ΦΠΑ ΤΕΡΑΣ
Οι χθεσινές σκληρές δηλώσεις από την πλευρά του ΔΝΤ για τον ΦΠΑ δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία: είναι γνωστή και πάγια η θέση του Ταμείου υπέρ της «απλοποίησης» του υπολογισμού για τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας - μια απλοποίηση που οδηγεί σε αύξηση της τιμής για τη μεγάλη πλειονότητα των προϊόντων και υπηρεσιών.
Οι χθεσινές σκληρές δηλώσεις από την πλευρά του ΔΝΤ για τον ΦΠΑ δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία: είναι γνωστή και πάγια η θέση του Ταμείου υπέρ της «απλοποίησης» του υπολογισμού για τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας – μια απλοποίηση που οδηγεί σε αύξηση της τιμής για τη μεγάλη πλειονότητα των προϊόντων και υπηρεσιών.
Δυστυχώς, το μόνο που αλλάζει συνεχώς – και προς το οδυνηρότερο για τους καταναλωτές – είναι η κυβερνητική στάση απέναντι στις απαιτήσεις των δανειστών για τον ΦΠΑ: αρχίσαμε προτείνοντας ένα σύστημα ελαφρύνσεων που θα μπορούσε να βγάλει την αγορά από το τέλμα και καταλήγουμε να δεχόμαστε μετατάξεις χιλιάδων προϊόντων σε υψηλότερο συντελεστή.
Η συνταγή αυτή εφαρμόζεται ήδη από το πρώτο Μνημόνιο – και έχει αποτύχει, τόσο στο σκέλος των εσόδων για τα δημόσια ταμεία όσο και στο σκέλος των εσόδων για τις επιχειρήσεις. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για να αντιληφθεί πως όταν η τιμή ενός προϊόντος επιβαρύνεται, η ζήτησή του πέφτει – και σε μια περίοδο κρίσης πέφτει ακόμα περισσότερο, πράγμα που ισοπεδώνει τα έσοδα από τον ΦΠΑ.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι ήταν η κυβέρνηση – και όχι οι δανειστές – εκείνη που άρχισε να «παίζει» με τους συντελεστές των έμμεσων φόρων. Κι αυτό συνέβη επειδή προτιμά – όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις – να επιβαρύνει την αγορά, παρά να προχωρήσει σε αποφάσεις περιορισμού του δημόσιου τομέα. Ώς πότε;