[Κραυγές και ψίθυροι] Κατρινιές

Ο όρος πέρασε στην ελληνική γλώσσα πριν από καμιά σαρανταριά χρόνια. Και περιγράφει ένας είδος γυναίκας αχανές και πολυσήμαντο. Την επονομαζόμενη «Κατίνα» – που αδικεί ένα πολύ ωραίο ελληνικό όνομα. Ο Μπαμπινιώτης την περιγράφει ως τη «λαϊκή, χαμηλού επιπέδου, μικροπρεπή γυναίκα». Και αν θεωρούσα αδικία το ότι η έννοια «γυναικούλα» έχει συνδεθεί, λόγω ονόματος, με τη σπουδαιότερη ελληνίδα ηθοποιό, ο ίδιος την αποκατέστησε. Διότι η χρήση της λέξης έχει μάλλον γαλλική ρίζα αφού το «κατίν» (εκ του Κατρίν) σήμαινε παλαιότερα στα γαλλικά και την ελευθερίων ηθών περιφερόμενη γυναίκα.  

Εκτός όμως από την πιθανή γαλλική ρίζα της, η «Κατίνα» απέκτησε προσφάτως και τη γαλλίδα μούσα της. Η Μαριάν της κατινιάς, στην προκειμένη περίπτωση, λέγεται Βαλερί. Και απέδειξε περίτρανα ότι «Κατρίνες» μπορεί να κατοικοεδρεύουν σε μέγαρα και να φοράνε Σανέλ. Η πρώην σύντροφος του γάλλου προέδρου μετά το βιβλίο της, που αντί να βλάψει τον Ολάντ ξεφτίλισε τελικά την ίδια, έγραψε νέα επεισόδια ξεκατινιάσματος. Σύμφωνα με ρεπορτάζ και φωτογραφίες του γαλλικού περιοδικού «France Dimanche», πριν από λίγες ημέρες βρέθηκε σε γνωστό μπαρ του Παρισιού για την επέτειο του γάμου δύο γκέι φίλων της. (Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι άνδρες όταν χωρίζουν πηγαίνουν στα μπαρ ενώ οι γυναίκες κάνουν παρέα με γκέι, αυτό όμως είναι άλλη ιστορία) Κι εκεί, ξεμάλλιασε και πλάκωσε στο ξύλο δύο πρώην φίλες της…

Αναγνωρίζω σε κάθε γυναίκα το δικαίωμα της κατινιάς. Ομως θα συμβούλευα την Τριερβελέρ αν – ο μη γένοιτο – ήμασταν φίλες ό,τι κάνει να μην το κάνει… ξώπορτα – που λέει και ο Πρωθυπουργός. Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται και ζεστό και κρύο, σερβίρεται όμως μόνο στο ρουμ σέρβις. Ποτέ σε  εστιατόριο.