Πιο «Γιακουμάτος» αυταναφλέγεσαι!

Κύριε Γιακουμάτε,

Αυτό το λουκ «στο ‘να χέρι το βρισίδι και στο άλλο το μπεγλέρι» να το κοιτάξετε: Το αραχτό τηλεπαράθυρο τύπου «ρε δεν πάτε όλοι στο διάολο, εμείς τα χτίσαμε αυτά τα μαγαζΑ» δεν αντέχεται με τί-πο-τα!

Ομοίως δεν αντέχεται το γεγονός ότι μας υπενθυμίζετε ότι είστε γιατρός, ΚΑΘΕ φορά, σε ΚΑΘΕ σας εμφάνιση, σε ΚΑΘΕ θέμα, ΚΑΘΕ 5λεπτο της ώρας. Πήρατε ένα δίπλωμα της Ιατρικής πριν από 40 χρόνια κι ακόμα παραμένετε εκστατικός με το επίτευγμά σας, ε;

Κύριε Γιακουμάτε,

Από τις πιο όμορφες παραδόσεις που χάνονται στην Ελλάδα είναι – θα έλεγα – «ο μικρόκοσμος του καφενέ»: Παλιά μαζεύονταν οι γείτονες, πίνανε το ουζάκι τους, παίζανε τάβλι ή πρέφα, μοιράζονταν τα βάσανά τους και – κλασικά! – τσακώνονταν για τα πολιτικά.

ΟΜΩΣ: Η συγκεκριμένη τελετουργία έχει βαρύτητα και αξία αποκλειστικά στον τόπο και στον χώρο όπου διεξάγεται. Είναι αυτό που έλεγαν οι γιαγιάδες μας – ελπίζω η δική σας με τη δική μου να συμπίπτουν ΜΟΝΟΝ σε αυτό – «κάθε πράγμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο»: Δηλαδή, δεν κλείνεις εισιτήρια για την Οπερα για να ακούσεις το «Πίνω φραπέδες και κόβω φλέβες». Οπως δεν πας σε σκυλάδικο για να απολαύσεις το «The Βartered Bride» του Bedřich Smetana (όπου έχετε δύσκολες λέξεις, ενημερώστε να βάλω αστερίσκους).

Κύριε Γιακουμάτε,

Ο πρόσφατος τηλεοπτικός διάλογός σας με τον Γιώργο Οικονόμεα επιβεβαίωσε ότι τελικά όλα τα ρεκόρ είναι για να σπάνε: Ακόμα και της χυδαιότητας. Ο δημοσιογράφος ρωτάει εσάς, τον λειτουργό του Ιπποκράτη, αν ανασκευάζετε την περί τρόικας δήλωση που κάνατε στον Σκάι.

«Να πάνε στο διάολο να τελειώνουμε» απαντάτε εσείς – ως λόγιος που σέβεται τον εαυτό του. Ο δημοσιογράφος επιμένει γιατί αυτό το «σαν-απάντηση-ένα-πράμα» που του δώσατε δεν τον καλύπτει:

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ (στον ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ): Το μάσησε τώρα, το παίρνει πίσω.

ΓΙΑΚΟΥΜΑΤΟΣ: Ούτε μαζεύω, ούτε το παίρνω πίσω – εσύ άμα τοΝ παίρνεις πίσω, είναι άλλη ιστορία.

(Παρένθεση: Το γράμμα «ΝΙ» στην προκειμένη περίπτωση αναλύθηκε μέχρι τελικής πτώσεως: «ΤΟ παίρνεις πίσω» ή «τοΝ παίρνεις πίσω». Επειδή είμαι ψιλό-control freak, πριν γράψω, άκουσα το βιντεάκι πολύ προσεχτικά: το «ΝΙ» ζει και βασιλεύει και τα πάντα κυριεύει. Κλείνει η παρένθεση).

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ: (έξαλλος) Να ζητήσετε συγγνώμη, αγριότητες είναι αυτά.

ΠΑΥΣΗ

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Δεν το ‘χω ξαναπεί άλλη φορά: Είσαστε χυδαίος!

ΓΑΚΟΥΜΑΤΟΣ: Γιατί είμαι χυδαίος; Εμένα η δασκάλα μου στο σχολείο μού έλεγε «σταμάτα να μιλάς». Κι εγώ της έλεγα: Κυρία, ο πισινός μου μιλάει. Ετσι είμαι εγώ! Οπως μιλάω ιδιωτικά, μιλάω και δημόσια.

ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ: Αρα η χυδαιότητά σας είναι σε κάθε επίπεδο!

Και λέω εγώ τώρα: Συγγνώμη, ηγεσία δεν έχει αυτό το κόμμα; Με αυτόματο πιλότο κυβερνάτε εκεί στη ΝΔ; Δεν καταλαβαίνετε πως η σιωπή σας συναινεί στην αισθητική του τεκέ; Το επίπεδο του υπουργού σας πιάνει πάτο κι εκείνος παραμένει στο απυρόβλητο;

Και μη μας πείτε «ελευθερία λόγου έχουμε». Γιατί άλλο «δημοκρατία» κι άλλο «χυδαιολογία». Υπάρχουν λεξικά, υπάρχουν λήμματα, ρίξτε μια ματιά, ΜΠΑΣ – λέμε τώρα! – και συνειδητοποιήσετε την άβυσσο που χωρίζει τους δύο ορισμούς. Αλλιώς αφήστε τα στελέχη σας ξαμολημένα. Και συνεχίστε να ξεφτιλίζεστε ομαδικώς.

Κύριε Γιακουμάτε,

Κάποιος να σας ενημερώσει ότι δεν ζούμε πια στην εποχή του Μαυρογιαλούρου με τις μούντζες. Το αγοραίο ύφος και η χυδαιότητα αποτελούν πλέον συλλεκτικά κομμάτια ενός άθλιου παλαιοκομματισμού! Κι εμείς είμαστε πια ένας εξουθενωμένος λαός με μηδενικές αντοχές. Που τις πελατειακές σχέσεις πολιτικού – πολίτη τις έχουμε σιχαθεί όσο δεν παίρνει.

Οσο για σας; Μπορεί κάθε τρεις και λίγο να επικαλείσθε τον Ορκο του Ιπποκράτη… Αλλά, δυστυχώς, εφαρμόζετε τον Ορκο του Πελάτη!