[Γνώμη] Πολυμέτωπος

Είναι λογικό η τύχη της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους για τη συνέχιση της χρηματοδότησης της οικονομίας να μονοπωλεί το ενδιαφέρον κυβέρνησης και κοινής γνώμης. Ομως η ανάληψη των ευθυνών μιας χώρας, πόσω μάλλον από μια νέα και με νέο προσανατολισμό κυβέρνηση, δεν μπορεί να υπακούει σε μονοθεματική ατζέντα. Ηδη τα μέτωπα στα οποία θα κριθεί το αμέσως επόμενο διάστημα έχουν ξεχωρίσει.

Ρευστότητα. Συνδέεται αλλά δεν ταυτίζεται με τις εκ της αρχικής συμφωνίας υποχρεώσεις. Αποτελεί το πιο επείγον ζήτημα και περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα πεδία: τράπεζες, χρηματοδοτικό κενό, εκπλήρωση υποχρεώσεων προς ΕΚΤ και ΔΝΤ πριν από τη λήξη του τετραμήνου, εύρεση πόρων για αρχή ανάπτυξης. Το πλαίσιο μοιάζει ασφυκτικό αλλά η ανάγκη πρακτικών λύσεων είναι ακόμα πιεστικότερη – καμία από αυτές τις απαιτήσεις, προς τον εαυτό μας, δεν παίρνει αναβολή.

Κοινωνικό κράτος. Εφάπτεται αλλά επίσης δεν ταυτίζεται πλήρως με την «αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης».  Υπάρχει και η από εδώ και μπρος οικοδόμηση, με περισσότερες εθνικές πρωτοβουλίες αλλά συνεχιζόμενη εξωτερική εποπτεία, ενός πλέγματος προστασίας για αδύναμες ομάδες και κρίσιμους δημόσιους τομείς, στην πρώτη γραμμή των οποίων βρίσκονται η Υγεία (στην οποία ήδη αναγγέλθηκε μείωση χρηματοδότησης) και το ασφαλιστικό σύστημα (που απειλεί πάλι με εκτροχιασμό).

Κράτος δικαίου. Πρόκειται  για την ουσιαστική προστασία θεσμών και δικαιωμάτων και για τον ενσυνείδητο σεβασμό δημοκρατικών κανόνων και διαδικασιών. Η ευαισθητοποίηση για τον τρόπο μεταχείρισης των μεταναστών και των φυλακισμένων κινείται σε ορθή κατεύθυνση. Λιγότερο ευοίωνη είναι μια εξισωτική τάση στην Παιδεία, καθώς και μια μέχρι στιγμής περίκλειστη κοινοβουλευτική αντίληψη.

Εξωτερικές σχέσεις και απειλές. Σε μια εποχή επικέντρωσης στην «οικονομική ατζέντα», οι πιέσεις σε μια χώρα με πολλά ανοιχτά διεθνή θέματα αυξάνονται. Ηδη έχει εμφανιστεί μια αναζωπύρωση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων, από επιλογή της Τουρκίας, και μια δοκιμασία του «δυτικόστροφου» προσανατολισμού μας, μέσα και από επιλογές ή αμφιθυμίες της κυβέρνησης. Τα πρώτα απαιτούν συμμάχους που δεν μπορούν παρά να βρεθούν από τη δεξαμενή του δεύτερου. Γενικά η επανοικοδόμηση της σχέσης με την Ευρώπη αποτελεί προϋπόθεση για την αντιμετώπιση όλων των κρίσιμων ζητημάτων. Και δεν εξαρτάται από γραπτές συμφωνίες αλλά από καθημερινή πρακτική.

Ο Κώστας Μποτόπουλος είναι συνταγματολόγος, πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς