[Θεωρείο] Το βίτσιο του deja vu

Υπάρχει κάποιο πολιτικό κενό που κάνει τον Νικολά Σαρκοζί να φαντασιώνεται την επιστροφή του στο Ελιζέ; Είναι η πεποίθηση ότι στην πολιτική το πιάτο της εκδίκησης δεν τρώγεται πάντα κρύο; Ή μήπως η αίσθηση ότι η Ιστορία τού χρωστάει; Τα ερωτήματα ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση του Γιώργου Παπανδρέου. Ο γάλλος πρώην πρόεδρος και ο έλληνας πρώην πρωθυπουργός πέρασαν τη μεγάλη μπόρα μαζί – κι όπως φάνηκε στις Κάννες τον Νοέμβριο του 2012, όχι κατ’ ανάγκη αγκαλιασμένοι. Ο Σαρκοζί είχε δείξει ότι φοβόταν τον ελληνικό ιό από το 2008, όταν τα ελληνικά Δεκεμβριανά έφεραν μπροστά του το φάντασμα της εξέγερσης των γαλλικών μπανλιέ. Στο γαλλικό θέρετρο απέδειξε ότι η ελληνοφοβία του είχε λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Εκεί, ο Γάλλος δεν βίωσε την πρόταση Παπανδρέου για δημοψήφισμα ως έναν δυσάρεστο αιφνιδιασμό αλλά ως προσωπικό εφιάλτη.

Περασμένα ξεχασμένα; Σαρκοζί και Παπανδρέου μοιράζονται το ίδιο ελαφρυντικό: η βόμβα έσκασε στα χέρια τους. Πέρα από τις ενστάσεις για τις κακές τους επιδόσεις, πέρα από την υστερική υπερκινητικότητα του ενός και τη ζεν ακινησία του άλλου, θα έπρεπε ενδεχομένως να τους αναγνωριστεί ότι η συγκυρία ήταν εξαιρετικά αρνητική. Και οι δύο προσπάθησαν να επιβιώσουν πολιτικά μέσα στη θύελλα και, σχεδόν φυσιολογικά, απέτυχαν – όπως απέτυχαν ο Μπερλουσκόνι στην Ιταλία ή ο Θαπατέρο στην Ισπανία.

Και λοιπόν; Δικαιούνται μια δεύτερη ευκαιρία επειδή η Ιστορία δεν στάθηκε γενναιόδωρη μαζί τους; Θα έπρεπε να δούμε και πάλι εκείνον τον παλιό θίασο στη σκηνή που διαχειρίστηκε την κρίση να ζητεί ένα νέο χειροκρότημα, τους ίδιους ηθοποιούς να επιχειρούν να αποδείξουν ότι άξιζαν κάτι παραπάνω από την αποδοκιμασία; Η απάντηση ανήκει πρωτίστως στους ψηφοφόρους. Αυτοί θα κληθούν να αποφασίσουν εάν το déjà vu που καλούμαστε να ζήσουμε όλοι μαζί είναι προϊόν μιας υγιούς πολιτικής φιλοδοξίας ή αποτέλεσμα ενός προσωπικού βίτσιου, που στην περίπτωση του Σαρκοζί σχετίζεται με σκάνδαλα διαφθοράς και στην περίπτωση του Παπανδρέου με μια περίεργη αντίληψη για τα κληρονομικά δικαιώματα στην πολιτική.