[Στιγμές] Ειρωνεία χωρίς σύνορα

Τη χρονιά που οι ΗΠΑ κυνηγούσαν ανά τον κόσμο τον Εντουαρντ Σνόουντεν και τον Τζούλιαν Ασάνζ για τη διαρροή των απόρρητων αμερικανικών εγγράφων μέσω του Wikileaks, τα οποία αποδείκνυαν ένα ευρύτατο φάσμα παρακολουθήσεων εκατομμυρίων πολιτών, αποφάσισαν – ω της ειρωνείας – να φιλοξενήσουν στην Ουάσιγκτον τις εκδηλώσεις για την παγκόσμια ημέρα για την ελευθερία του Τύπου. Ο Λευκός Οίκος ήθελε να δείξει πόσο πολύ τον απασχολεί «η εμμονή ορισμένων κυβερνήσεων να λογοκρίνουν και να φιμώνουν άτομα και να περιορίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των πληροφοριών»!

Η πορεία των 50 ηγετών στην καρδιά του Παρισιού, έπειτα από τις τρομοκρατικές επιθέσεις, μας θύμισε λίγο εκείνη την περίπτωση. Κυρίως επειδή πολλοί εκ των ηγετών στη χώρα τους δεν κόπτονται ιδιαίτερα για την ελευθερία του Τύπου και της έκφρασης, για την οποία υποτίθεται ότι διαδήλωσαν στο Παρίσι.

Ο Αχμέτ Νταβούτογλου, για παράδειγμα. Πρωθυπουργός της χώρας που φυλακίζει τους περισσότερους δημοσιογράφους από οποιαδήποτε άλλη τα τελευταία χρόνια. Μόλις τον Δεκέμβριο συνελήφθησαν 23 δημοσιογράφοι από διάφορα Μέσα που εξέφραζαν διαφορετικές απόψεις από εκείνες που προωθεί ο Ταγίπ Ερντογάν. Ο πρόεδρος της Τουρκίας πιέζει εκδότες να απολύσουν εργαζομένους που γράφουν πράγματα που δεν του αρέσουν, προτρέπει τα κορίτσια να μη γελάνε δημόσια, βάζει σκιτσογράφους στη φυλακή γιατί δεν αντέχει το χιούμορ τους. Κατά τ’ άλλα ο Νταβούτογλου πολύ στενοχωριέται που απειλείται η ελευθερία του Τύπου.

Στενοχωρημένος έδειχνε και ο βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον. Είχε ξεχάσει φαίνεται ότι το 2013 οι Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα κατηγόρησαν τις βρετανικές Αρχές για «εξαιρετικά σοβαρή παραβίαση του δικαιώματος στην πληροφόρηση» όταν άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας είχαν εισβάλει στα γραφεία της εφημερίδας «Γκάρντιαν» και εξανάγκασαν τους υπευθύνους να καταστρέψουν τους σκληρούς δίσκους κομπιούτερ, οι οποίοι περιείχαν τα έγγραφα που τους είχε δώσει ο Σνόουντεν.

Κάπου ανάμεσα σ’ αυτούς τους δύο βρισκόταν και ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου. Το καλοκαίρι, οι ισραηλινές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της εισβολής στη Γάζα σκότωσαν έξι δημοσιογράφους, ενώ η ισραηλινή κυβέρνηση κατηγορείται από την Ενωση Διεθνούς Τύπου ότι ο στρατός της «στοχεύει επανειλημμένα και σκόπιμα» δημοσιογράφους οι οποίοι καλύπτουν διαδηλώσεις στη Δυτική Οχθη. Ηταν και άλλοι. Εκπρόσωποι της Αιγύπτου όπου 16 δημοσιογράφοι βρίσκονται αυτήν τη στιγμή στη φυλακή επειδή κάνουν τη δουλειά τους, του Μπαχρέιν που κατηγορείται όχι μόνο για συλλήψεις αλλά και βασανισμούς μπλόγκερ και ρεπόρτερ, της Ρωσίας όπου αρθρογράφοι στο Διαδίκτυο κατηγορούνται για «εξύβριση της κυβέρνησης» και «προσβολή δικαστών», μόνο και μόνο επειδή αποκαλύπτουν την κυβερνητική διαφθορά, και όπου ιστοσελίδες ανεξάρτητων ΜΜΕ μπλοκάρονται συχνά.

Τις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις τις είχαν σχολιάσει με σκίτσα τους οι δημιουργοί του «Charlie Hebdo» που έπεσαν νεκροί από τις σφαίρες. Εκείνοι σίγουρα θα εκτιμούσαν την ειρωνεία της στιγμής.