[Γνώμη] Οι ζηλωτές

Ο Πρωθυπουργός κατάλαβε ότι αν υπέγραφε τη συμφωνία στις Βρυξέλλες θα επισφράγιζε την πολιτική του αποτυχία και τη λανθασμένη και αδιέξοδη τακτική που εφάρμοσε επί πέντε μήνες. Το δημοψήφισμα ήταν η μόνη διέξοδος για τον ίδιο και την κυβέρνηση. Για τη χώρα όμως;

Το δημοψήφισμα δημιουργεί αρνητικές παρενέργειες πριν καν απαντηθεί από τον λαό. Το δίλημμα που θέτει ακολουθείται από άλλα, τα οποία κανείς δεν μπορεί να παρακάμψει. Τι θα γίνει, είτε είναι ναι είτε όχι; Χρήματα θα έχει το κράτος; Θα μείνουμε στο ευρώ και στην ΕΕ ή θα οδηγηθούμε στο πουθενά; Με ποιο δικαίωμα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – Καμμένου θέτει σε κίνδυνο το status της χώρας; Το παράλογο αναδεικνύεται στην κυριότερη συνιστώσα του κυβερνητικού σχηματισμού.

Η κυβέρνηση είχε την πίστη ότι αρκούν η ιδεολογία και η βούληση για να φέρει αποτέλεσμα. Και έπεσε θύμα αυτού. Με περίσσια αυτοπεποίθηση και αλαζονεία  προσπάθησε να διδάξει, κόντρα σε κάθε συσχετισμό δύναμης και με άγνοια κινδύνου, ότι είναι η μόνη που κατέχει την αλήθεια και τον τρόπο να αλλάξει την Ευρώπη! Μικρομέγαλος ιδεασμός. Επικουρούμενη από την παντογνωσία ενός ενζενί οικονομολόγου, πλην πολιτικά ανεπαρκούς, οδήγησε τη χώρα στο αδιέξοδο. Ο δρόμος προς την Κόλαση είναι στρωμένος με άνθη.

Εφτασε στο σημείο το αποτέλεσμα να είναι αρνητικότερο και εκείνου ακόμα των αντιπάλων της, που με τόσο πάθος καυτηρίαζε. Επιπλέον καταδείχτηκε  σε όλους ότι με την τακτική της βοήθησε τους πιο σκληρούς της Ευρώπης να την απομονώσουν.

Αναρωτιέται κανείς, δεν γνώριζαν τη μετάλλαξη που υπέστη η ΕΕ στις δεκαετίες 1990 και 2000, την πλήρη  επικράτηση των αγορών και την καθυπόταξη της πολιτικής σε αυτές; Δεν γνωρίζουν ότι ζούμε σε ένα νέο ιστορικό κύκλο; Οτι η οικονομική ευημερία των πολλών παρήλθε; Οτι ο Κέινς θάβεται όλο και πιο βαθιά και η ανισότητα θριαμβεύει;

Ο ρεαλιστής πολιτικός δεν εκθέτει τη χώρα του στην καταστροφή. Κινείται χωρίς παρωπίδες, έξυπνα, κερδίζοντας κομμάτια κατανομής. Ισως να μην ακούγεται αρκούντως επαναστατική η προσπάθεια, η επιστροφή στο παρελθόν όμως αποτελεί χίμαιρα.

Πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Ηταν πάντα. Με μια προϋπόθεση, να είναι καλός ο πολιτικός. Οι ζηλωτές κάθε πίστης ονειρεύονται παραδείσους. Οι απλοί πολίτες όμως επιθυμούν να ζήσουν!

Ο Τηλέμαχος  Χυτήρης είναι πρώην υπουργός