[Στίγμα] Η συγκίνηση προκαλεί σύγχυση

Αντιλαμβάνομαι απολύτως την ψυχική κατάσταση στην οποία βρίσκεται κάποιος όταν τιμάται. Αν δεν πρόκειται για νούμερο, από αυτά που… ζουν ανάμεσά μας, καταλαμβάνεται από συγκίνηση – το λιγότερο. Μου έχει συμβεί. Υπό την έννοια αυτή καταλαβαίνω απολύτως την κατάσταση του προέδρου «φέρτε μου, ρε παιδιά, τα Μνημόνια να τα σκίσω ένα ένα» Αντώνη, ο οποίος παρέλαβε το χρυσό κλειδί της πόλης του Ναυπλίου. Από το σημείο αυτό όμως μέχρι να εκστομίσει το ακόλουθο που παραθέτω εν συνεχεία υπάρχει απόσταση, και μάλιστα μεγάλη. Διότι πώς λες κύριε ότι «Η μοίρα θέλησε να γίνω Πρωθυπουργός της χώρας στις πιο δύσκολες στιγμές των τελευταίων δεκαετιών»;

Οταν όλοι, μα όλοι, ξέρουν πώς έγινες Πρωθυπουργός; Οτι από τον Ιούνιο του ’11 σε παρακαλούσε ο άλλος (ο Γιώργος δηλαδή) να αναλάβεις το «μαγαζί» και εσύ όλο προφάσεις ήσουν; Γιατί πίστευες ότι πηγαίνοντας τη χώρα σε εκλογές θα σάρωνε η Νέα Δημοκρατία (μέχρι που πήρε το… 19% τον Μάιο του ’12 και ίσιωσε κανονικά)…

Δύσκαμπτη ατζέντα

Περασμένες (και πεθαμένες) ιστορίες είναι αυτά, οπότε χάσιμο χρόνου είναι να ασχολείται κανείς. Ειδικά τώρα. Ως εκ τούτου, μεταφέρομαι ακαριαία (!..) στη ζώσα πολιτική πραγματικότητα, η οποία κυριαρχείται σήμερα από τη συνάντηση των προέδρων Βαγγέλη και Αλέξη. Η συνάντηση που είναι προγραμματισμένη για τη μία μετά το μεσημέρι και έχει οδηγήσει στα… χάπια την αγαπημένη Ζωή (Κωνσταντοπούλου), η οποία δεν μπορούσε να διανοηθεί ποτέ ότι ο πρόεδρος Αλέξης θα πήγαινε σε συνάντηση με τον Βενιζέλο πριν εκείνη τον κλείσει στον Κορυδαλλό, έχει – πληροφορήθηκα εγκύρως – «προσδιορισμένη ατζέντα».

Την καθόρισαν σε συνεννοήσεις που είχαν τις προηγούμενες ημέρες η διευθύντρια του γραφείου του προέδρου Βαγγέλη Χρ. Μανωλοπούλου και ο αντίστοιχος του προέδρου Αλέξη Νίκος Παππάς  πατριώτης μου και αυτός!

Ρώτησα διαφόρους αν στην κατ’ ιδίαν συνάντηση που θα έχουν οι πρόεδροι Βαγγέλης και Αλέξης θα «παραβιαστεί η ατζέντα» της συνάντησης που είναι αποκλειστικά: εθνικά θέματα, ελληνοτουρκικά, εξωτερική πολιτική γενικά.

«Οχι» μου απάντησαν κατηγορηματικά ένθεν κακείθεν των δύο αρχηγών.

Εγώ όμως που έχω μάθει να μη μασάω από κάτι τέτοια «όχι» (σαράντα χρόνια φούρναρης, πώς να γίνει), θα μου επιτραπεί να διατηρώ ορισμένες επιφυλάξεις. Σοβαρές…

Χωρίς αλλαγές

Γιατί όμως πάει στη συνάντηση ο πρόεδρος Αλέξης ενώ μόλις προ ημερών, όταν είχε ανοίξει θέμα συνάντησής του με τον πρόεδρο Αντώνη, είχε αφήσει να διαρρεύσει ότι θα έβαζε βέτο σε πιθανή παρουσία του προέδρου Βαγγέλη;

«Γιατί θέλουμε να στείλουμε το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι “μην περιμένετε μεγάλες αλλαγές” (στην εξωτερική πολιτική με δική μας κυβέρνηση)» μου εξήγησε χθες κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, πολύ κοντά στον πρόεδρο Αλέξη.

Κακό δεν το λες…

ΦΠΑ
στην πυρά

Συναντήσεις, πράματα, θάματα και επιστολές. Το e-mail προς την τρόικα είναι πολυσέλιδο και πολύ εμπεριστατωμένο μου είπε ο άνθρωπός μου Χρήστος Πρωτόπαπας, χθες. Καμιά αντίρρηση, το θέμα δεν είναι να πεισθούμε εμείς από τις πολλές σελίδες τού απάντησα, αλλά τι θα πει και η τρόικα.

Η τρόικα λοιπόν έως χθες το βράδυ δεν είχε να πει τίποτε. Προφανώς θα το κάνει σήμερα ή το πολύ αύριο. Αυτό όμως που μπορώ να σημειώσω εγώ εδώ είναι ότι της επιστολής προς την τρόικα είχαν προηγηθεί άπειρες τον αριθμό τηλεφωνικές επικοινωνίες μεταξύ προέδρων Αντώνη και Βαγγέλη και του υπουργού Γκίκα. Δεν ήμουν παρών σε καμία, αλλά μπορώ να υποθέσω ότι κάπως έτσι γίνονταν:

– Ελα Βαγγέλη…

– Τι είναι πάλι, ρε Γκίκα…

– Βρήκα λύση για τον ΦΠΑ…

– Πήρες τον Αντώνη;

– Τον πήρα αλλά από ό,τι κατάλαβα θέλει πρώτα να μιλήσει με τον Χρύσανθο.

– Καλά, να περιμένουμε πρώτα να αποφασίσει ο Χρύσανθος, να το ανακοινώσει στον Αντώνη, να σε πάρει εσένα ο Αντώνης και μετά πάρε με κι εμένα να μου πείτε τι αποφάσισε ο Χρύσανθος…

Κάπως έτσι (φαντάζομαι) έπεσε στην πυρά ο ΦΠΑ των ξενοδοχείων και έγινε πυροτέχνημα σαν αυτά που ανάβουν στους γάμους για να επιβεβαιώσουν ότι… «πάει κι αυτός»!

Πόσο αυξάνεται ο ΦΠΑ δεν ξέρω, άκουσα διάφορα νούμερα, αλλά τουλάχιστον σώθηκε ο (μειωμένος) ΦΠΑ στα νησιά και ειδικά στα Δωδεκάνησα…

Μάχη κατά της μούντζας

Πέρα από τα αστεία πάντως, για τη σύνταξη του e-mail στην τρόικα συνεργάστηκε όλη η ομάδα που πήγε Παρίσι – ο Πρωτόπαπας μου έλεγε ότι είχε το Σάββατο συνεργασία και με τον «πιστό» Δημήτρη Σταμάτη και με τον Σταύρο Παπασταύρου. Ενώ σε ένα άλλο επίπεδο υπήρξε και συνάντηση του Γιώργου Κουτρουμάνη με τον υπουργό Εργασίας Γιάννη Βρούτση για να συζητήσουν τις απαιτήσεις της τρόικας για το Ασφαλιστικό.

Το παλεύουν, τι να κάνουν…

(Αλλιώς ελλοχεύουν… μούντζες, σαν αυτές που εκτόξευαν χθες στο Ναύπλιο κάτι παλικάρια που δεν ορρωδούν μπροστά σε τίποτε…).

Αναριθμητισμός

Την ίδια ώρα το ΠΑΣΟΚ ζει τη δική του, στα όρια της σχιζοφρένειας, ιλαροτραγωδία. Ο global Γιώργος δεν νομιμοποίησε με την παρουσία του τη συγκέντρωση οπαδών του στη Θεσσαλονίκη, και θα υπογραμμίσω ότι «και καλά έκανε» εδώ που έχουν φθάσει τα πράγματα.

Η συγκέντρωση όμως αυτή καθ’ εαυτήν είναι που με κάνει να σκέφτομαι ότι εκεί στο μικρό αυτό κόμμα κάτι παίρνουν οι τύποι. Και δεν είναι μόνο ότι δεν δίνουν και σε εμάς τους υπολοίπους, είναι ότι επιμένουν να μας πείσουν πως αυτό το κομματίδιο θα αποκτήσει και πάλι υπόσταση. Αλλά πώς θα γίνει αυτό; Οταν συμβαίνουν πράγματα όπως αυτό που θα εξηγήσω στη συνέχεια;

Η συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης υποτίθεται ότι οργανώθηκε από 35άρηδες πασόκους που αγωνιούν για το μέλλον της παράταξης και θεωρούν ότι αυτή θα δει το φως της μόνο με τον global Γιώργο επικεφαλής – κάτι που ούτε ο ίδιος ο Γιώργος δεν το πιστεύει πια, αλλά δεν το κάνω θέμα.

Αφήνω κατά μέρος ότι έψαχνες με το κιάλι να βρεις 35άρη στη συγκέντρωση – οι περισσότεροι ήταν ηλικιακά… συμμαθητές μου – και στέκομαι στο εξής: ποιος είχε τον πρώτο λόγο σε όλο αυτό;

 Απαντώ: ο γιος του Θεόδωρου Παραστατίδη, βουλευτή Κιλκίς! Κακό είναι αυτό; Οχι κακό δεν είναι, τρελό ακούγεται, αν σκεφθεί κανείς ότι ο πατέρας Παραστατίδης βρίσκεται έξω από την πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ και χτυπάει το κουδούνι απεγνωσμένα να του ανοίξουν (γιατί μόλις είδε να περνάει το κατώφλι η Θεοδώρα Τζάκρη και θέλει να πιάσει σειρά)…

Κάντε κάτι

Και κάτι τελευταίο: ας κάνει κάτι η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη με αυτόν τον πιτσιρίκο, τον Ρωμανό, που έχει καταδικαστεί για κάτι ληστείες. Ελεος πια με την αυστηρότητά της. Από τη στιγμή που του δόθηκε το δικαίωμα να μετάσχει στις Πανελλαδικές, είναι δυνατόν να μην τον αφήνουν να δίνει και μαθήματα στη σχολή του;