[Τραπεζικές ιστορίες] Περιμένοντας τον Ντράγκι

Πριν από περίπου ένα εξάμηνο, κορυφαίος τραπεζίτης εκτιμούσε ότι με τη λήξη του πρώτου τριμήνου του 2015 θα είχε ρυθμίσει τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά του δάνεια και θα διευθετούσε μαζικά το χαρτοφυλάκιο των καταναλωτικών και στεγαστικών δανείων. Τώρα, ο ίδιος παραδέχεται ότι τίποτε από αυτά δεν έχει γίνει. Και – ακόμα χειρότερα – οι καταθέσεις που θα αποτελούσαν εργαλείο για να γίνουν αυτές οι ρυθμίσεις έχουν μεταφερθεί στο εξωτερικό με άγνωστη ημερομηνία επιστροφής.

Οι τράπεζες χάνουν εξαιρετικά πολύτιμο χρόνο, αλλά και χρήματα που θα αποτυπωθούν άμεσα στα αποτελέσματά τους για το πρώτο τρίμηνο του 2015. Υπό άλλες συνθήκες, σε αυτό το διάστημα, θα περίμεναν πάγωμα των νέων επισφαλειών και λόγω των μαζικών ρυθμίσεων σημαντική μείωση του ποσοστού των κόκκινων δανείων σε σχέση με το συνολικό τους χαρτοφυλάκιο. Τώρα, καλούνται να περιορίσουν τις ζημιές.

Υπό αυτό το πρίσμα των εξελίξεων, το μήνυμα που έστειλε ο ισχυρός άνδρας της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι την προηγούμενη Πέμπτη από την Κύπρο ήταν ξεκάθαρο και για τις ελληνικές τράπεζες. «Χωρίς συμφωνία στο Eurogroup της Δευτέρας, μην περιμένετε φθηνό ευρωπαϊκό χρήμα». Ταυτόχρονα, η ΕΚΤ συνεχίζει το μαρτύριο της σταγόνας με τον ELA, αυξάνοντας ελάχιστα τα όρια χρηματοδότησης, ίσα ίσα για να αποφευχθεί κάποιο ατύχημα.

Οι ελληνικές τράπεζες όμως γνωρίζουν ότι υπό αυτούς τους όρους η κατάσταση δεν είναι βιώσιμη. Γιατί, έχοντας εγκλωβιστεί στην έξωθεν ρευστότητα, και ακριβά πληρώνουν πλέον τον δανεισμό αλλά και δεν μπορούν να σχεδιάσουν την πορεία τους πέρα από τις επόμενες εβδομάδες.

Συνεπώς, όπως παραδέχονται πλέον και οι ίδιοι, ο μόνος τρόπος για να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο της έλλειψης ρευστότητας είναι η πρόσβαση στο φθηνό χρήμα της ΕΚΤ και σε δεύτερη φάση στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Μόνο που ο Μάριο Ντράγκι δεν δείχνει διατεθειμένος να δώσει το πράσινο φως για τίποτε από τα δύο, αν δεν υπάρξει πολιτική λύση.

Οι τράπεζες όμως γνωρίζουν καλά ότι μια ακόμη αναβολή των τελικών αποφάσεων θα ισοδυναμεί με σημαντικό πλήγμα, μια και κάθε ημέρα που χάνεται τους κοστίζει και η στιγμή που θα κληθούν να πληρώσουν τον λογαριασμό δεν αργεί.