[Στίγμα] Παρά λίγο

Επιτέλους να μπαίνουν τα πράγματα σε μια σειρά, διότι πολύ αέρα είχαμε πάρει τελευταία μερικοί μερικοί, και δη από τη δική μας φάρα. Μπορούσαμε λ.χ. να εκφράζουμε ανεμπόδιστα την όποια άποψη έχουμε για το αριστερό μου αγόρι Αλέξη ή για την κυβέρνησή του, πράγμα το οποίο, απ’ ό,τι αντιλήφθηκα χθες, τελειώνει οσονούπω. Στο εξής καθένας από εμάς θα μετράει μια μια τις λέξεις που θα προκύπτουν από το «έρκος των οδόντων» του, αν δεν θέλει να βρεθεί αντιμέτωπος με μηνυτήρια αναφορά κάποιου συριζαίου «αγανακτισμένου» πολίτη, ο οποίος ζει και αναπνέει για να μοιάσει του Αρτέμη Μάτσα ή του Δήμου Σταρένιου…

Εξηγώ, για να μη θεωρηθεί ότι υπερβάλλω: σύμφωνα με έγκυρη πηγή μου (πιο έγκυρη δεν γίνεται) το Σάββατο που μας πέρασε, την παραμονή του δημοψηφίσματος, στο παρά ένα αποφύγαμε τις συλλήψεις δημοσιογράφων με την αυτόφωρη διαδικασία!

Οπως ενημερώθηκα επαναλαμβάνω εγκύρως, και δεν θα δεχθώ την παραμικρή αμφισβήτηση επ’ αυτού, το «καθεστώς» ΣΥΡΙΖΑ απαίτησε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών να εκδώσει εντάλματα συλλήψεως κατά των δημοσιογράφων που είχαν καταγγελθεί από «αγανακτισμένους υπηρεσίας» του ΣΥΡΙΖΑ για παραβίαση της εκλογικής διαδικασίας.

Πρόκειται για τη γνωστή 9άδα των δημοσιογράφων που οι ίδιοι «αγανακτισμένοι υπηρεσίας» του ΣΥΡΙΖΑ παρέπεμψαν και στο Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ. Γνωρίζω από δικαστική πηγή ότι παρά τις ασφυκτικές πιέσεις, ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών Η. Ζαγοραίος αρνήθηκε να εκδώσει τα εντάλματα σύλληψης.

Το θεωρώ λογικό. Ο άνθρωπος πιστεύει (όπως μου έλεγε συνάδελφός του ο οποίος τον γνωρίζει καλά από την πολυετή συνεργασία που είχε μαζί του) πως «είναι προτιμότερο για την ελευθερία του λόγου κάποιος να υπερβαίνει τα θεωρητικά όρια της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, παρά να φιμώνεται και πολύ περισσότερο από τη δικαστική εξουσία».

Πώς έλεγε ο Βολταίρος «διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπιστώ έως θανάτου το δικαίωμά σου να το λες»; Ε, έτσι ακριβώς, και γι’ αυτό respect, κύριε εισαγγελέα μου…

Χωρίς εικονογράφηση

Μου είναι εντελώς άγνωστο, έως αδιάφορο μπορώ να πω, εάν ο Πρόεδρος Αλέξης γνωρίζει τον Βολταίρο. Διατηρώ πάντως ζωηρές επιφυλάξεις. Το αγόρι είναι γνωστό ότι περνούσε έξω από το σχολείο και όταν πήγαινε μέσα, ήταν για να οργανώσει τις καταλήψεις. Ετσι έμεινε ένας ημιμαθής έως αγράμματος νέος της γενιάς του και προσπαθεί τώρα με πασαλείμματα από εδώ και από εκεί να κάνει τον σπουδαίο και τον σοβαροφανή.

Αναμενόμενο, ως εκ τούτου, είναι να πετάει και βατράχια όποτε ανοίγει το στόμα του.

Οπως χθες στο Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο άρχισε κάποια στιγμή να τον κράζει, όταν άρχισε να πιπιλάει τη γνωστή καραμέλα ότι για όλα τα δεινά του ευθύνονται τα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα.

Ασυνήθιστος (ακόμη, αλλά έρχεται…) στο κράξιμο, γύρισε και είπε στους ευρωβουλευτές που τον γιουχάριζαν αγρίως ένα «άκουσον μεν, πάταξον δε», βέβαιος ων ότι τους «τάπωσε» διότι ο… ευρυμαθέστατος μπορούσε να κάνει σε μια τόσο δύσκολη στιγμή μια παραπομπή στον Θουκυδίδη και να τους «καθαρίσει».

Να τους πει δηλαδή με τον τρόπο του «ρε γίδια, όταν εσείς ήσασταν ακόμη πάνω στα δένδρα και τρώγατε βελανίδια, εμείς είχαμε έναν Θουκυδίδη, έναν Περικλή, έναν Πλάτωνα, έναν Σωκράτη, έναν Μιλτιάδη, έναν Κλεισθένη, τι να μου πείτε τώρα;».

Φευ όμως, όπως κάθε ημιμαθής άσχετος, την πάτησε, διότι είπε το ακριβώς αντίθετο από αυτό που ήθελε να πει – προέτρεψε τους ευρωβουλευτές πρώτα να τον… «χτυπήσουν»/κράξουν και μετά να τον ακούσουν με αυτό το κορυφαίο… «άκουσον μεν, πάταξον δε»!

Τον ενημερώνω ότι η ακριβής φράση που απηύθυνε ο στρατηγός Θουκυδίδης στον σπαρτιάτη ναύαρχο Ευρυβιάδη στην αντιδικία τους για την τακτική που έπρεπε να κρατήσουν στη ναυμαχία της Σαλαμίνας ήταν «πάταξον μεν, άκουσον δε». Την είχε δε απευθύνει ο Θεμιστοκλής στον Ευρυβιάδη όταν ο δεύτερος, αψίκορος όπως ήταν, σήκωσε τη ράβδο του να τον χτυπήσει. Σε απλά ελληνικά, του είπε δηλαδή πρώτα άκουσέ με και μετά χτύπησέ με!

Δίνω βέβαια ένα μικρό δίκιο στον Πρόεδρο Αλέξη για την γκάφα: για λόγους που δεν αντιλαμβάνομαι, η ναυμαχία της Σαλαμίνας δεν έχει κυκλοφορήσει σε σκίτσα. Παράλειψη η οποία πρέπει να αποδοθεί ασφαλώς στο γεγονός ότι σε αυτή δεν έλαβαν μέρος οι αγαπημένοι του Γαλάτες Αστερίξ και Οβελίξ, πρωταγωνιστές της ομώνυμης σειράς σκίτσων…

Αλλού

Και οι δύο ομιλίες Τσίπρα στο Ευρωκοινοβούλιο, πάντως, ήταν, όπως είναι φυσικό, χάρμα ιδέσθαι. Τι χαμόγελα, τι κέφι, τι ζωντάνια, ακόμη και όταν τον έβριζαν – δεν περιγράφεται. Τόσο που αντιλαμβάνομαι πλήρως τη διάθεση του συνεργάτη του Παππά, αυτού ντε που «συνομιλεί μόνο με τον Θεό», ο οποίος εντελώς χαλαρός «σκότωνε» την ώρα του στο twitter.

Εγώ δεν το είχα αντιληφθεί. Τον έβλεπα βέβαια να παίζει με το κινητό, έτσι όπως καθόταν πίσω από τον Τσίπρα, αλλά σκέφτηκα ότι το έκανε από αμηχανία. Αντελήφθην ότι ήταν στο twitter όταν έκανε retweet σε ένα βαρυσήμαντο, θα το χαρακτηρίσω αδίστακτα, tweet του διάσημου πολιτικού αναλυτή Κώστα Βαξεβάνη, ο οποίος διερωτήθηκε αν η ΝουΔού συμφωνεί με τις απόψεις του Βέμπερ (εκείνου του αντιπαθούς Γερμανού του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος) που έκανε άγριο «πέσιμο» στον Πρόεδρο Αλέξη.

Τούτου δοθέντος, υποθέτω ότι στη διάρκεια αυτών των πολύωρων συσκέψεων στο Μαξίμου, όπου υποτίθεται ότι λαμβάνονται οι κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της χώρας, ο «συνομιλών μόνο με τον Θεό» Παππάς παίζει και… παίζει Angry Birds στο κινητό…

(Και στο facebook ΞΕΡΩ ότι έχει μια αξιοσημείωτη δραστηριότητα…)

Κ(λ)οπιράιτ

Στο μεταξύ, αισθάνομαι την ανάγκη να αποκηρύξω δημόσια τον αγαπημένο βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην πασόκο Γιάννη Μιχελογιαννάκη, τον αποκληθέντα και «σακούλα» (έκανε απεργία πείνας έχοντας καβάντζα μια σακούλα με κεφτεδάκια και σάντουιτς απ’ το σπίτι), ο οποίος έσπευσε μεν να υιοθετήσει την πρότασή μου «κάθε μέρα δημοψήφισμα», αλλά δεν ανέφερε καθόλου την πηγή της πρότασης.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω πόσες δημοσιεύσεις έχει κάνει ως καρδιολόγος που είναι, αλλά πώς θα του φαινόταν να αντέγραφα μια δική του και να την εμφάνιζα ως δική μου; Τέσπα, δεν του κρατώ κακία, στη ζαλάδα που περνάει κι αυτός με όσα κάνει ο αρχηγός, λογικό είναι να πέφτει σε λάθη – «πέφτεις σε λάθη, τι έχεις πάθει» που λέει και το τραγούδι…

Ασπρο πάτο

Ο Μιχελογιαννάκης που ζητάει νέο δημοψήφισμα, είναι το μικρότερο κακό που έχει να αντιμετωπίσει ο Πρόεδρος Αλέξης άμα τη επιστροφή του από Βρυξέλλες – Στρασβούργο. Διότι, αν φέρει νέο τριετές Μνημόνιο και με τόσο σκληρά μέτρα όσο τουλάχιστον διαρρέει από διάφορες πλευρές, νομίζω ότι δύσκολα θα κρατηθεί στην εξουσία, πράγμα το οποίο θα με καταθλίψει τρομερά.

Με αυτό το δεδομένο, ότι «αυτά τα μέτρα δεν περνάνε», εκτιμώ πως μάλλον έχει δίκιο ο ex president Vangelis ο οποίος χθες έκανε λόγο για «κόλπα Τσίπρα» – παραίτηση πριν από το Σάββατο για να αναλάβει να φέρει τη συμφωνία κυβέρνηση τεχνοκρατών/προδοτών.

Ευκαιρίας δοθείσης, συστήνω από την πλευρά μου σε αυτούς/ές που «καίγονται» για εξουσία, να τιθασεύσουν λιγάκι τις φιλοδοξίες τους. Το παλικάρι πρέπει να το πιει όλο το ποτήρι μόνο του. Ασπρο πάτο…