Οι κλειδοκράτορες
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Οι κλειδοκράτορες
Καλά, έπρεπε να περάσει ένας ολόκληρος μήνας με συνεδριάσεις του Eurogroup, έπρεπε να φτάσουμε στην επταμερή, οκταμερή, έπρεπε να στεγνώσουν οι τράπεζες από ρευστό, για να συμφωνήσουμε στο τι είχαμε συμφωνήσει;
Και όμως, έτσι συνέβη: η κυβέρνηση έχασε έναν ολόκληρο μήνα προσπαθώντας να πείσει ότι αυτά που είχε συμφωνήσει δεν ήταν εκείνα που έλεγε η εσωκομματική της αντιπολίτευση, αλλά κάτι άλλα. Οτι δεν μεταβαφτίστηκε το κρέας σε ψάρι, ότι τον δεσπότη δεν τον λένε Παναγιώτη και όλα τα σχετικά.
Αυτονόητη ίσως μια τέτοια προσπάθεια από μια νέα κυβέρνηση – και πολύ σωστά. Πώς θα προχωρήσει ο Αλέξης Τσίπρας αν δεν έχει προηγουμένως πεισθεί η Ραχήλ Μακρή ότι κάποια δυσάρεστα μέτρα είναι απαραίτητα για να προχωρήσει η χώρα;
Καλή η προσπάθεια – αλλά, όπως είναι γνωστό, στην πολιτική μπορείς να πείσεις μόνον εκείνους οι οποίοι είναι ήδη πεπεισμένοι. Οχι τη Ραχήλ Μακρή και τους υπολοίπους, γνωστούς και μη εξαιρετέους, παλιούς και νέους στον ΣΥΡΙΖΑ.
Για τον Αλέξη Τσίπρα και την – όχι και τόσο μεγάλη – ομάδα του Μεγάρου Μαξίμου, αυτό θα είναι το πρόβλημα των επόμενων ημερών: οι προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί – περί σκισίματος Μνημονίων, λογιστικού ελέγχου, επονείδιστου χρέους και άλλων πολλών – έχουν οδηγήσει μεγάλο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ στα κάγκελα. Πώς θα κατέβουν από εκεί;
Δύσκολα θα κατέβουν, όσο η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει την τακτική της «διπλής γραμμής». Οσο η διαχείριση της υπόθεσης εξαντλείται στο «άλλα λέμε μέσα, άλλα λέμε έξω», οι διάφοροι «σκληροί» του ΣΥΡΙΖΑ θα νιώθουν κλειδοκράτορες των εξελίξεων και θα φέρονται αναλόγως.
Αντίθετα, στην κοινωνία τα πράγματα είναι διαφορετικά: όλες οι δημοσκοπήσεις δίνουν τα μεγάλα ποσοστά σε δύο λέξεις – έντιμος συμβιβασμός. Αν η κυβέρνηση πείσει τους ψηφοφόρους ότι πέτυχε αυτό ακριβώς, τότε ακόμα και η Ραχήλ Μακρή θα βρεθεί προ των ευθυνών της.
Google news
