[Εισαγωγικά] Λέξεις από «Χ»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά ΤΡΙΑ σκόρπια – αλλά όχι άσχετα – στιγμιότυπα από την περασμένη εβδομάδα. Ο Βαρουφάκης, με πουκάμισο στυλ Σαντινίστας και ανάλογο μήνυμα, να μιλάει σε δύο χιλιάδες άτομα στην Κρήτη. Η Κωνσταντοπούλου δίνοντας από καθέδρας ανοιχτά μαθήματα κοινοβουλευτικής μοναρχίας. Και η Μακρή που έκρινε ως μηνύσιμη την ετήσια έκθεση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος.
Αεργος ο Αλέξης Τσίπρας δεν έμεινε τις ίδιες ημέρες. Είδε την Ντόρα, τη Φώφη, τον Σταύρο Θεοδωράκη. Αλλά σε αυτό το απέραντο τηλε-φρενοκομείο στο οποίο έχει μετατραπεί η δημόσια ζωή, οι συναντήσεις στο Μαξίμου δεν φτουράνε. Ακρατα ακραίοι ο Γιάνης, η Ζωή, η Ραχήλ έδωσαν τον τόνο που πήρε γρήγορα χαρακτηριστικά ανησυχίας και έστειλε τον απλό κόσμο κατευθείαν στις τράπεζες, οι οποίες έχασαν πολλά δισ. σε πολύ λίγες ημέρες.
Ισως η περασμένη εβδομάδα να ήταν η χειρότερη από το 2010. Ισως και όχι. Εμοιαζε όμως με τις εβδομάδες που προηγήθηκαν της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου. Εντελώς συμπτωματικά, Βαρουφάκης και Κωνσταντοπούλου αλώνιζαν και τότε με τη χρεοκοπία στα χείλη. Ενώ και τότε, όπως και τώρα, η απειλή ότι δεν θα πληρώσουμε τρομάζει πρώτα την ελληνική κοινωνία. Κάτι που αποδυναμώνει παγίως τη διαπραγματευτική θέση του Αλέξη Τσίπρα. Αυτός πάει σε έκτακτη Σύνοδο Κορυφής τη Δευτέρα στις Βρυξέλλες, με το φάσμα της Κύπρου να πλανάται πάνω από τις ελληνικές τράπεζες.
Πώς φαίνεται η 22η Ιουνίου μέσα από το καλειδοσκόπιο της 20ής Φεβρουαρίου; Τότε, με το τραπεζικό σύστημα σε αστάθεια και με απόφαση Μαξίμου, η κυβέρνηση υποχώρησε. Εδόθη παράταση με όρους που δεν εφαρμόστηκαν διότι Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και κόμμα αντέδρασαν. Οπότε δεν εκταμιεύθηκε η υπολειπόμενη δόση. Εκτοτε η κυβέρνηση έμαθε να μιλάει πιο στρογγυλά, να αποφεύγει τη λέξη ρήξη και να ζει χωρίς λεφτά. Λίγο σαν ρακοσυλλέκτης του δημόσιου τομέα, ενώ η χώρα γλίστρησε σιγά σιγά στην ύφεση. Ελλείψει πρωτογενούς πλεονάσματος από τον Ιούνιο και εφεξής, χάνεται και η δυνατότητα, έστω και με οριακούς χειρισμούς, καταβολής μισθών και συντάξεων. Η συμφωνία γίνεται ανάγκη. Κόντρα στην κόντρα με τους δανειστές – αφού ο Τσίπρας δεν επρόκειτο ποτέ να δεχθεί μια συμφωνία σαν αυτή που του πρότεινε ο Γιούνκερ – πήραν ξανά φόρα Γιάνης, Ζωή και Σία. Με αποτέλεσμα να επέλθει νευρική κατάρρευση στο εσωτερικό μέτωπο – δηλαδή στην κοινωνία.
Πέντε μήνες τώρα ο Τσίπρας πολιορκείται από τους ξένους. Για δικούς του λόγους ο καθένας, Ντράγκι, Γιούνκερ και Μέρκελ δεν ήθελαν να τον ανατρέψουν με μοχλό το κλείσιμο των ελληνικών τραπεζών. Του απέκοψαν απλώς τη δυνατότητα να χρηματοδοτεί το Δημόσιο. Η αντοχή της κυβέρνησης Τσίπρα ήταν απόλυτα συναρτημένη με την ψυχραιμία της ελληνικής κοινωνίας. Οταν αυτή χάθηκε – και χάθηκε όταν Γιάνης, Ζωή και λοιποί άρχισαν το κουβεντολόι περί χρεοκοπίας – η διαπραγμάτευση έγινε μη διαχειρίσιμη. Από Δευτέρα τα πράγματα είναι απλά: συμφωνία ή χάος.
Μακάρι η συμφωνία που θα προταθεί στην Ελλάδα να μην είναι ένα ωμό χαρτί όπως αυτό που έφτιαξε η Πενταμερής στο Βερολίνο. Δυστυχώς, είναι το πιθανότερο. Αν ο Τσίπρας αρνηθεί, με άλλοθι ότι και τα άλλα κόμματα είπαν όχι κατά τη συζήτηση στη Βουλή, ο δρόμος είναι στρωμένος με κλειστές τράπεζες, αδυναμία πληρωμής του ΔΝΤ – και τον Ιούλιο της ΕΚΤ. Ο δρόμος καταλήγει σε μια λέξη που, όπως το χάος, αρχίζει κι αυτή από «Χ»: χρεοκοπία. Με ορατό το φάσμα της δραχμής, που το ρεπορτάζ επιμένει ότι ο Πρωθυπουργός δεν τη θέλει. Αν, πάλι, ο Τσίπρας πει ναι, τότε θα χρειαστεί τη βοήθεια του Παναγιώτη Ρουμελιώτη που, έχοντας, κατά την κωμική δήλωσή του, επίγνωση της εκπαίδευσης δημοσιογράφων στο ΔΝΤ, θα μπορεί να επιμορφώσει Γιάνη, Ζωή, Ραχήλ και άλλους στη νέα συμφωνία με τους δανειστές. Πάρ’ το αλλιώς που λένε.
Google news
