Πείτε ό,τι θέλετε για τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά ο Πρωθυπουργός παράγει πολιτική τουλάχιστον σε επίπεδο φωτογραφίας. Τα στιγμιότυπα από το Κρεμλίνο και τα σφιχτά χαμόγελα με τον Πούτιν υποβάλλουν κάτι ανάμεσα σε ψυχροπολεμικό ρετρό και γεωπολιτικό ρίγος.

Πέραν όμως όλων αυτών, ουδέν προς το παρόν. Παρά την κυβερνητική επικοινωνιακή υπερπροσπάθεια, τα συμφωνηθέντα στη Μόσχα δεν υπερβαίνουν το επίπεδο των καλών προθέσεων, ούτε υπάρχει κάτι άμεσα υλοποιήσιμο. Οι ξένοι συνομιλητές του Τσίπρα παραδέχονται κατ' ιδίαν ότι ο έλληνας Πρωθυπουργός - που είναι νέος πολιτικός, ιδίως με τους όρους της διεθνούς σκηνής - απορροφά γρήγορα εμπειρίες, ωριμάζει και μαθαίνει. Υπό την έννοια αυτή, η ελληνική πλευρά πήγε στη Ρωσία με όρους αυτοπροστασίας - δηλαδή δεν ζήτησε χρήματα γιατί δεν θα έπαιρνε. Απέμειναν οι παρατηρήσεις Τσίπρα για την ευρωπαϊκή πολιτική των κυρώσεων αλλά και κάποιες σκληρές αλήθειες.

Οι σκληρές αλήθειες: ανεξαρτήτως των περιορισμών που επιβάλλουν οι γεωπολιτικές ζώνες επιρροής - δηλαδή το «η Ελλάδα ανήκει εις την Δύσιν» που στα μεγάλα θέματα η Μόσχα το τηρεί -, το ταξίδι στη Ρωσία επιβεβαιώνει την έλλειψη επιλογών τής Αθήνας. Προσέξτε: τόσο για τους Ρώσους - όσο και για τους Κινέζους - η Ελλάδα είναι ελκυστική και χρήσιμη ως χώρα της ευρωζώνης. Διαφορετικά δεν τους ενδιαφέρει, ούτε τους προσφέρει κάτι ούτε ως μαλακό υπογάστριο ούτε ως πύλη εισόδου. Υπό την έννοια αυτή, Μόσχα και Πεκίνο δεν θα κάνουν κινήσεις - ας πούμε στο χρηματοδοτικό πεδίο ή ακόμη και στις ιδιωτικοποιήσεις - που να ανατρέπουν ριζικά καταστάσεις. Η πραγματικότητα αυτή ακυρώνει την εκδοχή της δραχμής που, ως ιδεολόγημα, λειτουργεί εκτονωτικά για τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και την Αριστερή Πλατφόρμα. Υπό την έννοια αυτή, είμαστε εγκλωβισμένοι στην ευρωζώνη - κάτι που, ειρήσθω εν παρόδω, το κατάλαβαν σκληρά στο πετσί τους και οι Κύπριοι το 2013. Η Μόσχα έφθασε μέχρι σημείου να αποσυρθεί η Gazprom από την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ για να μη βάλει απέναντι την Ευρωπαϊκή Επιτροπή που ουδέποτε ήθελε αυτό το ντιλ.

Σε ό,τι αφορά τις κυρώσεις, ο Τσίπρας, χαλαρός ως συνήθως, αμφισβήτησε τη χρησιμότητά τους κι ας προκάλεσε αυτό σπασμούς στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Οι Ρώσοι όμως δεν έκαναν καμία κίνηση για να βγουν από τη λογική της αντιπαράθεσης των δύο μπλοκ. Δηλαδή αυτοί δεν έκαναν πίσω για τα ροδάκινα γιατί δεν θέλουν να διαφοροποιηθούν πουθενά στην πολιτική των αντικυρώσεων που έχουν υιοθετήσει κατά της Ευρώπης. Καμία εξαίρεση λοιπόν - με εξαίρεση διάφορες αίολες ιδέες για ρωσοποίηση των ελληνικών εξαγωγών φρούτων.

Τι μένει; Τα περί αγωγών που τα ακούμε εδώ και μια εικοσαετία με τις γραμμούλες να αλλάζουν θέση στον χάρτη. Αντε να πέσουν μαζί με τις υπογραφές και κάποιες προκαταβολές - λίγο σαν τα 100 εκατομμύρια που έβαλαν οι Κινέζοι στα έντοκα. Αλλά μέχρι εκεί. 
Η ελληνική οικονομία παραμένει με κάθε τρόπο συνδεδεμένη με την Ευρώπη και - σύμφωνοι! - πρέπει να βγει επειγόντως από τον ζουρλομανδύα της τρόικας. Ομως αυτό δεν θα γίνει με ταξίδια προς Ανατολάς ή ανακατεύοντας ξανά τα σημαδεμένα χαρτιά της παλιάς και φθαρμένης γεωπολιτικής τράπουλας.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από