[Ιστορίες] Λίγη μαγεία

«Ζω πολύ μοναχική ζωή. Η σύζυγός μου πέθανε πριν από 15 χρόνια. Ολοι μου οι φίλοι έχουν χαθεί. Προσπαθώ να γεμίζω τον χρόνο μου. Διαβάζω, περπατάω, βλέπω τηλεόραση».

«Θυμάσαι πότε ένιωσες περισσότερο φόβο στη ζωή σου;».

«Τη μέρα που έφθασα στην Αμερική. Στην Ουγγαρία, ήμουν μαχητής της ελευθερίας. Και μια μέρα μια γειτόνισσα μου είπε πως με είχαν καταδώσει και έπρεπε να φύγω αμέσως – ήταν αξιωματικός της κομμουνιστικής αστυνομίας αλλά και φίλη μου. Η γυναίκα μου δεν ήθελε να εγκαταλείψει την οικογένειά της. Οταν έφθασα σε αυτή τη χώρα, ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που ήμουν ολομόναχος».

Ο Μπράντον Στάντον γεννήθηκε πριν από 30 χρόνια στην Τζόρτζια. Σπούδασε Ιστορία αλλά από τύχη βρέθηκε να δουλεύει ως χρηματιστής στο Σικάγο. Εμεινε δύο χρόνια εκεί – και μετά απολύθηκε γιατί, όπως λέει, έπαιρνε υπερβολικά ρίσκα. Το επόμενο ρίσκο που πήρε στη ζωή του ήταν εντελώς διαφορετικού είδους. Βάλθηκε να δημιουργήσει μία φωτογραφική απογραφή της Νέας Υόρκης με 10.000 φωτογραφίες σε έναν διαδραστικό online χάρτη. Με άλλα λόγια, πήρε τη φωτογραφική του κάμερα, βγήκε στους δρόμους της Νέας Υόρκης, άρχισε να φωτογραφίζει αγνώστους και να ανεβάζει το ανώνυμο πορτρέτο τους στο Ιντερνετ μαζί με κάτι που θέλησαν να μοιραστούν μαζί του, κάτι από την ουσία τους. Ετσι γεννήθηκε το 2010 το Humans of New York, Ανθρωποι της Νέας Υόρκης. Υπάρχει ως μπλογκ, υπάρχει όμως κυρίως στο facebook, όπου «αρέσει» σε 10,7 εκατομμύρια ανθρώπους. Τα πορτρέτα έχουν ξεπεράσει προ πολλού τα 10.000, και με το που ανεβαίνουν αποκτά το καθένα δική του ζωή.

«Επίτρεψέ μου να σε κεράσω ένα τσάι! Ο παππούς μου ήταν μαχητής της ελευθερίας στην Ουγγαρία, στη Βουδαπέστη – πυροβολήθηκε όταν έπεσαν οι πρώτες σφαίρες. Θα ήθελα πολύ να αλλάξω τη ρουτίνα σου, έστω και ελάχιστα». Ηταν το σχόλιο που άφησε ένας Κάλβιν Νέμετ κάτω από το πορτρέτο του ηλικιωμένου με το καρό κοστούμι και το παλιομοδίτικο καπέλο που φωτογραφίστηκε σε κάποιον δρόμο της Νέας Υόρκης, ευθυτενής αλλά μελαγχολικός. Εισέπραξε με τη σειρά του χιλιάδες λάικ. Χρήστες παρακαλούσαν τον Μπράντον, τον φωτογράφο, να φέρει τους δύο αυτούς αγνώστους σε επαφή. Ωσπου ξαφνικά, κάποιος σχολίασε δηκτικά πως ο κύριος στο πορτρέτο σίγουρα δεν θα ήθελε να πιει τσάι με μια ντραγκ κουίν σαν τον Κάλβιν. Κανείς άλλος δεν το είχε προσέξει. Κανείς άλλος δεν έδωσε δεκάρα. Ο σκατόψυχος μπήκε στη θέση του με συνοπτικές διαδικασίες και η ζωή συνεχίστηκε. Μαγεία.