[Ενστάσεις] Οι πύλες της κολάσεως

Οι πύλες της κολάσεως άνοιξαν και ζητείται διαχειριστής της. Η χώρα οφείλει, το συντομότερο, να λυτρωθεί από την πολιτική αβεβαιότητα. Να επανεκκινήσει. Ο,τι συμβεί στο βραχύ πολιτικό διάστημα των επόμενων ημερών θα κρίνει την πορεία της χώρας.

Μερικά πράγματα είναι υποχρεωτικά. Χρειάζεται μια σοβαρή κυβέρνηση που θα διεκδικήσει και θα κερδίσει την εμπιστοσύνη των αγορών. Τα πράγματα έδειξαν ότι είτε νταούλι βαράει ο Αλέξης Τσίπρας είτε σέρνει τον χορό ο Αντώνης Σαμαράς οι αγορές δεν θα δείξουν εμπιστοσύνη σε μια χώρα όπως η σημερινή Ελλάδα, που δεν θα δεσμεύεται από ένα Μνημόνιο, ότι θα συνεχίσει δομικές μεταρρυθμίσεις και δεν θα εγκαταλείψει τη δημοσιονομική πειθαρχία. Με άλλα λόγια, είτε θα εκλεγεί Πρόεδρος και η παρούσα συγκυβέρνηση, με στοχαστικές προσαρμογές, θα περάσει μέτρα που ζητάει η τρόικα (και τώρα δεν μπορεί να τα περάσει). Είτε δεν θα εκλεγεί, και τα μέτρα αυτά θα κληθεί να τα περάσει η επόμενη κυβέρνηση – που δεν θα έχει και πολύ χρόνο.  

Ποιοι φταίνε για την είσοδο της χώρας σε νέα αβεβαιότητα; Κατ’ αρχάς ο Αντώνης Σαμαράς, που παρέδωσε την κυβέρνηση στους λαϊκιστές της τηλεόρασης και του πελατειακού φατριασμού και έχασε την πολύ επικίνδυνη παρτίδα της υποτιθέμενης πρόωρης εξόδου στις αγορές, που εκτινάσσοντας τα σπρεντ τον προσγείωσε απότομα.

Κατά δεύτερον ο ΣΥΡΙΖΑ, που αρνούμενος την πραγματικότητα (την ωμότητα της οποίας είδαν τα οικονομικά στελέχη του πρόσφατα στο Λονδίνο) συνέβαλε καθοριστικά στη νέα αβεβαιότητα.

Αν τα πράγματα πάνε όπως τα διεκδικεί σήμερα η αξιωματική αντιπολίτευση, υπάρχει πια σοβαρή πιθανότητα να βρεθεί εκείνη στη δυσάρεστη θέση να αποφασίσει αν θα επωφεληθεί από το «μαξιλαράκι» των δανειστών ή αν, ηρωικά, θα διαχειριστεί αυτή το δημοσιονομικό κενό. Καλώς τους.