Βρώμικες κούρσες και «ύποπτα» μετάλλια

Citius, Altius, Fortius είναι οι τρεις λατινικές λέξεις που αποτελούν το μότο των Ολυμπιακών Αγώνων διαχρονικά. Σημαίνουν «Ταχύτερα, Ψηλότερα, Δυνατότερα» και εκφράζουν την προσπάθεια των αθλητών για ακόμα καλύτερες επιδόσεις. Στον δρόμο για αυτά τα ρεκόρ, είναι κοινό μυστικό ότι πολλοί αθλητές παρεκκλίνουν και αναζητούν τον πιο εύκολο τρόπο να επικρατήσουν, που δεν είναι άλλος από το ντόπινγκ. Ιδιαίτερα στους δρόμους αντοχής, όπου η προσπάθεια είναι συνεχής και πολύ πιο επίπονη, θεωρητικά πέφτουν οι περισσότερες υποψίες. Αλλωστε και στο θέμα που είχαν φέρει στη δημοσιότητα πριν από λίγες μέρες οι «Sunday Times», στο επίκεντρο ήταν περισσότερο οι μεγάλες αποστάσεις. Σύμφωνα με το δημοσίευμα-έρευνα της βρετανικής εφημερίδας (σε συνδυασμό με το ρεπορτάζ του γερμανικού δικτύου ARD), πάνω από 800 αθλητές και αθλήτριες του στίβου από το 2001 έως το 2012 παρουσιάζουν «ύποπτα» δείγματα αίματος.

Μάλιστα, τα δύο Μέσα αποκάλυψαν ότι έχουν στα χέρια τους στοιχεία από πληροφοριοδότη μέσα από τη Διεθνή Ενωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού (IAAF) που καλύπτουν 12.000 ελέγχους σε 5.000 αθλητές.

Βάσει αυτών των στοιχείων, σχεδόν το 1/3 των μεταλλίων, κυρίως σε αγωνίσματα αντοχής, σε Ολυμπιακούς Αγώνες και Παγκόσμια Πρωταθλήματα σε αυτά τα 11 χρόνια (2001-2012), κατακτήθηκε από αθλητές των οποίων οι εξετάσεις αίματος έχουν καταγραφεί ως «αμφίβολες», χωρίς πάντως κανένα από τα μετάλλια (εκ των οποίων μάλιστα τα 55 είναι χρυσά) να αφαιρεθεί!

Οι Βρετανοί σπεύδουν βέβαια να ξεκαθαρίσουν ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, κορυφαίοι αθλητές όπως ο Μπολτ αλλά και οι δικοί τους Μο Φάρα και Τζέσικα Ενις (που κατέκτησαν ήδη χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Πεκίνου) είναι καθαροί. Πάντως τουλάχιστον δώδεκα βρετανοί πρωταθλητές φέρεται ότι έχουν ύποπτα δείγματα βάσει των αιματολογικών εξετάσεων.

Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα, η λίστα με τις πιο… βρώμικες κούρσες (με βάση τα μετάλλια που έχουν κατακτηθεί σε αυτές και είναι ύποπτα) έχει στην κορυφή τα 1.500 μέτρα (με 29 μετάλλια, τα δείγματα των κατόχων των οποίων χρήζουν περαιτέρω ανάλυσης) και ακολουθούν τα 20 χιλιόμετρα βάδην (28 μετάλλια), τα 800 μέτρα (16), τα 5.000 μέτρα (15), τα 3.000 μέτρα στιπλ (15), τα 10.000 μέτρα (15), τα 50 χιλιόμετρα βάδην (13), το έπταθλο και το δέκαθλο (9) και ο Μαραθώνιος (6). Ολα τα αγωνίσματα υπολογίζονται ως μεικτά – ανδρών και γυναικών. Οσον αφορά τις διοργανώσεις με τα περισσότερα «ύποπτα» μετάλλια, στην κορυφή είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Ελσίνκι (2005) με 21 και ακολουθεί αυτό της Οσάκα (2007) με 20.

Κατά σύμπτωση(;) στις δύο διοργανώσεις για τις οποίες, λίγες μέρες πριν από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Πεκίνου, η IAAF ανακοίνωσε ότι σε επανεξέταση δειγμάτων (κάτι που έχει καθιερώσει μετά το 2005 όταν και άρχισε να κρατάει για αρκετά χρόνια δείγματα και να τα επανεξετάζει με πιο εξελιγμένα μέσα πολλά χρόνια μετά) βρέθηκαν 28 δείγματα αθλητών και αθλητριών που φέρεται ότι έχουν κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών.

Στις διοργανώσεις με τα περισσότερα ύποπτα μετάλλια ακολουθούν μετά το Ελσίνκι και την Οσάκα οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου το 2008 (19), τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα του Εντμοντον το 2001 και της Νταεγκού το 2011 καθώς και οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας το 2004 (16 ύποπτα δείγματα σε κάθε διοργάνωση), τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα του Παρισιού το 2003 και του Βερολίνου το 2009 (14) και τέλος οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου το 2012 (10). Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Αντιντόπινγκ (WADA) ανακοίνωσε ότι τα νέα αυτά στοιχεία προκαλούν «ιδιαίτερη ανησυχία» και υποσχέθηκε πως θα διενεργήσει αμέσως έρευνα.

Οι «Sunday Times» συνεχίζοντας με νέο δημοσίευμα την επόμενη εβδομάδα έκαναν λόγο και για τον Μαραθώνιο του Λονδίνου, επισημαίνοντας ότι υπάρχουν πολλές σκιές πάνω από αυτήν τη διοργάνωση καθώς παρατηρούνται ανάλογα «ύποπτα» δείγματα στους νικητές των επτά από τους δώδεκα τελευταίους Μαραθωνίους της βρετανικής πρωτεύουσας.

Οι φίλοι του στίβου πάντως θεωρούν ότι δεν είναι τυχαία αυτά τα ρεπορτάζ βρετανικών και γερμανικών ΜΜΕ, ακριβώς έναν χρόνο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο. Πρόκειται για μια κορυφαία διοργάνωση που αναμένεται να συγκεντρώσει το μεγαλύτερο κομμάτι της διαφημιστικής πίτας παγκοσμίως για το 2016, άρα ανταγωνιστικά σπορ όπως το ποδόσφαιρο θα έβλεπαν με καλό μάτι μια απαξίωση του βασιλιά των Ολυμπιακών Αγώνων, όπως αποκαλείται δικαίως ο στίβος.

ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Ομαδικό ντοπάρισμα 
στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1954
Για να είμαστε ειλικρινείς, το ντόπινγκ δεν ανακαλύφθηκε (ή υπάρχει μόνο) στον στίβο, καθώς αποτελεί κοινό μυστικό ότι το πρώτο ομαδικό ντοπάρισμα στην Ιστορία είχε διεξαχθεί πιθανότατα στα γήπεδα της Ελβετίας, με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1954.
Δεν είναι μόνο η μαρτυρία των ανθρώπων που καθάριζαν τότε τα αποδυτήρια της παγκόσμιας πρωταθλήτριας Δυτικής Γερμανίας (οι οποίοι είχαν αναφέρει ότι μάζεψαν δεκάδες φιαλίδια), αλλά και άλλα θέματα. Οπως ότι τέσσερις μήνες μετά τους αγώνες οι Τούρεκ, Μάι, Οτμαρ Βάλτερ, Εκελ, Κόλμαγερ και Λίμπριχ προσβλήθηκαν από ίκτερο, με αποτέλεσμα να σταματήσουν πρόωρα το ποδόσφαιρο, ενώ πολλοί είχαν πρόβλημα και με το συκώτι τους. Λέγεται ότι τους είχαν δώσει μεταξύ άλλων και περβιτίνη, την ουσία που έπαιρναν οι γερμανοί στρατιώτες στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο για να αντέξουν τις κακουχίες.
Κάτω από καταρρακτώδη βροχή οι Γερμανοί αγωνίζονταν στο ίδιο τέμπο για 90 λεπτά και η έκθεση (800 σελίδων) από πανεπιστήμιο του Βερολίνου πριν από λίγα χρόνια τούς είχε πρώτους στη λίστα!
Μια έρευνα που έκανε βέβαια λόγο για ένα εκτεταμένο κύκλωμα το οποίο χορηγούσε στους αθλητές απαγορευμένες ουσίες στη Δυτική Γερμανία, με τη γερμανική πολιτεία να υποθάλπει αυτά τα φαινόμενα και να νομιμοποιεί το ντόπινγκ(!) προκειμένου να ανταγωνιστεί αργότερα την Ανατολική Γερμανία, η οποία ήταν το αφεντικό σε αυτόν τον τομέα. Με τον αθλητίατρο-χασάπη Μάνφρεντ Χέπνερ, ο οποίος κατέστρεψε ανθρώπινες ψυχές (κυρίως επίδοξους αθλητές) κάνοντας πειράματα με ουσίες που οδηγούσαν από την αλλαγή φύλου μέχρι τον θάνατο!

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ
Η Αθήνα μπορεί 
να κοιμάται ήσυχη
Καθώς μπαίνει το φθινόπωρο, στο μυαλό των ελλήνων δρομέων και όχι μόνο έρχεται σιγά σιγά ο Αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας, ένας από τους κορυφαίους και πιο δύσκολους του κόσμου. Ακριβώς αυτή η δυσκολία της διαδρομής και το γεγονός ότι είναι εξαιρετικά απίθανο να σημειωθεί παγκόσμιο ρεκόρ επίδοσης αποτελούν το αντίδοτο για τέτοιες καταστάσεις. Η οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας αλλά και η ασφυξία στα ταμεία του ΣΕΓΑΣ όπως και των άλλων ομοσπονδιών μειώνουν τις πιθανότητες για την παρουσία πολλών κορυφαίων ονομάτων, συνεπώς, τουλάχιστον στο κομμάτι του ντόπινγκ, η Αθήνα μπορεί να κοιμάται ήσυχη.