[Ιστορίες] Λευκή Νύχτα, μαύρη μέρα

Αυτή τη νύχτα τον πρώτο λόγο είχαν οι street artists, οι καλλιτέχνες του δρόμου, των δρόμων του κόσμου όλου. Και την τιμητική της είχε η Rive Gauche του Παρισιού, από τις αχανείς εκτάσεις της gare d’ Austerlitz μέχρι το πάρκο-ποίημα του André-Citroën. Από τις 7.30 μ.μ. μέχρι τα χαράματα της επόμενης ημέρας, 150 καλλιτεχνικά δρώμενα ανοιχτά σε όλους, ντόπιους και ξένους, εντελώς δωρεάν. Κανείς δεν τα πρόλαβε όλα, το ανθρώπινο σώμα έχει τα όριά του, και η όρεξη επίσης. Ο Ζοζέ-Μανουέλ Γκονσαλβές, όμως, ο άνθρωπος στον οποίο εμπιστεύτηκε την οργάνωση η Αν Ινταλγκό, η νέα δήμαρχος του Παρισιού, φρόντισε να προτείνει στον κόσμο έναν «ΜΚΠ», έναν Μεγάλο Καλλιτεχνικό Περίπατο, ώστε να εκμεταλλευτούν την περίσταση στο έπακρο – αρκεί να είχαν φορέσει αναπαυτικά παπούτσια. Και ήταν πολύς ο κόσμος, πλήθη ολόκληρα που έδιναν μάχη για να μπουν στο τραμ και να γλιτώσουν λίγο δρόμο. Αλλά οι μάχες δίνονταν, περιέργως πώς, με χαμόγελα. «Τι έχετε δει;», «Πού πάτε τώρα;». Πολλοί δήλωναν ενθουσιασμένοι με το «υπαίθριο μουσείο» που στήθηκε στο 13ο διαμέρισμα, με τα βίντεο και τα γλυπτά του Τσάι Μινγκ-Λιανγκ, του Αντονι Γκόρμλεϊ ή του Μαρκ Τζένκινς που παραμόνευαν σε κάθε βήμα. Αλλοι συζητούσαν για την Kinematope του Πάμπλο Βαλμπουένα, μία εγκατάσταση ήχου και φωτός που μετέτρεψε τη νέα, υπό κατασκευή πτέρυγα της gare d’ Austerlitz σε τούνελ επιστημονικής φαντασίας χωρίς αρχή και τέλος. Ή το κινούμενο άγαλμα ενός σπουδαίου ακροβάτη του τσίρκου, του Γιοχάν λε Γκιγιέρμ, κοντά στο Πάνθεον. Ή τον τρόπο με τον οποίο χόρευε αψηφώντας τους νόμους της βαρύτητας, με τη βοήθεια ενός απλού τραμπολίνου, ο Γιοάν Μπουρζουά στην καρδιά του πάρκου Georges-Brassens. «Στον χορό του Τζεφ Μιλς θα πάμε;». Ο βασιλιάς των DJs του Ντιτρόιτ υποσχόταν στο πάρκο André-Citroën χορό μέχρι πρωίας σε ρυθμούς βαλς, τάνγκο και σουίνγκ ανάμεικτους με τέκνο. Κι έτσι κύλησε η 13η Λευκή Νύχτα του Παρισιού, που διοργανώθηκε, όπως κάθε χρόνο από το 2002, τη νύχτα του πρώτου Σαββάτου προς την πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου. Και αφού πια επέστρεψαν στο σπίτι τους όλοι αυτοί οι άνθρωποι που χαίρονται και απόλαυσαν τη ζωή και την τέχνη, βγήκαν χθες το μεσημέρι στους δρόμους του Παρισιού εκείνοι, οι άλλοι, που βλέπουν παντού μόνο φαντάσματα και απειλές για τα αρτηριοσκληρωτικά, (ακρο)δεξιά μυαλά τους.