυχή των όσων εξελίχθηκαν στο παρασκήνιο της δήθεν συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Η συνεργασία αυτή, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες μου, αποτέλεσε τον διακαή πόθο σοβαρού οικονομικού παράγοντα της χώρας, με γνωστούς ισχυρούς δεσμούς και με τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και με το εντελώς… καμμένο κόμμα.

Ο εν λόγω παράγων, λοιπόν, πέφτοντας και ο ίδιος θύμα των δημοσκόπων που δεν ξέρουν την τύφλα τους (οι περισσότεροι θα μου επιτραπεί να πω) και διαβλέποντας προπαραμονή των εκλογών ότι οι ΑΝΕΛ δεν μπαίνουν στη Βουλή, επιχείρησε να στήσει σκηνικό συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ – Δημοκρατικής Συμπαράταξης υπό προϋποθέσεις. Ποιες ήταν οι προϋποθέσεις που τέθηκαν και ταλάνισαν το ΠΑΣΟΚ και το Σάββατο; Να απομακρυνθούν από το κόμμα, οπωσδήποτε, ως «βαρίδια» ο Βενιζέλος και ο Λοβέρδος και να μη θέσει η άλλη πλευρά όρους για τη συμμετοχή στην κυβέρνηση ως εξωκοινοβουλευτικού υπουργού Αμυνας (διαχρονικό το ενδιαφέρον του παράγοντα για τον χώρο…) του Καμμένου και ορισμένων ακόμη από το κόμμα του.

Η είσοδος των ΑΝΕΛ στη Βουλή προκάλεσε, όπως είναι φυσικό, στεναγμούς ανακούφισης στη Χαριλάου Τρικούπη, παρότι ο παράγων που προανέφερα θα ήταν το λιγότερο ευτυχής, αν και με αυτή την εξέλιξη σχηματιζόταν κυβέρνηση τριών κομμάτων.

Τώρα, υποθέτω, ξέρετε τι (μπορεί) να συνέβη…

Καταγγελία

Πριν κλείσω, οφείλω να καταγγείλω και εγώ το απεχθές καθεστώς Τσίπρα, το οποίο έστελνε προεκλογικά non paper εδώ και εκεί (σε σταθμούς, κανάλια κ.λπ.) και απαιτούσε τον αποκλεισμό της λατρεμένης fashion icon Rachel Μακρή. Θέλω να τονίσω δε ότι αυτού του είδους οι πρακτικές το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να ατσαλώνουν την πίστη στον αγώνα αγωνιστριών όπως η εκ Κοζάνης diva. Τίποτε άλλο…