[Στιγμές] «Δεν είμαστε όλοι ίσοι»

Παρότι η Καλιφόρνια περνάει μια από τις χειρότερες περιόδους ξηρασίας στην ιστορία της – φέτος συνεχίζεται για τέταρτη χρονιά -, ο Στιβ Γιουχάς αντιδρά στην ιδέα ότι καταναλώνει περισσότερο νερό από όσο πρέπει. Εάν μπορείς να πληρώσεις γι’ αυτό, υποστηρίζει, θα πρέπει να μπορείς να το ξοδεύεις όπως γουστάρεις. «Κανείς δεν πρέπει να εξαναγκάζεται να ζει σε σπίτι χωρίς γκαζόν ή να δίνει εξηγήσεις επειδή θέλει ο κήπος του να είναι όμορφος» λέει. «Πληρώνουμε φόρους επειδή ζούμε σε πλούσια περιοχή. Και όχι, δεν είμαστε όλοι ίσοι όσον αφορά το νερό».

Ο Στιβ ζει σε μια γειτονιά σούπερ πλουσίων στο Ράντσο Σάντα Φε, μια βουκολική περιοχή με ράντσα, φρουρούμενες κοινότητες και country club για λίγους, στην οποία καταναλώνεται ποσότητα νερού πενταπλάσια απ’ όσο είναι ο μέσος όρος ανά κάτοικο στην Καλιφόρνια. Τον Ιανουάριο ο κυβερνήτης Τζέρι Μπράουν κήρυξε την πολιτεία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και τον Απρίλιο ζήτησε περιορισμό στη χρήση νερού κατά 25%. Η κατανάλωση στην εύπορη περιοχή Ράντσο Σάντα Φε ανέβηκε κατά 9%.

Ετσι, η στιγμή της αλήθειας έφθασε για τον Στιβ και τους γείτονές του: από την 1η Ιουλίου, για πρώτη φορά στην 92χρονη ιστορία της, στην πόλη θα επιβληθεί δελτίο νερού. Οποιος καταναλώσει περισσότερο από όσο του αναλογεί θα πληρώνει πολύ μεγάλα πρόστιμα. Μέχρι στιγμής η «αστυνομία του νερού» δεν ήταν πολύ αυστηρή με αυτή την κοινότητα των 3.100 κατοίκων. Σε μια περιοχή στην οποία το μέσο εισόδημα υπολογίζεται στα 189.000 δολάρια, εκεί όπου ένας τραπεζίτης πλήρωσε πρόσφατα δύο εκατομμύρια στους Rolling Stones για να παίξουν στο τοπικό μπαρ και ο μέσος μηνιαίος λογαριασμός νερού αγγίζει τα 1.000 δολάρια, τα πρόστιμα δεν είναι κάτι σημαντικό προκειμένου να λειτουργούν ανελλιπώς τα συστήματα ποτίσματος και τα σιντριβάνια και να ανανεώνεται το νερό στις εκατοντάδες πισίνες. Οι μεγάλοι λογαριασμοί δεν φοβίζουν κανέναν. Οι Αρχές απειλούν ότι σε ακραία περίπτωση θα φθάσουν ακόμα και να κόβουν το νερό.

«Το αποκαλώ “πόλεμο των προαστίων”», λέει ο Μπρετ Μπαρμπρ, επίσης κάτοικος της περιοχής, χρησιμοποιώντας για τη μάνικα ποτίσματος μια περίφημη φράση του Τσάρλτον Ιστον για τα όπλα: «Θα πρέπει να την αρπάξουν βίαια από τα νεκρά, παγωμένα χέρια μου». Και επικαλείται το αμερικανικό όνειρο για να υπερασπισθεί την άποψη ότι οι πλούσιοι μπορούν να καταναλώνουν περισσότερο νερό από τους φτωχούς – ακόμα και όταν δεν φθάνει για όλους. «Η Καλιφόρνια ήταν κάποτε η γη της ευκαιρίας και της ελευθερίας» λέει. «Οταν αγοράσαμε αυτά τα ακριβά σπίτια δεν σκοπεύαμε να μείνουμε σ’ ένα μέρος που μοιάζει με αφρικανική σαβάνα».