Τρεις το λάδι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Της Πέμπτης οι χαρές, της Δευτέρας λύπες: η «συμφωνία» με τους δανειστές, όση αισιοδοξία και να εμφύσησε στις πάσης φύσεως αγορές, εμπεριέχει πολύ μεγάλες δυσκολίες – και τον σπόρο της πολιτικής καταστροφής.
Ολα αρχίζουν από τις προσδοκίες. Τι θα προσδοκούσε κανείς αν στις εκλογές είχε νικήσει η Νέα Δημοκρατία; Τίποτε. Ο διάδοχος του Γκίκα Χαρδούβελη θα είχε συναντήσει ήδη την τρόικα, θα είχαν συμφωνήσει τα μέτρα «για να κλείσει το πρόγραμμα» και όλοι εμείς θα εξερευνούσαμε τα πορτοφόλια μας για να δούμε αν υπάρχουν λεφτά για τον λογαριασμό.
Οι ψηφοφόροι δεν θέλησαν να το ζήσουν αυτό, είπαν να δοκιμάσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, στην προεκλογική περίοδο η ηγεσία του δεν φρόντισε να κατεβάσει τον πήχη. Επομένως, οι προσδοκίες του εκλογικού σώματος ανέβηκαν, αλλά από χθες άρχισε η διαπραγμάτευση με νούμερα. Και όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα δεν είναι καν στη φάση της ευημερίας των αριθμών.
Τι σημαίνει αυτό; Απλώς ότι αν οι δανειστές δεν θελήσουν να κλείσουν τα μάτια και να αποδεχθούν ό,τι τους πουν οι δικοί μας, τότε ο λογαριασμός πολύ δύσκολα βγαίνει. Τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι, τρεις και η προεκλογική περίοδος κατά την οποία δεν πλήρωνε άνθρωπος τις οφειλές του – τα έχουμε ξαναδεί αυτά και τα έχουμε πληρώσει.
Το θέμα υπερβαίνει τον πόλεμο των διατυπώσεων, για τις οποίες ελάχιστοι ενδιαφέρονται. Ουδείς – πλην της Αριστερής Πλατφόρμας – θα θιγεί πραγματικά αν η τρόικα μετονομαστεί χωρίς να διαλυθεί, ουδείς θα νοιαστεί αν το Μνημόνιο επανέλθει ως Συμβόλαιο και δεν σκιστεί. Οι πάντες θα νοιαστούν και θα θιγούν όταν έλθει η στιγμή να πληρώσουν.
Το μόνο στο οποίο έχει να ελπίζει η κυβέρνηση είναι η έλλειψη εναλλακτικής πρότασης: τα Ζάππεια τελείωσαν νωρίς και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πια στην κυβέρνηση.
Google news
