[Ιστορίες] Χωρίς νόημα

Δεν ξέρουμε πού ακριβώς γεννήθηκε. Ούτε ποιο δόγμα την έμαθαν να πιστεύει μεγαλώνοντας. Μόνο ότι προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ πριν από έξι χρόνια, στα 18 της, όταν παντρεύτηκε έναν 38χρονο, τότε, τούρκο πωλητή αυτοκινήτων ονόματι Σαλίν Ακτάν. Τον γνώρισε στην Κωνσταντινούπολη όπου είχε ταξιδέψει με τη μητέρα της. Και αρχικά, η σχέση τους ήταν καλή. Αλλά όταν η Σβετλάνα Χασάνοβα που έγινε κατόπιν Ούμι Αντάλα έμεινε έγκυος, στα δύο χρόνια γάμου, εκείνος την πίεσε να κάνει άμβλωση, θεωρώντας πως ήταν νωρίς. Το παιδί, τελικά, η Σβετλάνα το κράτησε. Αρχισε όμως να γίνεται όλο και πιο θρήσκα. Εκείνη λέει πως ένιωθε απομονωμένη στην Κωνσταντινούπολη, δεν είχε φίλους και ο σύζυγός της την αντιμετώπιζε «σαν δούλα». Εκείνος αναγνωρίζει πως η σύζυγός του ένιωθε «μοναξιά», αρνείται όμως όλα τα άλλα και επιμένει ότι λατρεύει τον γιο του. Σε κάθε περίπτωση, η Σβετλάνα αναζήτησε συντροφιά στο Ιντερνετ, μπλέχτηκε σε δίκτυα τζιχαντιστών. Τον Ιούνιο, το ζευγάρι χώρισε. Τον Ιούλιο, εκείνη πήρε το τρίχρονο παιδί και εξαφανίστηκε. Ζει πια στη Συρία, στην επικράτεια του «χαλιφάτου». Από εκεί αφηγήθηκε μέσω SMS την ιστορία της στο Ασοσιέιτεντ Πρες. Πως ήθελε να προστατεύσει τον γιο της από «το σεξ, το έγκλημα, τα ναρκωτικά, το αλκοόλ», πως η πνευματικότητά του είναι πια ασφαλής, πως φροντίζει για όλα η σαρία. Και πως «το αίμα των απίστων είναι χαλάλ» που σημαίνει ότι το Ισλάμ εγκρίνει, στα μάτια της, τη θανάτωσή τους.

Πολλή κουβέντα έχει γίνει για τους χιλιάδες ευρωπαίους και αμερικανούς πολίτες που έχουν σπεύσει στη Συρία και στο Ιράκ να πολεμήσουν στο πλευρό της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος. Πολύ λιγότερη κουβέντα έχει γίνει για τις ολόκληρες οικογένειες, οι περισσότερες τουρκικές, που έχουν εγκατασταθεί στο «χαλιφάτο» αλλά και τις δεκάδες γυναίκες από τη Δύση που έχουν υποκύψει στην προπαγάνδα των τζιχαντιστών και πήγαν να συνεισφέρουν στην «ισλαμική επανάσταση» μέσω του γάμου και της τεκνοποίησης. Το γαλλικό δίκτυο France 24 μετέδωσε ένα βίντεο γυρισμένο με κρυφή κάμερα από κάποια γυναίκα στη Ράκα. Μεταξύ άλλων, η κάμερα καταγράφει σε ένα Ιντερνετ καφέ μια γαλλίδα πολίτη να συνομιλεί με τη μητέρα της: «Δεν σκοπεύω να επιστρέψω, μαμά. Μη σου μπαίνουν ιδέες. Δεν διακινδύνευσα ώστε να έρθω εδώ για να επιστρέψω. Δεν θέλω. Είμαι καλά εδώ. Δεν έχει νόημα να κλαις ή να φοβάσαι». Μια ειλικρινής συζήτηση για την απομόνωση, τον θυμό και την απόγνωση που οδηγούν τόσους ανθρώπους, εκούσια, στο «δίκτυο του θανάτου», αυτή θα είχε νόημα.