[Ιστορίες] Σπασμένες κούκλες

Η φωτογραφία είχε κάνει τότε τον γύρο του κόσμου. Μια παραλία της Γάζας, ένα άψυχο παιδικό κορμί, σπασμένο σαν κούκλα. Μεσούσης της επιχείρησης «Παρυφή Προστασίας», τέσσερα αγόρια που έπαιζαν ποδόσφαιρο στην άμμο είχαν πέσει νεκρά από ισραηλινό πύραυλο. Την ίδια μπάλα κλωτσούσε και ο 11χρονος Μουντασέρ. Αυτός γλίτωσε. Αλλά έχασε τον 9χρονο αδελφό του, τον Ζακαρία, και τρεις εξαδέλφους του. «Τον ανέλαβε έκτοτε ένα κέντρο ψυχικής υγείας. Αν τυχόν καθυστερήσει το ραντεβού ή αργήσει να πάρει τα φάρμακά του, δεν μπορούμε να τον ελέγξουμε».

Ο Μουντασέρ αρχικά δεν έλεγε λέξη. Απλώς έτρωγε τα νύχια του. Εκείνος που μιλούσε στον ανταποκριτή του Γαλλικού Πρακτορείου ήταν ο πατέρας του. «Γίνεται βίαιος, σπάει τα πάντα, χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο. Προσπάθησε ακόμα και να πέσει από την ταράτσα». Εχει κάνει και άλλες απόπειρες αυτοκτονίας ο Μουντασέρ. Ξεσπάει όμως και στους γύρω του. «Τις προάλλες, τον βρήκαμε να προσπαθεί να κρεμάσει τα εξαδέλφια του. Από όταν είδε τον αδελφό και τα εξαδέλφια του να σκοτώνονται, βρίσκεται σε έναν άλλο κόσμο και αρνείται να πάει σχολείο». Αλλά ο πατέρας ομολογεί πως αυτό μάλλον τον ανακουφίζει. «Και αν ποτέ προσπαθούσε να σκοτώσει κάποιον συμμαθητή του;».

Ο Μουντασέρ σπάει ξαφνικά τη σιωπή του και αρχίζει να μιλάει, τα μάτια καρφωμένα στο πάτωμα. «Δεν θέλω να πάω σχολείο. Πριν πήγαινα με τον Ζακαρία. Στην τάξη με βοηθούσε να γράψω το όνομά μου. Αλλά τώρα είναι νεκρός». Τη στιγμή που ο εικονολήπτης του Γαλλικού Πρακτορείου επιχειρεί να τον πλησιάσει, ο Μουντασέρ κάνει απότομα πίσω. «Δεν θέλω να κάνω τίποτα», λέει νευριασμένος, «θέλω μόνο να πάρω ένα Καλάσνικοφ και να τους σκοτώσω όλους για να εκδικηθώ για τον Ζακαρία και τα εξαδέλφια μου». Σιωπή. Και μετά: «Τη νύχτα τούς βλέπω στον ύπνο μου, ονειρεύομαι πως τους παίρνω αγκαλιά. Δεν πάω πια ποτέ στην παραλία». Σιωπή.

Διαβάζεις αυτό. Και μετά διαβάζεις πως ισραηλινοί και παλαιστίνιοι ακτιβιστές υπέρ της ειρήνης είχαν κανονίσει για 37 Παλαιστινιόπουλα από τη Γάζα που έχασαν γονείς κατά την τελευταία ισραηλινή επιχείρηση μια «σπάνια επίσκεψη καλής θέλησης», διάρκειας μίας εβδομάδας, στο Ισραήλ και τη Δυτική Οχθη· αλλά τελευταία στιγμή η Χαμάς είπε «όχι» για να προστατεύσει, λέει, «την κουλτούρα και την παράδοση του λαού» της και επειδή τα παιδιά θα επισκέπτονταν, λέει, «ύποπτους» χώρους· και η απελπισία γίνεται απόλυτη.