[Γνώμη] Γυμνοί

Ο μύθος του Αντερσεν μιλάει για τον βασιλιά που πίστευε ότι φοράει τα πιο πλουμιστά, τα πιο ωραία ενδύματα και για αυτό όλοι τον θαύμαζαν κι όλοι τον επαινούσαν, ώσπου ένα αθώο παιδάκι φώναξε την αλήθεια: «Ο βασιλιάς είναι γυμνός»!

Στη σημερινή Ελλάδα της παρατεταμένης κρίσης πολλοί αυτοθαυμάζονται για τις γνώσεις τους, τις αλάνθαστες πράξεις τους. Το πλήθος εύκολα τους επευφημεί και εύκολα τους εγκαταλείπει. Πολλοί με παχιά λόγια προσφέρονται να σώσουν τον τόπο, γιατί αυτοί ξέρουν (καλύτερα από τους προηγούμενους)! Αλλοι αυτοανακηρύσσονται κολόνες του συστήματος, απαραίτητοι παράγοντες των εξελίξεων που γι’ αυτό χρήζουν ιδιαίτερης  μέριμνας, οικονομικής – εννοείται. Κάνεις δεν διανοείται να φωνάξει ότι όλοι είναι γυμνοί!

Τα πλουμιστά φορέματα στην περίπτωσή μας, είναι τα πομπώδη λόγια , η λαγνεία της δημόσιας παρέμβασης, ο λαϊκισμός, τα ψευτοδιλήμματα, τα ήξεις αφήξεις, αλλά και οι κρυφές επιδιώξεις. Τα πραγματικά προβλήματα μένουν στην άκρη, κάνουν τζιζ! Οποιος ψελλίσει την αλήθεια τιμωρείται κι από τους πάνω και από τους κάτω. Η αλήθεια πρέπει να αποκρύβεται, είναι σκληρή και δεν συμφέρει. Κι όμως, η χώρα είναι στο χείλος του γκρεμού. Ο χρόνος μικραίνει επικίνδυνα, γίνεται μέρες και ώρες.

Ολοι βλέπουν την ωραία φορεσιά της εξουσίας, την προβάρουν νύχτα – μέρα. Εξουσία γι’ αυτούς είναι το ιδέσθαι, το ομιλείν, η εναγώνια κόντρα με την ασημαντότητα. Σε ένα πάλαι ποτέ μεγάλο κόμμα που κατέρρευσε αστραπιαία λόγω των νέων συνθηκών, που δεν μπόρεσε να  προβλέψει  και να διαχειριστεί, σήμερα διεκδικούν την αρχηγία του, για λόγους αυταρέσκειας, τρεις, τέσσερις, πέντε υποψήφιοι! Η παρακμή βιώνεται μέσα από κινήσεις και πράξεις. Περιγράφεται με πρόσωπα.

Η εξουσία δεν είναι μόνο πολιτική, είναι θεσμική, επιχειρηματική,  επικοινωνιακή, πολιτιστική. Είναι κυρίως η γλυκιά διαπλοκή. Αυτή η εξουσία αμύνεται, ροκανίζει τον χρόνο, κρατάει ταμπούρια. Δεν βλέπει, αλλά φαντασιώνεται μπροστά στον καθρέφτη της.

 Οι ασήμαντοι σήμερα πιτσιρικάδες που θα φωνάξουν την αλήθεια, θα αποτελέσουν την απαρχή της αλλαγής του αύριο, για έναν κόσμο από την αρχή δικό τους.

 Η παρακμή τού σήμερα είναι το προσάναμμα, η απαραίτητη προϋπόθεση ενός άλλου αύριο. Το μέλλον έχει τα μάτια των παιδιών, τη βαθιά μελαγχολία τους, την αυστηρή κριτική τους.

Η ζωή συνεχίζεται.

Ο Τηλέμαχος Χυτήρης είναι πρώην υπουργός