Μετέωρος χρόνος
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Μια παράξενη αίσθηση μεταβατικότητας σφραγίζει την ελληνική πολιτική ζωή μετά τις εκλογές και τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης – τη στιγμή που η αγορά και η κοινωνία διψούν για σταθερότητα.
«Αυτοί θα έχουν πέσει μέχρι το Πάσχα» δήλωσε ο Αδωνις Γεωργιάδης στην «κλειστή» Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. «Να μη βαφτίζουμε το κρέας ψάρι» ζητά η Ζωή Κωνσταντοπούλου βάζοντας κόκκινες γραμμές – και ανάβοντας φωτιές – στον Αλέξη Τσίπρα. Και πάει λέγοντας.
Είναι σαν να κάθονται όλοι μαζί στις κερκίδες ενός γκραν πρι – περιμένοντας να δουν το δυστύχημα. Η μία πλευρά παίζει με τα σενάρια της αριστερής παρένθεσης και η άλλη με τα σενάρια νέων εκλογών, που θα της έδιναν θριαμβευτική αυτοδυναμία. Και ζήσαμε εμείς χάλια κι αυτοί χειρότερα.
Κι αν η θεωρία της «παρένθεσης» βολεύει τον Αντώνη Σαμαρά για εσωκομματικούς λόγους – τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται -, τα παιχνίδια με νέες κάλπες δεν βολεύουν κανέναν: πρώτον, χρήματα για εκλογές δεν υπάρχουν – και ούτε θα υπάρξουν το επόμενο διάστημα. Δεύτερον, εκλογές με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να μας τα ρίχνει από το πρωί ώς το βράδυ, τίποτε θετικό δεν προμηνύουν.
Η κυβέρνηση έχει πέσει στην παγίδα των πολιτικών χειρισμών, με μοναδικό στόχο να διευρύνει την εκλογική της επιρροή – αντί του στόχου για μια κατά το δυνατόν καλύτερη (αξιοπρεπέστερη, που θα έλεγε και ο κ. Βαρουφάκης) συμφωνία με τους δανειστές.
Περιέργως, αυτόν τον «έντιμο συμβιβασμό» επιζητά – σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις – η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών. Κάτι που δεν λαμβάνει υπόψη η κυβέρνηση – ελπίζοντας ότι θα πάρει λεφτά από τον κ. Ντράγκι χωρίς να δώσει το παραμικρό, ώστε να ανέβει κι άλλο στα γκάλοπ και να ηρεμήσει κι ο κ. Λαφαζάνης. Αυτά όμως δεν γίνονται ούτε στο σινεμά – πόσω μάλλον στο Eurogroup.
Google news
