Χαλασμένη κλεψύδρα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Πολλοί διακηρύσσουν ότι η πολιτική δεν είναι τίποτε άλλο από τη «διαχείριση των συμβόλων». Στη χώρα μας έχει καταλήξει να είναι η διαχείριση του Κανονισμού της Βουλής…
Την περασμένη άνοιξη ο ΣΥΡΙΖΑ θεώρησε ότι έκανε τη μεγάλη κίνηση καταθέτοντας πρόταση μομφής κατά του κ. Στουρνάρα – αλλά την πάτησε διότι δεν λογάριασε καλά τις προθεσμίες.
Τώρα η συμπολίτευση κάνει τη δική της μεγάλη κίνηση με την ψήφο εμπιστοσύνης – την οποία ασφαλώς θα λάβει. Και μάλιστα ενδεχομένως ενισχυμένη, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
Και μετά; Ως γνωστόν, στην Ελλάδα ισχύει το «κάθε θαύμα τρεις ημέρες, το μεγάλο τέσσερις». Τι θα γίνει την πέμπτη ημέρα; Τι θα γίνεται σε έναν μήνα από σήμερα;
Η πρόωρη έξοδος Κουβέλη από το παιχνίδι της προεδρικής εκλογής καθιστά τη συγκυρία προεκλογική. Οποιος βάλει κάτω το ημερολόγιο μπορεί να προγραμματίσει από τώρα τις υποχρεώσεις του για την ερχόμενη άνοιξη – έχοντας μόνο ως αστερίσκο την περίπτωση επίλυσης της προεδρικής εξίσωσης.
Τι σημαίνει αυτό; Οτι η ψήφος εμπιστοσύνης δεν αλλάζει τη φορά των πραγμάτων. Οτι σε μικρό διάστημα οι πάντες θα συζητούν και πάλι για εκλογές. Οτι στα υπουργεία θα ενδιαφέρονται για τον σταυρό και όχι για τη δουλειά τους. Και ό,τι άλλο συνεπάγεται η προεκλογική ατμόσφαιρα.
Με την έννοια αυτήν, η συμπολίτευση έχει δύο δρόμους: είτε να εμφανίσει σύντομα καμιά δεκαπενταριά βουλευτές έτοιμους να ψηφίσουν Πρόεδρο – ώστε να συντηρήσει την ελπίδα ότι μπορεί έως τον Φεβρουάριο να βρει τους 180 – είτε να επισπεύσει τις εξελίξεις ώστε να μη διαλυθεί η χώρα.
Η κυβέρνηση επιλέγει τον τρίτο δρόμο – τον δρόμο της αρετής: διαπραγμάτευση με την τρόικα, κυνήγι για τη διευθέτηση του χρέους και ενοχοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ για τις πρόωρες εκλογές. Η Ιστορία μπορεί να τη δικαιώσει – αλλά έως τον Φεβρουάριο το ερώτημα θα είναι ένα: θα πετύχει ή όχι αυτοδυναμία ο ΣΥΡΙΖΑ; Και πολλές φορές οι ερωτήσεις είναι πιο ισχυρές από τις απαντήσεις.
Google news
