Η Γκοντσέχ Γκαβαμί είναι μια νέα γυναίκα με διπλή, ιρανική και βρετανική υπηκοότητα. Εχει ζήσει τα περισσότερα των 25 χρόνων της μακριά από το Ιράν – τα τελευταία έξι στο Λονδίνο αποφοίτησε από τη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Τον Φεβρουάριο, όμως, αποφάσισε να επιστρέψει στο Ιράν. Ηταν πεπεισμένη πως η χώρα αλλάζει. Ο νέος ιρανός πρόεδρος Χασάν Ροχανί είχε υποσχεθεί προεκλογικά ενίσχυση των ατομικών ελευθεριών. Ηθελε να συμμετάσχει στην αλλαγή.
Φτάνοντας στην Τεχεράνη, ανακατεύτηκε με αυτόν τον μικρό και μονίμως παρακολουθούμενο κύκλο των ακτιβιστών που μπαινόβγαιναν σταθερά στη φυλακή. Είχαν και αυτοί ελπίδες∙ είχαν όμως στις πλάτες τους και εμπειρίες που κρατούσαν τα πόδια τους στη γη. Ηξεραν πως οι σκληροπυρηνικοί κυριαρχούν πάντα στη Δικαιοσύνη και στο Κοινοβούλιο. Χρειάστηκαν μόλις τρεις μήνες προκειμένου να βρεθεί για πρώτη φορά η Γκοντσέχ στο τμήμα.
Αρχικά, την συνέλαβε η αστυνομία Ηθών – το χιτζάμπ της δεν θα ήταν επαρκώς σφιχτοδεμένο. Αντί όμως να δεχθεί ήσυχα την επίπληξη, η 25χρονη ανέβασε στο facebook μια οργισμένη περιγραφή των όσων είχε ζήσει. Η ίδια αυτή άγνοια κινδύνου την οδήγησε μερικές εβδομάδες αργότερα μπροστά στο γήπεδο βόλεϊ Αζάντι, μαζί με 50 ακόμη ακτιβίστριες που απαιτούσαν να τους επιτραπεί η είσοδος. Στο Ιράν, τα ποδοσφαιρικά γήπεδα είναι εκτός ορίων για τις γυναίκες από το 1979. Εως το 2012, όμως, οι Ιρανές είχαν δικαίωμα να παρακολουθούν αγώνες βόλεϊ ανδρών. Μετά το έχασαν και αυτό για λόγους (όχι πολύ…) μυστηριώδεις.
Το βόλεϊ είναι δημοφιλές στο Ιράν. Πολλές Ιρανές δυσφορούν με την απαγόρευση. Στις 20 Ιουνίου, το Ιράν έπαιζε με την Ιταλία. Η Γκοντσέχ συμμετείχε σε μία ακόμη διαδήλωση διαμαρτυρίας. Συνελήφθη μαζί με άλλες 20 ακτιβίστριες. Σύντομα τις άφησαν ελεύθερες, κράτησαν όμως τα κινητά και τις κάμερές τους. Μέρες αργότερα, η 25χρονη κλήθηκε στο τμήμα να πάρει τα πράγματά της. Από (ΤΟΤΕ) τις 30 Ιουνίου παραμένει κλεισμένη στις διαβόητες φυλακές Εβίν, στην απομόνωση. Προ ημερών ξεκίνησε απεργία πείνας. Λένε πως αύριο θα γίνει η δίκη της. Κανείς δεν γνωρίζει ποια ακριβώς κατηγορία αντιμετωπίζει. Το βέβαιο είναι πως το βρετανικό διαβατήριο λειτουργεί εις βάρος της. Το πιθανότερο είναι να κατηγορηθεί για «προπαγάνδα εναντίον του καθεστώτος». Το πιθανότερο, επίσης, είναι πως κάποια στιγμή, θα αφεθεί ελεύθερη. Ούτως ή άλλως, η ποινή για τον αφελή ενθουσιασμό ότι το Ιράν αλλάζει είναι, απλώς, η συντριβή της ελπίδας.