[Στίγμα] Θρίλερ

Θρίλερ

Δεν είμαι σε θέση να διαβλέψω πώς θα καταλήξει το διαφαινόμενο θρίλερ του εκλογικού αποτελέσματος (είπαμε, διαθέτω «κληρονομικό» χάρισμα, αλλά ώς ένα σημείο…). Μπορώ όμως να μεταφέρω την αγωνία που συνέχει το εκλογικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ το οποίο μιλάει  «έστω και για μια ψήφο μπροστά» στις εκλογές. Εχει φυσικά τους λόγους του: μια ψήφος μπροστά από τη ΝουΔού (όπως και αντιστοίχως της ΝουΔού)  αυτομάτως τού κατακυρώνει τις περίφημες 50 έδρες του εκλογικού νόμου Παυλόπουλου (και εδώ ο Πρόεδρος!..), προσθήκη αναγκαία προκειμένου να σχηματίσει κυβέρνηση με κορμό τον ίδιο.

Ο πονηρός Μπουτάρης, που προφανώς το άκουσε επίσης από κάποιον  συριζαίο, ευχήθηκε χθες στον Τσίπρα «νίκη με μια ψήφο», αλλά επί του παρόντος αυτό δεν φαίνεται. Τι φαίνεται; Κατά την πηγή μου, ότι από τις κυλιόμενες δημοσκοπήσεις φαίνεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να έχει χαμηλή συσπείρωση, «λίγο πάνω από το 55%», αλλά έχει δρόμο το πράγμα ακόμη, δεδομένου ότι υπάρχει η μεγάλη δεξαμενή των αναποφασίστων οι οποίοι κατά ένα μεγάλο ποσοστό (σχεδόν 40%) τον Ιανουάριο είχαν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ.

Πάντως, οι εκτιμήσεις του επιτελείου Τσίπρα είναι εξαιρετικά προσεκτικές: «Το ταβάνι μας είναι οι 125 έδρες», μου είπε η πηγή μου. Το οποίο σημαίνει ότι το κόμμα της χαράς επιδιώκει να εκλέξει 75 βουλευτές από την πρώτη κατανομή και με το bonus των 50 εδρών να φτιάξει μαγιά για τη δημιουργία κυβέρνησης συνασπισμού, στην οποία προφανώς θα μετάσχουν περισσότερα του ενός κόμματα. Και επειδή – επί του παρόντος τουλάχιστον… – δεν τους βλέπω στη Βουλή τους καμμένους, άρα, μιλάμε για μια κυβέρνηση συνεργασίας τριών τουλάχιστον κομμάτων…

Στους πέντε δρόμους

Φιλοσοφία μεγάλη δεν χρειάζεται για να σκεφθεί κανείς ποια είναι αυτά τα τρία κόμματα – Το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ, μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κακό δεν μου φαίνεται, αντιθέτως. Κακό δεν φαίνεται ούτε του Τσίπρα, αν κρίνω από μια απόφαση της τελευταίας στιγμής, που «κάτι» δείχνει, και αντικειμενικά βοηθάει το ΠΑΣΟΚ. Οσα στελέχη της ΔΗΜΑΡ αντιτάχθηκαν στη συνεργασία του κόμματος με το ΠΑΣΟΚ και ακολούθησαν τον μπαρμπα-Φώτη (Κουβέλη) στον δρόμο της διάσπασης αποδεικνύεται τώρα ότι στην πραγματικότητα τον ακολούθησαν στον δρόμο της «απωλείας». Διότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τα ενέταξε στα ψηφοδέλτια, αλλά τα άφησε ορφανά στους πέντε δρόμους ακόμη και σε περιπτώσεις όπου έχει πραγματικό πρόβλημα, όπως στη Β’ Πειραιά (λόγω Λαφαζάνη). Η Μαρία Γιαννακάκη, τοπική  βουλευτής το 2012 και υποψήφια πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ στο τελευταίο συνέδριο, «καταδικάστηκε» να παρακολουθεί τις εκλογές από τον καναπέ. Ομοίως η κυρία Ασημίνα Ξηροτύρη στη Θεσσαλονίκη και άλλοι διάφοροι.

Επίσης, αγνοείται η τύχη του ex προέδρου Φώτη, ο οποίος έλεγε μεν διάφορα ότι δεν θα είναι υποψήφιος, αλλά δεν θα του κακόπεφτε η πρώτη θέση στο Επικρατείας. Το επισημαίνω για δύο λόγους: για τον άκρατο θαυμασμό που με διακατατέχει για το πολιτικό μέγεθος του μπαρμπα-Φώτη (θεωρώ ότι δεν πρέπει να πάει χαμένο) και, δεύτερον, διότι όπως ακούγεται εντόνως επικεφαλής στο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι μια άλλη μορφή του πολιτικού μας γαλαξία, ο Δραγασάκης, τον οποίο μην τον δούμε και πρωθυπουργό στο τέλος της ημέρας (είναι λίγο πολύπλοκο αυτό το θέμα, θα το αναλύσω κάποια στιγμή που θα έχω περισσότερη διάθεση).

Κόντρες Βαρουφάκη – Κουφοντίνα

Στο μεταξύ βλέποντας στη ΔΕΘ τον πρόεδρο Αλέξη να προσπαθεί να μιμηθεί τον Αείμνηστο Ανδρέα, θυμήθηκα μια ιστορία από πολύ παλιά, τη δεκαετία του ’70. Στα μέσα, λοιπόν, της δεκαετίας αυτής, των έντονων πολιτικών ζυμώσεων και ανακατατάξεων, η μαθητική Νεολαία του ΠΑΣΟΚ (ΠΑΜΚ, ονόματι…) εξέδιδε περιοδικό υπό την επωνυμία «Μαθητικός Αγώνας». Μπορώ σήμερα μετά πλήρους γνώσεως να παραδώσω στον ιστορικό του μέλλοντος ότι των συνεδριάσεων της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού, τις οποίες ταλάνιζαν σοβαρά θέματα του είδους «η αυτοδιαχείριση ως απάντηση στην καταπίεση του ντόπιου και ξένου μεγάλου κεφαλαίου», μετείχαν δύο πρόσωπα που έμελλε να παίξουν ρόλο στη διαμόρφωση της νεότερης ελληνικής Ιστορίας, το καθένα από την πλευρά του. Ο ένας ήταν ο επικεφαλής του επιχειρησιακού βραχίονα της 17Ν Δημήτρης Κουφοντίνας και ο δεύτερος ο… εκτελεστής της 7μηνης διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ Γιάνης Βαρουφάκης!

Αλλοι που μετείχαν των ιδίων συνεδριάσεων έχουν να θυμούνται τις συγκρούσεις των δύο αυτών νεαρών, μαθητών τότε, με τον Κουφοντίνα να… αποστρέφεται τον Βαρουφάκη για τις όχι και τόσο… προοδευτικές (για την εποχή) απόψεις του ως αποτέλεσμα της αστικής καταγωγής του!

Ο Κουφοντίνας «εξαφανίστηκε» από την ΠΑΜΚ λίγο μετά την κρίση στη Νεολαία ΠΑΣΟΚ το 1977 και είχε την πορεία που γνωρίζουμε. Ο Βαρουφάκης κανείς δεν θυμάται. Ολοι όμως θυμούνται τη μαμά του στις ΕΓΕς της μαμάς Γιώργου, Μαργαρίτας…

Ο νονός

Και ύστερα από αυτό το σύντομο πέρασμα από τη δεκαετία του ’70 επανέρχομαι στα σημερινά για να δώσω μια συνέχεια στη γνωστή  κόντρα που ξέσπασε ανάμεσα στον πρόεδρο Πάνο του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» και την Πρόεδρο Ζωή με αφορμή τις κατηγορίες – έωλες, όπως απεδείχθη – του πρώτου, ότι η Πρόεδρος Ζωή ωφέλησε τη διαπλοκή εκ της θέσεώς της.

Χθες η εκπρόσωπος Τύπου του καμμένου κόμματος – δεν αναφέρω το ονομά της διότι δεν έχει την παραμικρή σημασία σε αυτό που θα εκθέσω – άφησε υπονοούμενα ότι ο νονός της Προέδρου Ζωής είναι ο κατηγορούμενος για την υπόθεση με τις μίζες στα εξοπλιστικά Αντώνης Κάντας. Ουδέν αναληθέστερον τούτου. Πρόκειται για εξόφθαλμον ψεύδος! Ανάδοχος της Προέδρου Ζωής είναι ο σπουδαίος νομικός Χριστόφορος Αργυρόπουλος, πράγμα αυταπόδεικτον, ώστε να μη χωρεί η παραμικρή ένσταση επ’ αυτού.

Ενημερώνω τον Καμμένο, πάντως, ότι εγώ γνωρίζω την πραγματική σχέση της οικογένειας της Προέδρου Ζωής με τον Κάντα, αλλά φυσικά δεν πρόκειται να του την αναφέρω γιατί, πρώτον, δεν τον αφορά και γιατί, δεύτερον, είναι πέραν του γνωστικού του ενδιαφέροντος…

Και επιπλέον, είναι τουλάχιστον γελοίο να κατηγορεί την Πρόεδρο Ζωή για  σχέσεις με τη διαπλοκή, και δη επί των εξοπλιστικών, όταν είναι ακόμη νωπές οι δηλώσεις του κατά την υποδοχή της – με τιμές αρχηγού κράτους – στο Πεντάγωνο. Πλάκα μας κάνει τώρα;

Βρήκε θέση

Από τα πολλά και ενδιαφέροντα νέα που προκύπτουν από τη δημοσιοποίηση των συνδυασμών των κομμάτων επιθυμώ να απομονώσω ένα: την περίπτωση του εκ Σερρών φίλου μου Μάρκου Μπόλαρη, ο οποίος τελικώς τα κατάφερε: από υφυπουργός του Γιώργου και υποψήφιος περιφερειάρχης Μακεδονίας του Βενιζέλου είναι πλέον σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην Α’ Θεσσαλονίκης. Εκλόγιμη υπό την προϋπόθεση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει τις εκλογές και στην Α’ Θεσσαλονίκης θα εκλέξει τέσσερις βουλευτές – τον έχουν τοποθετήσει στην 4η θέση.

Συγχαρητήρια…

Η Αννούλα και τα κουμπάκια

Αναφερόμενος δε στα των εκλογών συστήνω ανεπιφύλακτα τη θέαση στο YouTube βίντεο με πρωταγωνιστή τον λεβέντη πρόεδρο… Βασίλη Λεβέντη. Περιγράφω εν συντομία: ο πρόεδρος αναλύει από τηλεοράσεως το οικονομικό πρόβλημα της χώρας μετά συνεργάτη ονόματι Γιάννης. Ξαφνικά παρεμβάλλεται μουσικό χαλί, πράγμα που τον εξαγριώνει, με αποτέλεσμα να του ξεφύγουν «κακές» λέξεις του είδους «όχι, ρε πούστη μου», πετάει τα μικρόφωνα και κατευθύνεται εκεί που θεωρητικά βρίσκεται μια… Αννούλα, χρεώνει σε μια… Αννούλα «η οποία παίζει με τα κουμπάκια» για τα περαιτέρω – η συνέχεια επί της οθόνης.

(Αφιερωμένο σε όσους πιστεύουν ότι οι εκλογές είναι πλάκα, και «δεν τρέχει τίποτε μωρέ, θα ψηφίσω Λεβέντη»).