[Ιστορίες] Αυτό το 5%

Κάποιοι θεωρούν ως σημείο καμπής τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1997. Τότε που ένας νεαρός βουλευτής των Εργατικών, ο Στίβεν Τουίγκ, κατάφερε να κερδίσει στο Ενφιλντ έναν βετεράνο υπουργό των Τόρις, τον Μάικλ Πορτίγιο. «Η έκφραση της έκπληξης και του ενθουσιασμού στο πρόσωπό του», έγραφε τις προάλλες στην Γκάρντιαν ο Ντέιβιντ Σαριατμαντάρι, «αντανακλούσε τη διάθεση ολόκληρης της χώρας». Αλλά εκείνη η βραδιά στο Ενφιλντ δεν συμβόλιζε μόνο τη θριαμβευτική έξοδο των Εργατικών από την έρημο της αντιπολίτευσης έπειτα από 18 χρόνια συντηρητικής διακυβέρνησης. Ο Στίβεν Τουίγκ ήταν γκέι και, παρά τις φήμες που κυκλοφορούσαν, ο Μάικλ Πορτίγιο δεν ήταν. Ο Πορτίγιο ήταν στην πραγματικότητα το αρχέτυπο του κουμπωμένου εκπροσώπου μιας κυρίαρχης τάξης που ορκιζόταν στη διακριτικότητα. Στα μάτια πολλών, η ήττα του ήταν ένα είδος επανάστασης.

Η ομοφυλοφιλία αποποινικοποιήθηκε στη Βρετανία το 1967. Μέχρι και τη δεκαετία του 1990, ωστόσο, οι γκέι συνέχισαν να αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο δικαστικών διώξεων για σεξουαλικά παραπτώματα. Και μια εμπαθής κουλτούρα εκβιασμών και ανοίκειας έκθεσης στον βρετανικό Τύπο έκανε πολύ δύσκολη τη ζωή για τους ομοφυλόφιλους που ήθελαν να συμμετάσχουν στην πολιτική. «Ηταν αδύνατο για οποιονδήποτε να είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλος χωρίς τον φόβο της δαιμονοποίησης από τα ταμπλόιντ» θυμάται ο Πίτερ Τάτσελ, που είχε θέσει υποψηφιότητα για βουλευτής των Εργατικών το 1983 στο Μπέρμοντζι μόνο και μόνο για να γίνει στόχος μιας διαβόητα ομοφοβικής εκστρατείας από τους αντιπάλους του. Υπήρχαν πάντα φυσικά ομοφυλόφιλοι βουλευτές, αλλά ήταν υποχρεωμένοι να το κρύβουν. Ο Μάθιου Πάρις, πρώην βουλευτής των Τόρις, θυμάται μια συνάντησή του με την Μάργκαρετ Θάτσερ: «Της είπα πως είμαι γκέι και ενώ την αποχαιρετούσα, μου έπιασε τον καρπό και μου είπε: “Πρέπει να ήταν πολύ δύσκολο για σένα να το πεις αυτό”».    

Αλλά τα χρόνια πέρασαν, οι νοοτροπίες άλλαξαν, η Βρετανία αναγνώρισε το σύμφωνο συμβίωσης για όλους, κατόπιν τον γάμο για όλους και έφτασε σήμερα, στο νέο της Κοινοβούλιο, να έχει 32 ανοιχτά ομοφυλόφιλους και αμφιφυλόφιλους βουλευτές, περισσότερους από οποιοδήποτε άλλο Κοινοβούλιο στον κόσμο· 32 σε σύνολο 650, ένα ποσοστό 5%· μάλιστα οι 13 είναι Εργατικοί, οι 12 Συντηρητικοί και οι 7 Σκωτσέζοι Εθνικιστές. Μπορεί κανείς, εδώ στην Ελλάδα, να κάνει τα πιο χυδαία καλαμπούρια διαβάζοντας αυτή την είδηση. Μπορεί και να μελαγχολήσει.