[Ιστορίες] Η συνείδηση

Μία δουλειά έχω να κάνω. Και είναι απλή. Ερχομαι το πρωί, βλέπουμε τις ειδήσεις και γράφω αστεία γι’ αυτές. Κάνω και δυο κωμικές γκριμάτσες και έξω από την πόρτα. Αλλά σήμερα δεν έκανα τη δουλειά μου. Ζητώ συγγνώμη. Λόγω αυτού που συνέβη στη Νότια Καρολίνα, δεν έχω τίποτε για εσάς. Μόνο λύπη που για ακόμα μια φορά πρέπει να κοιτάξουμε κάτω στην άβυσσο της βίας που ασκούμε ο ένας στον άλλο και μιας ορθάνοιχτης φυλετικής πληγής που προσποιούμαστε όμως ότι δεν υπάρχει. Αλλά πιστεύω πως, κοιτάζοντας τα πράγματα ως έχουν, πάλι τίποτε δεν θα κάνουμε. Ω ναι. Αυτοί είμαστε.

Και αυτό είναι το κομμάτι που με σοκάρει. Το πόσο διαφέρουν οι αντιδράσεις όταν πιστεύουμε ότι θα μας σκοτώσουν ξένοι και όταν σκοτωνόμαστε μόνοι μας. Αν αυτό ήταν ισλαμική τρομοκρατία, εισβάλαμε σε δυο χώρες, ξοδέψαμε τρισεκατομμύρια δολάρια και χιλιάδες ζωές και τώρα πετάμε μη επανδρωμένες μηχανές θανάτου πάνω από πέντε – έξι χώρες, όλα για να κρατήσουμε την Αμερική ασφαλή. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να κρατήσουμε την Αμερική ασφαλή! Βασανίζουμε ανθρώπους! Και τώρα που εννέα άνθρωποι πυροβολήθηκαν σε μια εκκλησία; «Ε, τι να κάνεις; Αμα είναι τρελός ο άλλος!».

Αυτό το κομμάτι αδυνατώ να χωνέψω. Ακούμε ήδη τους γνωστούς ευφημισμούς: «Είναι μια φριχτή τραγωδία». Είναι μια τρομοκρατική επίθεση. Μια βίαιη επίθεση στην εκκλησία Ιμάνιουελ του Τσάρλεστον, στη Νότια Καρολίνα, που αποτελεί ένα σύμβολο για τη μαύρη κοινότητα. Και άκουσα κάποιον να λέει στις ειδήσεις: «Μια τραγωδία έπληξε αυτή την εκκλησία». Δεν ήταν ανεμοστρόβιλος. Ρατσιστική επίθεση ήταν. Δεν υπάρχουν γκρίζες ζώνες εδώ, είναι άσπρο – μαύρο.

Οι δρόμοι όπου οδηγούν οι μαύροι στη Νότια Καρολίνα έχουν ονόματα στρατηγών της συνομοσπονδίας που πολέμησαν για να εμποδίσουν τους μαύρους να οδηγούν ελεύθεροι. Είναι παρανοϊκό. Εννέα άνθρωποι δολοφονήθηκαν σε μια εκκλησία μαύρων από έναν λευκό που τους μισεί, που ήθελε να ξεκινήσει κάποιου είδους εμφύλιο. Στη Νότια Καρολίνα κυματίζει η σημαία της συνομοσπονδίας. Οι δρόμοι έχουν ονόματα στρατηγών της συνομοσπονδίας. Και αισθάνεται ο λευκός ότι του κλέβουν τη χώρα του!

Μόνοι μας τα κάνουμε όλα. Και αυτό είναι το θέμα. Η Αλ Κάιντα, το ISIS, όλοι αυτοί είναι ένα τίποτα μπροστά στο κακό που, όπως φαίνεται, είμαστε ικανοί να κάνουμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα στους εαυτούς μας.

Ο μονόλογος με τον οποίο ξεκίνησε το βράδυ της Πέμπτης ο σπουδαίος αμερικανός κωμικός Τζον Στιούαρτ το «Daily Show» του.