Η συζήτηση που δεν γίνεται

Οι πρώτες εβδομάδες του εκλογικού αγώνα απέδειξαν αυτό που αρκετοί φοβόμασταν, ότι αναμετρώνται, στη χειρότερη για τη χώρα στιγμή, όχι πολιτικές κοσμοθεωρίες αλλά κοσμοθεωρητικές αντιλήψεις – που είναι, επιπλέον, αμφότερες εκτός πραγματικότητας.

Αντί να πολώνονται γύρω από τις ιδεοληψίες της άμεσης κατάρρευσης της χώρας και της διόρθωσης των πάντων μέσω της «λαϊκής εξουσίας», οι βασικοί διεκδικητές της εξουσίας και οι δυνητικοί σύμμαχοί τους – εξίσου κρίσιμοι για να κυβερνηθεί ο τόπος – θα έπρεπε να φωτίζουν τις «νέες αλήθειες» που ανέδειξαν οι τελευταίοι μήνες και να οικοδομούν μια πρόταση πάνω σε αυτές.

Τα βασικά δεδομένα, όπως τα κωδικοποιώ, είναι: α) pacta sunt servanda, οι συμφωνίες ισχύουν και θα ζητηθεί η εφαρμογή τους ώς την τελική στιγμή, όποια κυβέρνηση και να προκύψει, β) ο δεσμός ανάμεσα σε ραγδαία επιδείνωση της ελληνικής οικονομίας και σε διακινδύνευση όλης της ευρωζώνης έχει χαλαρώσει, αλλά ούτε την Ευρώπη συμφέρει να σπρώξει την Ελλάδα εκτός ούτε την Ελλάδα να δοκιμάσει τα ακραία όρια της Ευρώπης, γ) βραχυπρόθεσμα το μεγάλο στοίχημα και, δυνητικά, ο μεγάλος κίνδυνος είναι χρηματοδοτικός, καθώς το «δίχτυ ασφαλείας» λήγει στα τέλη Φεβρουαρίου και οι ειδικοί όροι υπό τους οποίους η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα παρέχει ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες είναι πολύ πιθανό να παύσουν, δ) η χώρα, λόγω εκλογικής και πολιτικής αβεβαιότητας, έχει ήδη χάσει τουλάχιστον ένα τετράμηνο ανάπτυξης και επενδυτικού ενδιαφέροντος, κάτι που όχι μόνο υπονομεύει την ανάκαμψη εντός του 2015 αλλά και απαιτεί τάχιστα «εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης», το οποίο, όμως, η πόλωση καθιστά δυσχερέστατο.

Θα έπρεπε, επομένως, να συζητούμε όχι περί εναλλακτικών σχεδίων εκεί που δεν προσφέρονται εναλλακτικές λύσεις, αλλά περί τρόπων να δημιουργηθεί το ταχύτερο ένα υγιές ψυχικό, επιχειρηματικό και επενδυτικό κλίμα και να προσδεθεί η χώρα μας στα κοινά ευρωπαϊκά σχέδια ανάπτυξης. Αν όλα αυτά φαντάζουν δύσκολα σήμερα, μέσα στη λεκτική σφοδρότητα και την πολιτική ελαφρότητα, θα είναι αδύνατα αύριο, αν η όποια νέα κυβέρνηση έχει χτίσει τη νίκη της μόνο πάνω σε εκρήξεις. Και η μεγαλύτερη ευθύνη θα ανήκει σε εκείνους που βιάζονταν να κατακτήσουν μια εξουσία η οποία θα έπρεπε να είναι λιγότερο από ποτέ αυτοσκοπός.

Ο Κώστας Μποτόπουλος είναι συνταγματολόγος, πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς