[Μικροπολιτικός] Βαρουφάκης καρφώνει Λαπαβίτσα, για την «καριέρα της δραχμής»

Είναι προχθεσινό, αλλά ο Κώστας Λαπαβίτσας πουλάει ακόμη κι όταν δεν είναι φρέσκος. Στο προχθεσινό, λοιπόν, φύλλο της βρετανικής εφημερίδας «Γκάρντιαν» υπήρχε ένα άρθρο του βουλευτή Ημαθίας πλέον του ΣΥΡΙΖΑ και καθηγητή Οικονομικών στη SOAS, ήτοι τη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου – παραθέτω τον πλήρη τίτλο γιατί αν και σταρ λίγοι θυμούνται πού διδάσκει.

Το άρθρο είναι πιστό στο γνωστό τοις πάσι λαπαβιτσικό ρεπερτόριο και συνοψίζεται στη φράση «το πιο ζωτικής σημασίας βήμα είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι η στρατηγική της προσδοκίας ριζοσπαστικών αλλαγών εντός της καθορισμένης δομής του κοινού νομίσματος έχει τελειώσει». Και υπογραμμίζει ότι «η ΟΝΕ δεν μεταρρυθμίζεται και δεν θα γίνει ποτέ μια πιο φιλική νομισματική ένωση προς τον εργαζόμενο λαό», επαναφέροντας στο τραπέζι τη θέση του για ρήξη με τους δανειστές. Το κλου όμως είναι ότι ο Λαπαβίτσας κατηγορεί την «Γκάρντιαν» ότι του άλλαξε τον τίτλο. Αυτός, λέει, είχε στείλει ως τίτλο τη φράση «Η μάχη για την Ελλάδα μόλις άρχισε» και ο βρετανός συντάκτης ύλης τού έβαλε «Για να νικήσει τη λιτότητα η Ελλάδα πρέπει να απελευθερωθεί από το ευρώ».

Συγγνώμη που θα στενοχωρήσω τον εθνοπατέρα, αλλά άμα αρθρογραφεί κάθε τρεις και λίγο υπέρ της επιστροφής στη δραχμή εύλογο το βρίσκω να πέφτει θύμα των δεδηλωμένων επιθυμιών του.

Δεν πρόλαβε όμως να στεγνώσει το μελάνι από το άρθρο-παρέμβαση του Λαπαβίτσα στην «Γκάρντιαν» και ήρθε το χτύπημα από τον Γιάνη Βαρουφάκη. Προχθές αργά το βράδυ, κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στον τηλεοπτικό σταθμό Star, ο Βαρουφάκης υποστήριξε πως «η μόνη λύση για την Ελλάδα βρίσκεται εντός της ευρωζώνης». Μάλιστα έριξε τη μαχαιριά του προς τον άσπονδο συνάδελφό του λέγοντας πως «έχτισε καριέρα πάνω στη θέση του για έξοδο της χώρας από το ευρώ».

Αναζωπυρώνεται, όπως καταλαβαίνω, μια επιστημονική διαμάχη, που πλέον παίρνει τα χαρακτηριστικά πολιτικής σύγκρουσης, μια και οι δύο άνδρες είναι στελέχη του ίδιου κόμματος. Βέβαια το πάνω χέρι στην προκειμένη περίπτωση το έχει ο Βαρουφάκης, ως τσάρος της Οικονομίας. Και για να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη ο Λαπαβίτσας μάλλον θα πρέπει να περιμένει. Τι; Μια κυβέρνηση Λαφαζάνη, κάτι που σήμερα φαντάζει δύσκολο.

Πρόσκληση στη Μαριέττα

Γούρλωσαν τα μάτια αρκετών στο υπουργείο Παιδείας χθες το απόγευμα, όταν είδαν ξαφνικά να μπαίνει στο γραφείο τού – δηλωμένου μαρξιστή – νέου υπουργού Αριστείδη Μπαλτά η κεντροδεξιά πρώην ένοικος του ίδιου γραφείου Μαριέττα Γιαννάκου!

Και όμως ο Μπαλτάς, που μπορεί να είναι πανεπιστημιακός αλλά δεν είχε άλλη διοικητική εμπειρία σε υπουργείο, δεν δίστασε να προσκαλέσει την προκάτοχό του για να ζητήσει τη γνώμη της σε θέματα Παιδείας και οργάνωσης, έστω και αν η δική του πολιτική οπτική είναι εξ ορισμού διαφορετική. Ας μην ξεχνάμε ότι η Γιαννάκου το 2006 είχε επιχειρήσει μερικές δραστικές αλλαγές στην Εκπαίδευση.

Η συζήτηση διεξήχθη σε θερμό κλίμα αμοιβαίας εκτίμησης, ενώ κατά τη διάρκειά της έγινε ανταλλαγή απόψεων γύρω από θέματα Παιδείας και εκπαιδευτικής πολιτικής. Η συνάντηση, ανέφεραν πηγές του νέου υπουργού, ολοκληρώθηκε με τη βεβαιότητα ότι αποτελεί παρακαταθήκη για μελλοντική επαφή και προβληματισμό γύρω από τα θέματα της γνώσης και της διδασκαλίας, της επιστημονικής έρευνας και των οργανωτικών θεμάτων του εκπαιδευτικού συστήματος.

Ο Μουρούτης τουιτάρει Λυκούδη

«Αν η προηγούμενη κυβέρνηση άγγιζε τα αποθεματικά ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντιδρούσε έντονα» τιτίβισε χθες ο βουλευτής του Ποταμιού Σπύρος Λυκούδης. Ή, για να είμαστε ακριβείς, κάποιος συνεργάτης του μιας κι εκείνη την ώρα ο Λυκούδης το έλεγε σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο.

Ελα όμως που το συγκεκριμένο tweet έσπευσε να το κάνει retweet o Γιώργος Μουρούτης. Κάτι που πάω στοίχημα καθόλου δεν ευχαρίστησε τον εν λόγω λυκουδικό συνεργάτη. Εύλογο, γιατί παρότι στα σόσιαλ μίντια η επιτυχία αυτών που γράφεις μετριέται και με το πόσοι τα αναπαράγουν, παίζει ρόλο και ποιοι είναι αυτοί.

Σκόνη, πέτρες, λάσπη

«Μύγα στο σπαθί τους» δεν σηκώνουν ο Μάκης Βορίδης και ο Αδωνις Γεωργιάδης. Σε κοινή ανακοίνωσή τους υπογραμμίζουν ότι «η λάσπη στον ανεμιστήρα από εμάς δεν γίνεται ανεκτή». Οι χθεσινές, πρωινές δηλώσεις του νυν υπουργού Υγείας Παναγιώτη Κουρουμπλή, περί «λεόντειων συμβάσεων με γερμανικές εταιρείες που δεν δραστηριοποιήθηκαν ποτέ στην Ευρώπη, παρά μόνο στην Αφρική», εξόργισαν τους δύο βουλευτές της ΝΔ και στενούς φίλους.

Ο Κουρουμπλής σε έντονο ύφος δήλωσε τηλεοπτικά ότι η τεχνική βοήθεια και τα κείμενα που θα μας παραδώσουν οι Γερμανοί, προς 10 εκατ. ευρώ, θα είναι στα αγγλικά. «Πείτε μου αν μια χώρα ανεξάρτητη θα δεχόταν αυτό το πράγμα;» αναρωτήθηκε. Και πρόσθεσε ότι έχει παραδοθεί μόλις το 5% – 10% του έργου.

Η απάντηση που εξέδωσαν οι δύο πρώην υπουργοί Υγείας ήταν σκληρή, διευκρινίζοντας ότι «υπάρχει σύμβαση του υπουργείου Υγείας με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, δηλαδή τον υγειονομικό οργανισμό του ΟΗΕ, τον παγκοσμίως σοβαρότερο και πλέον έγκριτο υγειονομικό οργανισμό, για παροχή τεχνικής βοήθειας ύψους 10 εκατ. ευρώ».

Προσθέτουν δε ότι έχουν καταβληθεί μόνο 2 εκατ. ευρώ για έργο που έχει παραδοθεί. Και καταλήγουν: «Εάν δεν του αρέσει η συγκεκριμένη σύμβαση, ας την καταγγείλει. Αλλιώς, επιτέλους ας παύσει να λασπολογεί».

Ο Αλέξης και η τέχνη της αντίθεσης

Εικαστικές παρεμβάσεις διαπιστώνω στο Μέγαρο Μαξίμου. Το πρωθυπουργικό γραφείο, βαρύ από μόνο του ως προς την επίπλωση, επιζητούσε μια ένταση. Το ίδιο και ο Αλέξης Τσίπρας. Και τη βρήκαν με την (συνήθη για κάθε νέο Πρωθυπουργό) αλλαγή του κεντρικού πίνακα που δέσποζε στον χώρο. Πληροφορούμαι ότι πριν από λίγες ημέρες ο πίνακας του Θεόδωρου Βρυζάκη με το έργο «Ελλάς ευγνωμονούσα« που συντρόφευε τον Αντώνη Σαμαρά έδωσε τη θέση του στον τοίχο σε ζωγραφικό πίνακα του Δημοσθένη Κοκκινίδη που τιτλοφορείται «Αντίθεση», από το 1980.

Κάπως έτσι, η χρωματική ένταση διαδέχθηκε το πομπώδες θεατρικό έργο του προηγούμενου φιλοξενούμενου καλλιτέχνη.

Ο δημιουργός της «Αντίθεσης» Κοκκινίδης μιλώντας γι’ αυτό το είδος της ζωγραφικής που υπηρετεί σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» είχε πει: «Τον καιρό εκείνο η ζωγραφική στην Αθήνα μού έδινε την εντύπωση ενός μαυροφορεμένου πεδίου. Τα χρώματα γύρω μου ήταν καφετιά και γκρίζα, εγώ όμως έβλεπα λευκά και μπλε θάλασσες, έβλεπα φως κίτρινο, άλλοτε επιθετικό, κάποτε ευχάριστο».

Για την ιστορία ένας ακόμη πίνακας μικρότερου μεγέθους αντικαταστάθηκε από έργο (1991) του Κωνσταντίνου Ξενάκη «Εντολές Η Η Β».