[Ιστορίες] Ο κρατούμενος Νο 760

Γεννήθηκε στη Μαυριτανία, σπούδασε μηχανικός στη Γερμανία, ορκίστηκε μπαγιάτ – πίστη – στην Αλ Κάιντα τον Μάρτιο του 1991, στα 21 του χρόνια, στο πέρας της εκπαίδευσής του στο Αφγανιστάν. Δεν το αρνείται. Αναγνωρίζει ότι ταξίδεψε δύο φορές στο Αφγανιστάν, την άνοιξη του 1991 και τον Ιανουάριο του 1992, και ότι πολέμησε με τους μουτζαχεντίν εναντίον της υποστηριζόμενης από την ΕΣΣΔ κεντρικής κυβέρνησης· αλλά την ίδια χρονιά, επιμένει, έκοψε κάθε γέφυρα με την οργάνωση. Μάλλον αλήθεια λέει. Γιατί κρατείται στο Γκουαντάναμο εδώ και 13 χρόνια και δεν του έχει ποτέ απαγγελθεί κατηγορία και το 2010 δικαιώθηκε από ομοσπονδιακό δικαστήριο που διέταξε να αφεθεί ελεύθερος – αλλά δεν.

Συνολικά 122 άνθρωποι εξακολουθούν να κρατούνται στο Γκουαντάναμο. Ο Μπαράκ Ομπάμα δείχνει αποφασισμένος να μειώσει τον αριθμό τους τόσο ώστε να μην αξίζει πια αυτή η φυλακή τα λεφτά του αμερικανού φορολογουμένου. Οι Ρεπουμπλικανοί δείχνουν αποφασισμένοι να την κρατήσουν ανοικτή.  

«Το ημερολόγιο του Γκουαντάναμο»: 466 σελίδες, 122.000 λέξεις. Στα αγγλικά, τα οποία ο κρατούμενος Νο 760, Μοχαμεντού Ουλντ Σλάχι, έμαθε μέσα στο κελί. Η πρώτη μαρτυρία «εν ενεργεία» κρατουμένου που εκδίδεται, για αρχή στις ΗΠΑ και στη Βρετανία. Η ζωή του Σλάχι στην αμερικανική βάση της Κούβας τα πρώτα τρία χρόνια της κράτησής του, έως το 2005. Το χειρόγραφο χαρακτηρίστηκε αμέσως απόρρητο. Οι (εθελοντές) δικηγόροι του Σλάχι έδωσαν οκταετή μάχη ώστε να υποχρεωθεί ο αμερικανικός στρατός να το αποχαρακτηρίσει, αφού πρώτα έσβησε 2.500 φράσεις, λέξεις ή ονόματα. Εστω κι έτσι, αρκεί να διατρέξεις τα αποσπάσματα που ανέβασε χθες η Guardian, μαζί με το χειρόγραφο, για να καταλάβεις πως ο Τζον Λε Καρέ δικαίως το χαρακτηρίζει στο οπισθόφυλλο «Μια ματιά στην κόλαση, πιο πέρα από τον Οργουελ, πιο πέρα από τον Κάφκα». Ολες οι διαβόητες πλέον «ενισχυμένες μέθοδοι ανάκρισης» είναι εκεί. Και φυσικά, ο Σλάχι κατέληξε να λέει στους ανακριτές του ό,τι ήθελαν να ακούσουν, όπως κάνουν τα θύματα βασανιστηρίων από την εποχή της Ιεράς Εξέτασης. «Ξέρω πως μπορεί να πάω στην κόλαση για αυτά που σου έκανα» του είπε μια μέρα ένας φρουρός. Πέρα από τον Οργουελ, πέρα από τον Κάφκα, πολλοί συμμερίζονται την επιθυμία του Τζο Νόσιρα, του αρθρογράφου των New York Times, να δει μια μέρα τη φράση αυτή γραμμένη πάνω στον «τάφο» του Γκουαντάναμο.