[Στιγμές] Διαφορετικές αφηγήσεις

Λόγοι. Πολλοί λόγοι. Ομιλίες πολιτικών αρχηγών σε πλατείες, σε συγκεντρώσεις. Λόγοι που προκαλούν, συσπειρώνουν, εντυπωσιάζουν. Ποιοι τους γράφουν; Πώς τους γράφουν; Υπάρχει έμπνευση;

Ενα βράδυ της περασμένης εβδομάδας ο Κόντι Κίναν, ο επικεφαλής της ομάδας των λογογράφων του Ομπάμα, στον οποίο ο αμερικανός πρόεδρος έδωσε το παρατσούκλι «Χέμινγουεϊ» για τις συγγραφικές του ικανότητες αλλά και το πλούσιο μούσι του, κατάλαβε ότι χρειαζόταν βοήθεια. Είχε περάσει τις τελευταίες 15 ημέρες κλεισμένος σε δωμάτιο ξενοδοχείου στη Χονολουλού, ενώ ο πρόεδρος έκανε διακοπές εκεί κοντά, και άλλες επτά σε ένα γραφείο χωρίς παράθυρα στο υπόγειο του Λευκού Οίκου προσπαθώντας να γεμίσει μια λευκή οθόνη με τις 6.000 λέξεις του πρώτου σχεδίου της φετινής ομιλίας για την κατάσταση του έθνους, που παρουσίασε χθες το βράδυ ο Μπαράκ Ομπάμα – η προτελευταία της προεδρίας του. Η μονήρης διαδικασία τον είχε κουράσει.

Ετσι ο 34χρονος πρώην αστέρας του αμερικανικού φουτμπόλ στο κολέγιο έφυγε από το Λευκό Οίκο και πήγε στο κοντινό διαμέρισμα του στενού του φίλου και συμβούλου εθνικής ασφάλειας του προέδρου Μπέντζαμιν Ρόουντς. Τον πέτυχε να διαβάζει το «Οταν σκοτώνουν τα κοτσύφια» στη μόλις 4 εβδομάδων κόρη του. Κατόπιν οι δύο άνδρες έβαλαν ένα ουισκάκι και άρχισαν να συζητούν. Στις 5 τα ξημερώματα η ομιλία ήταν έτοιμη.

Συνήθως ο Ομπάμα αντιδρά με δύο τρόπους στο πρώτο σχέδιο των ομιλιών που του ετοιμάζει ο Κίναν. Αν του αρέσει, υπογραμμίζει ελαφρά κάποιες φράσεις ή λέξεις. Στη χειρότερη περίπτωση, βγάζει ένα κίτρινο σημειωματάριο και ξαναγράφει μόνος του όλο τον λόγο. Ο Κίναν ανέλαβε τη συγγραφή των ομιλιών του Ομπάμα στη δεύτερη θητεία. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του Τζον Φαβρό, που είχε την ικανότητα να περιγράφει μεγάλες ιδέες όπως η ελπίδα και η αλλαγή, ο Κίναν εστιάζει περισσότερο σε ιστορίες σκληρά εργαζόμενων ατόμων ως αλληγορίες για όλα όσα είναι δύσκολα αλλά εφικτά στην Αμερική.

Η περσινή ομιλία για την κατάσταση του έθνους ήταν γεμάτη παραδείγματα: του δασκάλου που αφιερώνει εξτρα χρόνο σε έναν μαθητή που το χρειάζεται, του αγρότη που προετοιμάζεται για την άνοιξη, του αγροτικού γιατρού που συνταγογραφεί για ένα παιδί φάρμακα τα οποία, με τις νέες μεταρρυθμίσεις στην υγεία, οι γονείς του μπορούν πλέον να αγοράζουν, του ανθρακωρύχου που γυρνά σπίτι κουρασμένος κάνοντας όμως όνειρα για τον γιο του.

Ο Ομπάμα έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι «ο Κόντι δεν συμμερίζεται απλά το όραμά μου, αλλά βοηθά να αφηγηθούμε την ιστορία της Αμερικής». Το ίδιο, υποθέτουμε, θα ήθελαν να ακούσουν και οι λογογράφοι των δικών μας πολιτικών αρχηγών. Μόνο που ο καθένας από αυτούς μας αφηγείται τις τελευταίες ημέρες μια διαφορετική ιστορία.